บทที่ 509
เมื่อเย่เฉินได้ยินเช่นนี้ก็ส่ายหัวเล็กน้อยและพูดเบาๆว่า “ช่างมันเถอะหงห้า เรื่องบางเรื่องเราก็ต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับมัน”
หงห้ามองไปที่หม่าหลันด้วยสายตาที่เกลียดชัง ซึ่งตอนนี้นั้นกลับรู้สึกกระสับกระส่าย
ในตอนนี้ หม่าหลันนั้นไม่กล้าที่จะพูดเรื่องเงินอีกต่อไป ได้แต่รู้สึกไม่ยุติธรรมอยู่ในใจ
ในขณะนั้นเอง ก็มีรถหลายคันมาจอดที่ลานจอดของวิลล่า เฉินจื๋อข่ายได้ทำการจับคนห้าคนมัดเอาไว้ แล้วพาเดินเข้ามาข้างใน
ใบหน้าของทั้งห้าคนนี้นั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เมื่อเข้ามาเห็นเหอเหลียน ชายหนุ่มคนนั้นก็โพล่งพูดออกไปว่า “แม่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!”
เมื่อเหอเหลียนมอง ก็เห็น สามี ลูกสาวลูกเขยรวมถึงลูกชายและลูกสะใภ้ ทั้งหมดโดนจับมาที่นี่ เธอร้องไห้ออกมาอย่างโหยหวน
“ฉันขอโทษพวกเธอจริงๆ ฉันขอโทษจริงๆ โทษฉันเถอะ….โทษฉันที่พาพวกเธอมาลำบากแบบนี้... ”
ชายอายุราวห้าสิบรีบถามว่า “ภรรยา นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!”
เย่เฉินมองไปที่เขาและพูดด้วยเสียงที่เย็นชาว่า “ภรรยาของคุณนั้นไปโกงคนอื่นเขามา คุณรู้เรื่องนี้ไหม?”
“ผม...ผมไม่รู้” ชายคนนี้กล่าวอย่างหลบๆ
เมื่อเย่เฉินเห็นปฏิกิริยาของเขา ก็หัวเราะออกมา “ยังจะปากแข็งกับฉันอีกเหรอ?ภรรยาของคุณเป็นเจ้ามือพนันมาตั้งหลายสิบปี หล่อนเป็นคนยังไง ไม่รู้ก็แปลกแล้ว!”
เมื่อพูดจบ ก็มองไปที่คนห้าคนตรงนั้น และถามว่า “ใครเป็นลูกชายและลูกสาวของเหอเหลียน?”
ชายหนุ่มและหญิงสาวยกมือขึ้นอย่างงงงวย ตอนนี้พวกเขายังคงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เย่เฉินมองไปที่พวกเขา ยิ้มอย่างเย็นชาและพูดว่า “ฉันได้ยินมาว่าพวกเธอล้วนเป็นนักศึกษาชั้นนำจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง แล้วพวกเธอรู้หรือไม่ว่าเงินที่ส่งพวกเธอเรียนนั้นมาจากไหน?”
ชายคนหนึ่งตะโกนว่า “ผมไม่ได้มาจากครอบครัวเขา ผมเป็นแค่ลูกเขยเท่านั้น...”
เย่เฉินพยักหน้า “ลูกเขยก็ไม่เว้น!ได้ยินมาว่านายทำพวกเงินกู้นี่ ไหนนายลองบอกฉันสิ ว่านายโกงคนหนุ่มสาวไปกันกี่คนแล้ว?”
“ฉัน...ฉัน..”
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชาว่า “นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ถ้าฉันยังได้ยินนายพูดจาไร้สาระกันอีก นายไม่ต้องไปขุดถ่านหินที่เหมืองถ่านหินดำแล้ว ไปขุดหลุมฝังตัวเองดีกว่า อนาคตในอีกสิบล้านปี นายก็จะได้กลายมาเป็นถ่านหินซะเอง!”
หญิงสาวหน้าตาดีอีกคนร้องไห้และพูดว่า “ฉันเป็นแค่ลูกสะใภ้ของพวกเขาเท่านั้น ฉันไม่ได้ทำอะไรที่โหดร้ายทารุณไร้มนุษยธรรมแลยนะ!”
เย่เฉินถามกลับไปว่า “ฉันได้ยินมาว่าที่บ้านเธอเองก็เปิดธุรกิจคาสิโนไม่ใช่เหรอ?”
----------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...