บทสนทนาของเฟ่ยเข่อซินกับแมทธิว ปีเตอร์สันเมื่อครู่ เย่เฉินได้ยินมันอย่างชัดเจน เขาในตอนนี้อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ เฟ่ยเข่อซินผู้หญิงคนนี้ ช่างฉลาดเป็นกรดจริงๆ เพียงแค่ความคิดเล็กน้อยที่ซ่อนเร้นนี้ของแมทธิว ปีเตอร์สัน ก็สามารถจะคาดเดาเรื่องราวทั้งหมดได้อย่างกระจ่าง ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ทำเอาน่าทึ่งจริงๆ
สิ่งที่ทำเอาเย่เฉินสนใจยิ่งกว่าก็คือ แนวทางของเฟ่ยเข่อซินนั้นเป็นไปในแบบเดียวกันกับของตัวเองอย่างน่าประหลาดใจ
ที่ตัวเองหลอกล่อศัตรูให้ถลำลึก นั้นก็เพราะอยากจะบีบแมทธิว ปีเตอร์สันให้จนตรอก แต่เฟ่ยเข่อซินกลับรับรู้ถึงเจตนานี้ของตัวเอง แล้วยังให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ความเข้าใจกันนี้ ทำเอาเย่เฉินอดไม่ได้ที่จะชื่นชม
แต่ว่า การแสดงออกของเย่เฉินที่ไม่แม้แต่จะเหลียวหลังไปนี้ สำหรับเอมิลี่แล้ว มันคือหลักฐานของความละอายใจอย่างชัดเจน และเธอเองก็ยิ่งจะเชื่อมั่นว่า เย่เฉินนั้นไม่รู้จักกับเฟ่ยเข่อซินอย่างแน่นอน
ดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็ยิ่งจะฉีกกว้างมากขึ้น เฝ้ารอที่จะได้หัวเราะเยาะเย่เฉินกับเซียวชูหรันสามีภรรยาคู่นี้
ในตอนนี้ แมทธิว ปีเตอร์สันก็ได้นำทางเฟ่ยเข่อซินมาอย่างตั้งใจ ถึงที่ตรงหน้าของทั้งสามคน
ก่อนที่แมทธิว ปีเตอร์สันจะได้พูดอะไร เอมิลี่ก็ยื่นมือไปหาเฟ่ยเข่อซินอย่างตื่นเต้นดีใจ พูดด้วยเสียงที่สั่นเครือว่า“คุณ……คุณหนูเฟ่ยสวัสดีค่ะ……ฉัน……ฉันคือ……ขอโทษค่ะฉันตื่นเต้นนิดหน่อย……”
เมื่อแมทธิว ปีเตอร์สันเห็นเอมิลี่พูดติดๆขัดๆ ก็รีบพูดแนะนำ“คุณหนูเฟ่ย เธอคนนี้คือเอมิลี่ เป็นคนรุ่นใหม่ที่มากความสามารถคนหนึ่งของบริษัทเรา และเป็นนักเรียนในมาสเตอร์คลาสนี้ เพิ่งได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหุ้นส่วนอาวุโสของเราด้วยครับ……”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้ารับ และจับมือกับเอมิลี่อย่างสุภาพ
แมทธิว ปีเตอร์สันในตอนนี้มองไปยังเย่เฉินอย่างลำพองตน พูดด้วยรอยยิ้ม“คุณผู้ชายคนนี้ ผมเชิญคุณหนูเฟ่ยมาที่นี่แล้ว!คุณหนูเฟ่ยครับ คุณคนนี้แหละครับที่บอกว่าคุณเป็นลูกค้าของเขา ไม่ทราบว่าคุณรู้จักเขาไหมครับ?”
พูดจบ เขาอมยิ้มแล้วมองไปที่เย่เฉิน ราวกับกำลังรอดูความโป๊ะแตกของเย่เฉินอยู่
เฟ่ยเข่อซินมองไปที่เย่เฉิน แสร้งทำทีเป็นดวงตาเบิกโพลง จากนั้นก็โค้งคำนับให้เล็กน้อย เอ่ยพูดอย่างประหลาดใจและเคารพนบนอบ“อาจารย์เย่!คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ!”
นี่……นี่มันไม่ใช่การสร้างปัญหาให้ยุ่งเหยิงมากขึ้นไปอีกเหรอ ?!
ในขณะที่คนทั้งสองกำลังตื่นตระหนก ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกันดี เย่เฉินก็หันมองไปยังเฟ่ยเข่อซิน พูดด้วยรอยยิ้ม“พิธีสำเร็จการศึกษาของภรรยาผม ผมต้องมาร่วมยินดีอยู่แล้ว แล้วนี่คุณหนูเฟ่ยมาได้ยังไงกัน?”
เฟ่ยเข่อซินตอบกลับโดยพลัน“เรียนอาจารย์เย่ ผู้น้อยเองก็ได้ยินว่าวันนี้ชูหรันสำเร็จการศึกษา ดังนั้นก็จึงมาเพื่อร่วมแสดงความยินดีด้วย”
“ผู้น้อย?!”แมทธิว ปีเตอร์สันกับเอมิลี่ตกใจจนใบหน้าซีดเผือด!
แมทธิว ปีเตอร์สันถึงกับแอบคิดในใจอย่างสั่นสะท้าน“นี่……นี่มันจะเหลวไหลเกินไปหรือเปล่า?!เฟ่ยเข่อซินผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ต่อหน้าอาจารย์ฮวงจุ้ยคนหนึ่งกลับแทนตัวเองว่าผู้น้อยอย่างนั้นเหรอ?!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...