ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5087
หลินหว่านเออร์ส่ายหน้าอย่างห่อเหี่ยว พลางพึมพา : “ไม่มีเบาะแสอื่นๆแล้ว รู้เพียงแค่เขาชื่อเย่เฉิน”
ผู้อาวุโสใช้ปลายลิ้นแตะที่เพดาน : “คนที่ชื่อเย่เฉินทั้งหมด ข้อมูลอยู่ในนี้แล้ว ถ้าหากเขาไม่ได้โกหก ถ้าอย่างนั้นเขาจะเป็นคนจีนโพ้นทะเลหรือเปล่าครับ? ถึงแม้ว่าจะชื่อเย่เฉิน ก็เป็นคนจีนเหมือนกันแต่ถือสัญญาติอื่น?”
หลินหว่านเออร์ว่า : “เขาบอกแล้วว่าเขาเป็นคนหัวเซี่ย แต่ก็ไม่ได้ตัดสถานการณ์ที่คุณบอกออกไปนะ เพราะถึงอย่างไรการยอมรับของมาตุภูมิของคนจีนโพ้นทะเลหลายๆคนแข็งแกร่งมากเช่นกัน กับข้างนอกก็พูดว่าตัวเองเป็นคนหัวเซี่ย แต่ถ้าหากเป็นแบบนั้น ประเทศเป็นสองร้อยกว่าประเทศในโลกนี้ ฉันก็คงทำได้เพียงงมเข็มในมหาสมุทรแล้ว.....”
พูดมาถึงตรงนี้แล้ว หลินหว่านเออร์ก็เงยหน้าขึ้นมาอย่างไม่ยอม แล้วเอ่ยถามกับผู้อาวุโส : “จะเป็นไปได้แบบหนึ่งไหมคะ สถานะของเขาที่อยู่ในระบบจะถูกสร้างรหัสลับเอาไว้?”
“สร้างรหัสลับ?” ผู้อาวุโสขมวดคิ้วขึ้น พลางเอ่ยพูดขึ้นมา : “สถานการณ์ที่เพิ่มรหัสเข้ามานั้นก็มีอยู่จริงๆ คนที่มีสถานะพิเศษ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องจะถูกสร้างรหัสลับขึ้นมา ไม่เพียงแค่เพื่อเป็นการรับประกันว่าข้อมูลเหล่านี้ที่สร้างรหัสขึ้นมาจะไม่ถูกสืบค้นออกมา ในระบบก็ไม่สามารถเอาเนื้อหาของรหัสลับออกมาได้ด้วย”
หลินหว่านเออร์เอ่ยถามเขา : “โดยทั่วไปแล้วตรรกะการเพิ่มรหัสลับเป็นอย่างไรคะ?”
ผู้อาวุโสกล่าว : “ที่ผมรู้ ตรรกะการเพิ่มรหัสลับมีอยู่สองแบบ แบบที่หนึ่งคือ ข้อมูลสถานะของเขาจะถูกลบออกจากระบบทั้งหมด แล้วจะเอาข้อมูลมาบันทึกอยู่ในระบบที่แยกออกจากกัน ระยะหลังก็จะไม่สามารถเชื่อมต่อใดๆกับอินเตอร์เน็ตได้ นั่นก็คือ ข้อมูลที่แท้จริงของเขาจะเก็บบันทึกเอาไว้เพียงแค่ในระบบในระยะหลังเท่านั้น ภายนอกใครก็จะไม่สามารถสืบหาเบาะแสใดๆได้ ;”
“แบบนี้ โดยพื้นฐานแล้วเป็นการระงับการค้นหาของคนอื่นในรูปแบบของการหว่านแห และเหมือนกับคุณแบบนี้ หากจำเป็นที่จะต้องใช้ระบบนี้ค้นหาสถานการณ์ของใครคนหนึ่งท่ามกลางผู้คนที่มากมาย เป็นไปไม่ได้ที่คุณจะรู้หมายเลขบัตรประชาชนของเขา ถ้าหากคุณรู้หมายเลขบัตรประชาชาของเขา ก็เท่ากับว่าคุณควบคุมข้อมูลที่แท้จริงของเขาได้แล้ว แบบนี้คุณเองก็ไม่จำเป็นต้องใช้ระบบนี้เพื่อไปหว่านแหแล้ว”
หลินหว่านเออร์เอ่ยพูดขึ้นอย่างทอดถอนใจ :“พูดแบบนี้ วิธีการสร้างรหัสลับก็เป็นวิธีที่ฉลาดมากเลย คนที่ไม่ค่อยรู้จักและเข้าใจเขาก็จะหาเขาในระบบไม่เจอ คนที่เข้าใจเขาก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหาข้อมูลในระบบของเขาได้อีก ต่อให้เป็นคนที่รู้จักเขามาหา ใส่ชื่อและหมายเลขบัตรประชาชนของเขา ผลลัพธ์ที่แท้จริงออกมา ก็หาเบาะแสอะไรไม่ได้อยู่ดี”
“ใช่ครับ”ผู้อาวุโสพยักหน้าลงแล้วเอ่ยขึ้น : “บางคนที่มีสถานะที่พิเศษมากๆ จะใช้วิธีนี้เพื่อเป็นการปิดบัง แบบนี้สามารถทำให้คนหนึ่งคนจะทำอะไรโดยไม่สนใจว่าใครจะเป็นอย่างไรได้เลยจริงๆ ทุกอย่างล้วนแต่เป็นความจริง แต่ทุกอย่างก็ทำให้คนที่มีความตั้งใจต่อเขาไม่สามารถหาหลักฐานข้อมูลได้เลย ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...