“ได้ครับ” เย่เฉินว่า : “ผมกับชูหรันหลังจากที่คืนห้องตอนเช้าก็จะขับรถไปเลย แต่พวกเรายังต้องไปคืนรถก่อน คาดว่าเสร็จก็จะประมาณตอนกลางวันแล้ว แม่ก็ทานอาหารกลางวันเสร็จแล้วค่อยไปที่สนามบินก็ได้ครับ”
หม่าหลันรีบเอ่ยถาม : “ไฟท์บินกี่โมง?”
เย่เฉินยิ้ม : “พวกเราไม่ได้นั่งเครื่องบินพาณิชย์ แต่นั่งเครื่องบินส่วนตัวของลูกค้าไปน่ะครับ”
“พระเจ้า!” หม่าหลันเอ่ยขึ้นมาอย่างรู้สึกเซอร์ไพรส์ : “นั่งเครื่องบินส่วนตัวอีกแล้ว? ครั้งที่แล้วแม่มาที่สหรัฐอเมริกา ก็นั่งเครื่องบินส่วนตัวจนติดแล้ว!”
ว่าแล้วหม่าหลันก็เอ่ยขึ้นมา : “ลูกเขย ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้แม่กินอาหารกลางวันเสร็จแล้วก็จะไปเจอพวกเธอที่สนามบินนะ!”
“ได้ครับ”เย่เฉินกำชับ : “พรุ่งนี้แม่ไปที่ชั้นVIPเลยนะครับ ผมกับชูหรันจะรอแม่อยู่ที่นั่น”
เฟ่ยเข่อซินกับเซียวชูหรันคุยกันอยู่ที่ห้องรับรองพิเศษอยู่นาน
ช่วงเวลานี้ เฟ่ยเข่อซินดัดแปลงเรื่องของตัวเองเล็กน้อย ให้ดูสมจริงมากขึ้นในสายตาของเซียวชูหรัน แม้กระทั่งเนียนราวกับไหม
จากวิธีการพูดของเฟ่ยเข่อซิน เธอกับปู่ตอนนั้นที่มายังเมืองจินหลิง ก็เป็นเพราะสุขภาพร่างกายของคุณปู่ทรุดโทรมลง มีคนแนะนำแพทย์แผนจีนระดับสูงที่มีชื่อว่าซือเทียนฉีให้กับคุณปู่ รู้ว่าซือเทียนฉีมาเปิดโรงพยาบาลอยู่ที่เมืองจินหลิง ปู่หลานทั้งสองคนจึงรีบบินมายังจินหลิงทันที
หลังจากที่ถึงเมืองจินหลิง เพื่อเป็นการจัดการอย่างเงียบๆ เฟ่ยเข่อซินถึงได้ใช้สถานะปลอมๆของจานเฟยเอ๋อร์ และเธอเองตอนที่เข้ามายังหัวเซี่ยก็เลือกสถานะนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ดังนั้นนี่ก็ทำให้เซียวชูหรันรับรู้ว่า เฟ่ยเข่อซินไม่ใช่เป็นเพราะโกหกตัวเองถึงได้สร้างชื่อปลอมนี้ขึ้นมา
เฟ่ยเข่อซินบอกกับเซียวชูหรันว่าหลังจากที่เธอกับคุณปู่มาถึงเมืองจินหลิงแล้ว ก็ไปหาซือเทียนฉีเพื่อรักษาคุณปู่ แล้วก็รักษาคุณปู่หายได้จริงๆ แต่ในตอนนั้น ลุงของตัวเองก็อาศัยช่วงที่คุณปู่ไม่อยู่ที่สหรัฐอเมริกา ใช้แผนการแย่งตำแหน่งผู้นำตระกูลไป อีกทั้งเริ่มตามฆ่าเธอกับคุณปู่ของเธออีกด้วย
แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกภูมิใจในตัวสามีของตัวเอง
เธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆว่าความสามารถด้านฮวงจุ้ยของเย่เฉินจะแกร่งมากขนาดนี้ แม้กระทั่งช่วยเฟ่ยเข่อซินช่วงชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลกลับมาได้ เฟื่องฟูขึ้นมาในชั่วพริบตาเดียว
นี่เป็นการอธิบายที่สมบูรณ์แบบแล้ว ว่าทำไมเจ้าของตระกูลเฟ่ยที่ค่าตัวเป็นล้านล้านดอลลาร์อย่างเฟ่ยเข่อซิน ถึงกลับดูเคารพนอบน้อมเวลาอยู่ต่อหน้าเย่เฉิน
ทุกอย่างจากที่เซียวชูหรันดูแล้วนั้น ล้วนแต่ไม่มีช่องว่างให้โจมตีได้เลย
ดังนั้นในใจของเธอ จึงไม่ได้มีความรู้สึกสงสัยใดๆอยู่เลย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...