ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5103
คาดไม่ถึงว่าเซียวชูหรันจะเอาใจหมดทุกสิ่งทุกอย่างแบบนี้ เธอจึงกล่าวด้วยใบหน้าซาบซึ้งใจ : "ขอบคุณนะคะคุณน้า ลำบากคุณเลย!"
ผู้หญิงคนนั้นโบกไม้โบกมือ ยิ้มและกล่าวว่า : "แม่ของคุณกับฉันรักใคร่สนิทสนมกัน ไม่จำเป็นจะต้องขอบคุณฉันเลย"
เวลานี้ จู่ๆ เธอก็เห็นเฟ่ยเข่อซินสวมหน้ากากเดินเข้ามาทางประตูทางเข้า ทั้งสองคนสบตากัน ด้วยเหตุนี้เธอจึงมองไปที่หม่าหลัน และกล่าวว่า : "หม่าหลัน ฉันยังมีธุระนิดหน่อย ไม่สามารถไปส่งคุณผ่านการตรวจเช็กความปลอดภัยได้ ต่อไปถ้าคุณมาอเมริกา อย่าลืมบอกฉันเป็นคนแรกนะ"
หม่าหลันหัวเราะแหะๆ : "วางใจเถอะหัวหน้าฝ่ายเฉิน!"
พูดจบ จึงตระหนักได้ว่าพูดผิดไป ชั่วขณะก็ไม่รู้ว่าจะกลบเกลื่อนคำโกหกอย่างไร
เซียวชูหรันรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ไม่รู้ว่าทำไมแม่จึงเรียกอีกฝ่ายว่าหัวหน้าฝ่ายเฉิน
เวลานี้ ผู้หญิงคนนั้นรีบกล่าวว่า : "เฮ้ คุณดูตัวเองสิ ฉายาของเราในกรมราชทัณฑ์เบดฟอร์ดฮิลส์ อย่าเรียกออกมาสิ มันไม่เป็นมงคลเลยนะ"
หม่าหลันจึงได้สติกลับมา และรีบกล่าวว่า : "ถูกต้องๆๆๆ ใช่ๆๆ!"
พูดจบ เธอจึงรีบพูดกับเซียวชูหรันว่า : "ชูหรัน ท่านนี้คือป้าเฉิน เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของแม่ในกรมราชทัณฑ์เบดฟอร์ดฮิลส์ ในเวลานั้นเธอเป็นพี่สาวคนโตในห้องขังของเรา เราจึงเรียกเธอว่าหัวหน้าฝ่ายเฉิน!"
เซียวชูหรันก็ไม่ได้คิดมาก ถึงแม้จะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายติดคุกเพราะอะไร แต่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูดี อีกทั้งยังพูดจาอย่างเหมาะสม คิดๆ ดูแล้วก็คงไม่ได้มีโทษฐานที่เลวร้ายอะไร ด้วยเหตุนี้ในใจจึงไม่ได้คิดอะไรมาก
มิหนำซ้ำ เธอก็รู้ว่าการพูดถึงเรื่องในคุกของคนอื่นมันไม่เหมาะสม ดังนั้นจึงรีบหยุดอยู่ตรงนี้ เพื่อยกเลิกคำถามนี้
หัวหน้าฝ่ายเฉินกล่าวอำลาทันที เธอเพิ่งจะจากไป เฟ่ยเข่อซินก็เข้ามา กล่าวทักทายคนทั้งสอง : "ชูหรัน อาจารย์เย่!"
เวลานี้ เฟ่ยเข่อซินก็พูดกับหม่าหลันอย่างสุภาพ : "คุณป้าสวัสดีค่ะ"
หม่าหลันพูดอย่างตื่นเต้นว่า : "คุณหนูเฟ่ย......คุณ......คุณกับลูกสาว และลูกเขยของฉันรู้จักกันด้วยเหรอ?"
เฟ่ยเข่อซินยิ้มและพูดว่า : "รู้จักอย่างแน่นอน อาจารย์เย่ช่วยฉันเกี่ยวกับเรื่องฮวงจุ้ยไม่น้อยเลย มีพระคุณต่อฉันจริงๆ"
"จริงเหรอ?!" หม่าหลันกล่าวด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ : "แม้แต่คุณหนูเฟ่ย ก็ยังเป็นลูกค้าของลูกเขยฉันเหรอคะ"
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า ยิ้มและกล่าวว่า : "รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นลูกค้าของอาจารย์เย่ค่ะ"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...