เย่เฉินส่ายหัว : "แม่ครับ ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ ถึงแม้ว่าเซียวเวยเวยจะมีรายได้ดี แต่ตลอดทั้งปี คาดว่าจะซื้อ SUV G ได้แค่ครึ่งคันเท่านั้น ยิ่งไปกว่าดูเหมือนว่าเธอจะทำได้แค่สองสามเดือน จะเอาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหนกัน"
เกี่ยวกับสถานการณ์ของบริษัทโมเดลลิ่งแห่งนั้นของเซียวเวยเวย อันที่จริงเย่เฉินค่อนข้างเข้าใจอย่างชัดเจน ท้ายที่สุดบริษัทนั้นยังคงเป็นตนเองที่นำมาให้เธอบริหารจัดการ
มีหงห้ากับเฉินจื๋อข่ายช่วยดูแล ช่วงนี้กิจการของบริษัทโมเดลลิ่งกำลังไปได้ดีจริงๆ ถ้าเป็นไปตามแบบบริษัทโมเดลลิ่งที่ยัดเยียดให้พนักงานต้อนรับด้วยชีวิต บริษัทนั้นจะทำเงินได้ไม่น้อยอย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เซียวเวยเวยกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดี อีกทั้งยังเคยผ่านประสบการณ์การถูกใส่ร้ายจากคนอื่น ดังนั้นตนเองจึงจริงใจต่อพนักงานต้อนรับในบริษัทอย่างมาก ไม่เพียงแต่ได้รับค่าคอมมิชชั่นไม่น้อย ยังสร้างสวัสดิการจำนวนมากให้พวกเธออีกด้วย
เพียงแค่ซื้อรถรับ-ส่งพนักงานให้พนักงานต้อนรับ จ้างคนขับรถ ก็เป็นค่าใช้จ่ายจำนวนมากแล้ว
อีกอย่างหนึ่งกำไรของบริษัทก็ไม่ใช่ว่าจะเข้ากระเป๋าเซียวเวยเวย 100% ดังนั้นเมื่อคำนวณแล้ว ในหนึ่งปี เซียวเวยเวยจะมีรายได้หนึ่งล้านก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร แต่จะให้มากกว่านี้มันก็ไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร่
หม่าหลันได้ฟังคำพูดนี้ จึงเอ่ยถามด้วยใบหน้าตกตะลึง : "ถ้าไม่ใช่ว่าเซียวเวยเวยซื้อ หรือว่าเฉียนหงเย่นจะพลิกชีวิตด้วยตนเอง?! นี่......นี่ก็เป็นไปไม่ได้......หญิงชราที่เอ้อระเหยลอยชายแบบเฉียนหงเย่นคนนี้ ไม่ได้มีเส้นสายอะไร แล้วก็ไม่ได้มีความเชี่ยวชาญใดๆ เธอจะเอาอะไรมาลืมตาอ้าปากล่ะ?"
การโผล่ออกมาอย่างกะทันหันของเฉียนหงเย่น ทำให้อารมณ์ของหม่าหลัน ฉับพลันก็เปลี่ยนเป็นจิตตกอย่างมาก
ไม่ได้มองว่าเธออยู่บ้านหรูขับรถหรู แต่ในใจเธอก็เข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้ ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตนเองโดยตรง
หม่าหลันกล่าวอย่างเคร่งขรึม : "ถ้าคนอื่นขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ SUV G ฉันจะไม่ใส่ใจเลย แต่ทำไมถึงต้องเป็นเฉียนหงเย่นด้วย?!"
พูดจบ หม่าหลันก็กัดฟันกล่าวว่า : "ไม่ได้ เรื่องนี้ฉันจะต้องสืบหาความจริงให้ได้!"
เซียวเห็นว่าการโน้มน้าวเธอไม่มีประโยชน์อะไร ด้วยเหตุนี้จึงไม่เสียเวลาพูดอีกต่อไป
เมื่อทั้งสามคนมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์ หม่าหลันมองเข้าไปในลานบ้านผ่านประตูรั้วไฟฟ้า ฉับพลันก็โมโหขึ้นมา พร้อมด่าทอว่า : "ให้ตายสิ ไอ้เซียวฉางควนคนนี้ รถก็จอดอยู่ในบ้าน เข้าไม่คิดที่จะไปรับเราเลย! คอยดูก็แล้วกันว่าฉันเข้าไปในบ้านจะจัดการกับเขายังไง!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...