เช่นนี้แล้ว จิตใจที่หดหู่ตรงจุดนั้นที่อยู่ในก้นบึ้งในใจของเธอ ก็หายไปหมดแล้ว
ตอนที่เธอไปส่งเฟ่ยเข่อซิน ระหว่างทางกลับห้องพักที่โรงแรม แม้กระทั่งเป็นเพราะเฟ่ยเข่อซินได้รับความทุกข์ในสภาพแวดล้อมที่ยากลำบากเธอก็แอบเช็ดน้ำตาอยู่คนเดียวอีกด้วย
รอจนเธอกลับถึงห้อง เย่เฉินก็พบว่าภรรยาของตัวเองร้องไห้เสียจนตาแดงไปหมด จึงรีบเอ่ยถามขึ้นอย่างเป็นห่วง : “ที่รัก คุณร้องไห้ทำไม? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
เซียวชูหรันไม่ได้เอ่ยพูดออกมา เดินไปทางด้านหน้า แล้วกอดเย่เฉินเอาไว้เบาๆ เอ่ยพูดขึ้นอย่างสะอึกสะอื้น : “ที่รัก เข่อซินเธอ....ไม่ง่ายเลย....”
“อือ.....”เย่เฉินรู้สึกอึ้งไป หลังจากนั้นก็เดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงตบหลังเธอเบาๆ พลางพูดปลอบใจ : “ที่รัก คำโบราณบอกว่าจะสวมมงกุฎเป็นราชาได้ก็ต้องแบกรับกับน้ำหนักมันให้ได้ ถ้าหากคุณหนูเฟ่ยเป็นเด็กผู้หญิงธรรมดาๆ เธอก็ไม่ต้องผ่านวิกฤตอันตรายและความยากลำบากมากมายขนาดนั้น แต่ตอนนี้เธอเป็นคนคุมหางเสือของตระกูลที่มีเงินเป็นล้านล้านดอลลาร์ คนที่อยู่ในระดับสูงแบบนี้ ได้รับกับความยากลำบากก็เป็นสิ่งที่ควรอยู่แล้ว มิเช่นนั้นเธอจะไม่เข้าใจกับการรักษาเอาไว้เลย”
เซียวซูหรันถอนหายใจ แล้วพูดตำหนิตัวเอง : “ฉันไม่รู้ว่าเธอผ่านกับการลุ้มลุกคลุกคลานมามากมายขนาดนี้ และยังคิดว่าเธอมีเจตนาที่จะปลอมสถานะตัวเองมาเรียนรู้ชีวิตที่เมืองจินหลิงนี่อีก เรียนรู้จนพอแล้วก็หายไปโดยไม่ล่ำลา....”
เย่เฉินยิ้มพลางเอ่ยขึ้น : “ตอนนี้คุณรู้ความจริงแล้ว ก็ไม่ต้องมายึดติดมากมายขนาดนี้แล้ว สำหรับเธอแล้ว ผลลัพธ์ตอนนี้สำคัญที่สุด ในที่สุดพวกคุณสองคนก็สามารถพูดคุยกันในเรื่องที่เข้าใจผิดได้ เป็นเพื่อนกันใหม่ นี่ไม่ใช่ว่ามันสมบูรณ์แบบแล้วเหรอครับ?”
“ใช่ค่ะ....”เซียวชูหรันรู้สึกว่าที่เย่เฉินพูดก็มีเหตุผล จึงพยักหน้าลงเบาๆ
จากนั้นเธอก็มองไปยังเย่เฉิน แล้วเอ่ยพูดขึ้นด้วยใบหน้าแห่งความเลื่อมใสศรัทธา : “แต่ที่รักคุณก็เก่งมากเกินไปแล้วจริงๆนะ! เพียงแค่ปรับเปลี่ยนทางฮวงจุ้ย ก็สามารถทำให้เข่อซินจากที่ถูกลุงตามฆ่า กลายมาเป็นผู้นำตระกูลเฟ่ยได้ นี่สุดยอดมากเกินไปแล้ว!”
เย่เฉินหัวเราะออกมา แล้วเอ่ยพูดอย่างถ่อมตน : “ความจริงหลักๆเป็นเพราะเธอมีพื้นฐานนี้ คุณต้องรู้นะ ว่าคุณหนูเฟ่ยเธอเป็นคนตระกูลเฟ่ย เกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวยและสูงส่งแบบนี้ได้ ดวงชะตาเกิดของเธอก็หาเจอได้จากหนึ่งในแสนในล้านคน แล้วอีกอย่าง เธอมีคุณปู่ของเธอสนับสนุน โดยพื้นฐานแล้วนับว่ามีทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว เพียงแค่ขาดลมทางทิศตะวันออก ฮวงจุ้ยของผม ความจริงแล้วก็คือลมทางทิศตะวันออกเท่านั้นเอง”
เซียวชูหรันพูดขึ้นมาอย่างจริงจัง : “นั่นก็เก่งมากแล้วค่ะ! เมื่อก่อนฉันยังรู้สึกว่า คุณไปดูฮวงจุ้ยให้คนอื่นบ่อยๆ วันใดวันหนึ่งจะมีคนมาหาถึงหน้าบ้านเลยหรือเปล่า วันนี้ดูแล้ว สามีของฉันมีความสามารถมาก! มิน่าล่ะคนอื่นถึงเรียกคุณว่าอาจารย์เย่! เพราะคุณเป็นอาจารย์จริงๆนี่เอง!”
หลังจากที่เครื่องบินลงจอดแล้ว ก็เลื่อนเข้าไปอยู่ในโรงเก็บเครื่องบินที่กำหนดเอาไว้
ภายในทั้งโรงเก็บเครื่องบิน ล้วนมีแต่เสียงของน้ำฝนที่ตกลงมากระทบกับบนหลังคา ส่วนชิวอิงซานและภรรยาวัย85ของเขา รออยู่ในนี้เป็นเวลานานแล้ว
รอหลินหว่านเออร์เดินลงมาจากเครื่องบิน ชิวอิงซานก็จับมือภรรยาเอาไว้ เดินไปทางด้านหน้าด้วยความตื่นเต้นแล้วเอ่ยพูดขึ้นด้วยความเคารพนอบน้อม : “คุณหนูตลอดทางมาเหนื่อยเลยนะครับ!”
ภรรยาของชิวอิงซานเองก็เอ่ยพูดขึ้นอย่างนอบน้อมเช่นกัน : “คุณหนูลำบากแย่เลย!”
หลินหว่านเออร์พยักหน้าลง ยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วเอ่ยพูดขึ้นมา : “พวกคุณไม่ต้องมารับฉันที่นี่ก็ได้ค่ะ ส่งคนขับรถมาก็พอแล้ว”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...