เช่นนี้แล้ว จิตใจที่หดหู่ตรงจุดนั้นที่อยู่ในก้นบึ้งในใจของเธอ ก็หายไปหมดแล้ว
ตอนที่เธอไปส่งเฟ่ยเข่อซิน ระหว่างทางกลับห้องพักที่โรงแรม แม้กระทั่งเป็นเพราะเฟ่ยเข่อซินได้รับความทุกข์ในสภาพแวดล้อมที่ยากลำบากเธอก็แอบเช็ดน้ำตาอยู่คนเดียวอีกด้วย
รอจนเธอกลับถึงห้อง เย่เฉินก็พบว่าภรรยาของตัวเองร้องไห้เสียจนตาแดงไปหมด จึงรีบเอ่ยถามขึ้นอย่างเป็นห่วง : “ที่รัก คุณร้องไห้ทำไม? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
เซียวชูหรันไม่ได้เอ่ยพูดออกมา เดินไปทางด้านหน้า แล้วกอดเย่เฉินเอาไว้เบาๆ เอ่ยพูดขึ้นอย่างสะอึกสะอื้น : “ที่รัก เข่อซินเธอ....ไม่ง่ายเลย....”
“อือ.....”เย่เฉินรู้สึกอึ้งไป หลังจากนั้นก็เดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงตบหลังเธอเบาๆ พลางพูดปลอบใจ : “ที่รัก คำโบราณบอกว่าจะสวมมงกุฎเป็นราชาได้ก็ต้องแบกรับกับน้ำหนักมันให้ได้ ถ้าหากคุณหนูเฟ่ยเป็นเด็กผู้หญิงธรรมดาๆ เธอก็ไม่ต้องผ่านวิกฤตอันตรายและความยากลำบากมากมายขนาดนั้น แต่ตอนนี้เธอเป็นคนคุมหางเสือของตระกูลที่มีเงินเป็นล้านล้านดอลลาร์ คนที่อยู่ในระดับสูงแบบนี้ ได้รับกับความยากลำบากก็เป็นสิ่งที่ควรอยู่แล้ว มิเช่นนั้นเธอจะไม่เข้าใจกับการรักษาเอาไว้เลย”
เซียวซูหรันถอนหายใจ แล้วพูดตำหนิตัวเอง : “ฉันไม่รู้ว่าเธอผ่านกับการลุ้มลุกคลุกคลานมามากมายขนาดนี้ และยังคิดว่าเธอมีเจตนาที่จะปลอมสถานะตัวเองมาเรียนรู้ชีวิตที่เมืองจินหลิงนี่อีก เรียนรู้จนพอแล้วก็หายไปโดยไม่ล่ำลา....”
เย่เฉินยิ้มพลางเอ่ยขึ้น : “ตอนนี้คุณรู้ความจริงแล้ว ก็ไม่ต้องมายึดติดมากมายขนาดนี้แล้ว สำหรับเธอแล้ว ผลลัพธ์ตอนนี้สำคัญที่สุด ในที่สุดพวกคุณสองคนก็สามารถพูดคุยกันในเรื่องที่เข้าใจผิดได้ เป็นเพื่อนกันใหม่ นี่ไม่ใช่ว่ามันสมบูรณ์แบบแล้วเหรอครับ?”
“ใช่ค่ะ....”เซียวชูหรันรู้สึกว่าที่เย่เฉินพูดก็มีเหตุผล จึงพยักหน้าลงเบาๆ
จากนั้นเธอก็มองไปยังเย่เฉิน แล้วเอ่ยพูดขึ้นด้วยใบหน้าแห่งความเลื่อมใสศรัทธา : “แต่ที่รักคุณก็เก่งมากเกินไปแล้วจริงๆนะ! เพียงแค่ปรับเปลี่ยนทางฮวงจุ้ย ก็สามารถทำให้เข่อซินจากที่ถูกลุงตามฆ่า กลายมาเป็นผู้นำตระกูลเฟ่ยได้ นี่สุดยอดมากเกินไปแล้ว!”
เย่เฉินหัวเราะออกมา แล้วเอ่ยพูดอย่างถ่อมตน : “ความจริงหลักๆเป็นเพราะเธอมีพื้นฐานนี้ คุณต้องรู้นะ ว่าคุณหนูเฟ่ยเธอเป็นคนตระกูลเฟ่ย เกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวยและสูงส่งแบบนี้ได้ ดวงชะตาเกิดของเธอก็หาเจอได้จากหนึ่งในแสนในล้านคน แล้วอีกอย่าง เธอมีคุณปู่ของเธอสนับสนุน โดยพื้นฐานแล้วนับว่ามีทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว เพียงแค่ขาดลมทางทิศตะวันออก ฮวงจุ้ยของผม ความจริงแล้วก็คือลมทางทิศตะวันออกเท่านั้นเอง”
เซียวชูหรันพูดขึ้นมาอย่างจริงจัง : “นั่นก็เก่งมากแล้วค่ะ! เมื่อก่อนฉันยังรู้สึกว่า คุณไปดูฮวงจุ้ยให้คนอื่นบ่อยๆ วันใดวันหนึ่งจะมีคนมาหาถึงหน้าบ้านเลยหรือเปล่า วันนี้ดูแล้ว สามีของฉันมีความสามารถมาก! มิน่าล่ะคนอื่นถึงเรียกคุณว่าอาจารย์เย่! เพราะคุณเป็นอาจารย์จริงๆนี่เอง!”
หลังจากที่เครื่องบินลงจอดแล้ว ก็เลื่อนเข้าไปอยู่ในโรงเก็บเครื่องบินที่กำหนดเอาไว้
ภายในทั้งโรงเก็บเครื่องบิน ล้วนมีแต่เสียงของน้ำฝนที่ตกลงมากระทบกับบนหลังคา ส่วนชิวอิงซานและภรรยาวัย85ของเขา รออยู่ในนี้เป็นเวลานานแล้ว
รอหลินหว่านเออร์เดินลงมาจากเครื่องบิน ชิวอิงซานก็จับมือภรรยาเอาไว้ เดินไปทางด้านหน้าด้วยความตื่นเต้นแล้วเอ่ยพูดขึ้นด้วยความเคารพนอบน้อม : “คุณหนูตลอดทางมาเหนื่อยเลยนะครับ!”
ภรรยาของชิวอิงซานเองก็เอ่ยพูดขึ้นอย่างนอบน้อมเช่นกัน : “คุณหนูลำบากแย่เลย!”
หลินหว่านเออร์พยักหน้าลง ยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วเอ่ยพูดขึ้นมา : “พวกคุณไม่ต้องมารับฉันที่นี่ก็ได้ค่ะ ส่งคนขับรถมาก็พอแล้ว”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...