แต่ ถ้าหากไม่มีเงิน ต่อให้อีกฝ่ายหล่อเหมือนกับทอม ครูซ เธอก็ยังคงไม่มองเหมือนเดิม
เมื่อครู่นี้เฟ่ยเข่อซินพูดว่าจะปิดกั้นเธอในอาชีพการออกแบบ ก็เป็นการตัดเส้นทางการหาเงินของเธอแล้ว คิดไม่ถึงว่าแมทธิว ปีเตอร์สันจะยังมาซ้ำเติมอีก ทำให้เธอโกรธจนยับยั้งอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่
แมทธิว ปีเตอร์สันเองก็มองออกว่าเอมิลี่ดูเหมือนจะเสียสติไปบ้างแล้ว จึงรีบขยิบตาส่งสัญญาณให้กับเอมิลี่ : “เอมิลี่ อยู่ต่อหน้าคุณหนูเฟ่ย ทางที่ดีที่สุดคุณอย่าพูดจาเหลวไหล! ผมขอเตือนคุณว่าคุณออกไปจากที่นี่ก่อนดีกว่า พรุ่งนี้มาที่บริษัทไปพบหัวหน้าฝ่ายบุคคล เขาจะให้ค่าชดเชยการลาออกตามขั้นตอนกับคุณอย่างแน่นอน”
แมทธิว ปีเตอร์สันไม่กล้าพูดออกมาตรงเกินไป ที่เขาส่งสายตาบอกกับเอมิลี่ ในขณะเดียวกันก็พูดว่าจะให้ค่าชดเชยในการลาออกกับเธอตามขั้นต้อนนั้น ความจริงแล้วอยากจะบอกกับเอมิลี่ว่าตอนนี้ให้เธอแบกความรับผิดชอบนี้ไปก่อน พรุ่งนี้ตัวเองจะปฏิบัติต่อเธออย่างเป็นธรรมแน่นอน
แต่ เวลานี้ในใจของเอมิลี่นั้นเต็มไปด้วยความโมโหที่ถูกแมทธิว ปีเตอร์สันซ้ำเติม ได้ยินแมทธิว ปีเตอร์สันพูดถึงค่าชดเชยในการลาออก เธอก็ยิ่งโมโหถึงขีดสุด เนื่องจากว่าตามกฎของบริษัทนั้น เธอที่เป็นพนักงานเข้ารับตำแหน่งเพียงแค่3-4ปี ค่าชดเชยในการลาออกมากที่สุดก็เป็นเพียงค่าจ้างครึ่งปีเท่านั้น
อีกทั้ง ถึงแม้ว่าแมทธิว ปีเตอร์สันจะเลื่อนเธอขึ้นมาเป็นคนร่วมหุ้นระดับสูงแล้ว แต่ตามกฎของบริษัท ผู้ร่วมหุ้นระดับสูงยังมีช่วงศึกษางานสามเดือน มีเพียงแค่สิ้นสุดช่วงเวลาศึกษางาน และหลังจากที่ผ่านการรายงานได้อย่างราบรื่น ถึงจะสามารถได้รับค่าตอบแทนทั้งหมดของผู้ร่วมหุ้นระดับสูงได้อย่างเป็นทางการ
นี่ก็หมายความว่า ตอนนี้ถูกเลิกจ้างให้ออกไป บริษัทก็จำเป็นต้องยึดตามมาตรฐานเงินเดือนก่อนหน้านี้ของตัวเอง ชดเชยค่าจ้างครึ่งปีให้ตัวเอง นั่นเป็นเงินเพียงแค่สองสามแสนดอลลาร์เพียงเท่านั้น!
แมทธิว ปีเตอร์สันเอ่ยขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น : “รูปพวกนี้คุณเป็นคนส่งมาให้ผม จะมาพูดว่าผมคิดมุ่งหวังบ้างอย่างกับคุณเซียวได้ยังไง!”
เอมิลี่เอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา : “ไม่ยอมรับใช่ไหม? ตรงนี้มีบันทึกการสนทนา สามารถให้คุณเย่และคุณหนูเฟ่ยดูได้ว่าคุณตอบฉันอย่างไร!”
ว่าแล้วเธอก็มองไปยังเฟ่ยเข่อซินอีกครั้ง แล้วโพล่งออกมาด้วยความโมโห : “คุณหนูเฟ่ยคะ คุณจะปล่อยคนที่ไร้ศีลธรรมเหมือนกับสัตว์ร้ายแบบนี้ไปไม่ได้นะ เขาเพียงแค่อยู่ในบริษัทก็มีความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมกับพนักงานผู้หญิงอย่างน้อยๆรวมฉันด้วยก็7คนแล้ว นี่ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด! ที่น่ากลัวที่สุดก็คือ คนสารเลวคนนี้ลงมือกับลูกสาวบุญธรรมที่อายุสิบสามของเขามาแล้ว! และยังถ่ายคลิปวิดีโออนาจารเป็นจำนวนมากอยู่ในโทรศัพท์มือถือของเขาอีกด้วย!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...