คลอเดียรู้สึกซาบซึ้งใจ พยักหน้าหนักๆ
เวลานี้เย่เฉินจึงแนะนำป้าหลี่ว่า : "ใช่สิป้าหลี่ ฉันขอแนะนำแม่ยายของฉันกับคุณ"
พูดจบ เขาก็มองไปทางหม่าหลัน จากนั้นจึงพูดกับหม่าหลันว่า : "แม่ครับ นี่คือป้าหลี่จากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า คุณน่าจะเคยได้ยินแล้ว"
"เคยได้ยิน เคยได้ยิน!" หม่าหลันมองป้าหลี่ กล่าวอย่างประหลาดใจว่า : "ก่อนหน้านี้ฉันเคยได้ยินเย่เฉินพูดถึงคุณทุกวัน!"
ในระหว่างที่พูด ในสมองของหม่าหลันอดไม่ได้ที่จะนึกถึงในตอนนั้น ตอนวันเกิดนายหญิงใหญ่เซียว ในงานเลี้ยงวันเกิดจู่ๆ เย่เฉินก็เสนอให้ป้าหลี่ยืมเงินหนึ่งล้านเพื่อไปพบแพทย์
ในตอนนั้น ตนเองเกลียดเย่เฉินที่ไม่มีตา แต่ใครก็คาดไม่ถึง ว่าเย่เฉินในตอนนี้ กลายเป็นลูกเขยผู้มั่งคั่งที่ไม่ต้องร้องขออะไร
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เธอรีบพูดกับป้าหลี่ว่า : "ไอ๋หยา ในตอนนั้นเย่เฉินต้องการรักษาคุณ ใช้ความคิดอย่างมากจริงๆ และครอบครัวเราพยายามที่จะช่วยเหลืออย่างเต็มที่......"
พูดถึงตรงนี้ หม่าหลันถอนหายใจด้วยความเยือกเย็น : "แต่น่าเสียดาย นายหญิงใหญ่ตระกูลเซียวคนนั้นตายไปซะแล้ว เธอเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียว เย่เฉินเอ่ยปากจะยืมเงินเธอ เธอไม่เพียงแต่ไม่ให้เย่เฉินยืมเงิน ยังด่าเย่เฉินอย่างสาดเสียเทเสียต่อหน้าสาธารณชนอีกด้วย มันมากเกินไปแล้วจริงๆ!"
ป้าหลี่รีบกล่าวขอบคุณทันที : "ท่านมีเจตนาดีจริงๆ ขอบคุณนะคะ!"
หม่าหลันหัวเราะแหะๆ โบกไม้โบกมือกล่าวว่า : "นี่ จะเกรงใจทำไมกัน ลูกเขยของฉันพูดถึงคุณตลอดเลยนะ เป็นธรรมดาที่จะมีส่วนร่วมไปด้วย"
พูดจบ เธอก็เอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง : "ใช่สิ โรคของคุณหายดีแล้วเหรอ?"
นับตั้งแต่งานเลี้ยงของนายหญิงใหญ่เซียว หลังจากตนเองกลายเป็นขยะถูกทุกคนเหยียบย่ำ ชีวิตของตนเองดีดขึ้นมาจากจุดต่ำสุดอย่างแท้จริง มีความสำเร็จอย่างน่าอัศจรรย์
ในเวลานี้ กัปตันเดินจากห้องนักบินเข้าไปในห้องโดยสารและกล่าวอย่างสุภาพว่า : "แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ฉันเป็นกัปตันของเที่ยวบินนี้ เต็มใจอย่างมากที่จะให้บริการพวกคุณ เรามีเวลาบินประมาณ 11 ชั่วโมง ถ้าทุกท่านพร้อมแล้ว เราก็ออกเดินทางได้เลย"
หม่าหลันหยิบมือถือออกมาโดยจิตใต้สำนึก อยากให้กัปตันกลับไปทำอีกครั้ง แต่เมื่อคิดว่ายังมีผู้คนที่อยู่ข้างๆ อีกไม่น้อย ด้วยเหตุนี้จึงทำได้เพียงยกเลิกไป เพียงแต่ในใจยังอยากจะโอ้อวดอยู่เล็กน้อย ด้วยเหตุนี้จึงบอกกับเซียวชูหรันว่า : "ชูหรัน โทรหาพ่อของคุณด้วย ให้เขารีบจัดเก็บข้างของ และเอารถโรลส์-รอยซ์คันนั้นมารับเราที่สนามบินด้วย"
เซียวชูหรันพูดอย่างจนใจ : "แม่ คุณไม่ได้ยินที่กัปตันพูดเมื่อกี้เหรอ เราต้องบินอีกสิบกว่าชั่วโมงเลยนะ......"
"อ้อ......" หม่าหลันเข้าใจอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นจึงโบกไม้โบก : "ไม่เป็นไร คุณบอกกับเขาด้วย แค่ขอให้เขามารับเราที่สนามบินก่อนเวลาหนึ่งชั่วโมงก็พอ"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...