ดังนั้น เรื่องแบบนี้ มีเพียงลูกเขยอย่างตนเองเท่านั้นที่จะทำแทนได้
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงตบๆ ไหล่ของเซียวฉางควน และพูดปลอบใจว่า : "พ่อ ช่างมัน และยอมแพ้ซะเถอะ ด็อกเตอร์เฮ่อดีกว่าคุณในทุกๆ ด้าน อย่ามองว่าตอนนี้คุณอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ เปิดคัลลิแนน แต่หากใช้ศักยภาพของตนเองมาเทียบกันจริงๆ คุณ 8 คนก็ไม่สามารถเทียบกับด็อกเตอร์เฮ่อเพียงคนเดียวได้ คุณน้าหานคบกับเขา คุณควรยอมรับความพ่ายแพ้จึงจะถูกต้อง ถ้าในใจคุณยังไม่มีความคิดที่จะยอมแพ้ใดๆ นั่นแสดงว่าคุณไม่รู้จักเจียมตัว"
"ใครบอกล่ะ?" เซียวฉางควนไม่แน่ใจเป็นอย่างยิ่ง แต่ยังคงกัดฟันพูดว่า : "ฉันคิดว่าฉันควรรีบเปลี่ยนแปลงตอนนี้ และจะไม่แย่ไปกว่าเฮ่อหย่วนเจียงแน่นอน!"
เย่เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม : "คุณเอาชนะไม่ได้ยังยืนกรานที่จะโจมตีเขาอีก เพียงแค่พูดจะมีประโยชน์อะไรล่ะ? ถ้าคุณต้องอยู่บนเวทีประลองจริงๆ ต่อสู้กันอีกสองสามรอบ ชีวิตก็ไม่เหลือแล้ว! คุณบอกมาสิ ว่าคุณมีข้อไหนดีกว่าด็อกเตอร์เฮ่อ คุณพูดออกมาได้เลย อะไรก็ได้! ฉันจะไม่พูดอะไรอีก ด็อกเตอร์เฮ่อเป็นคนกล้ารักกล้าเกลียด รักก็กล้าพูดออกมาดังๆ ตามจีบอย่างเปิดเผย และสิ่งนี้ทำให้คุณต้องถูกทิ้งห่างออกไปหนึ่งแสนแปดพันลี้เลย"
"ฉัน......" เซียวฉางควนไม่รู้ว่าจะเถียงอย่างไร
เฮ่อหย่วนเจียงดีกว่าเขาในทุกๆ ด้านจริงๆ ครั้งนี้ไปแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมที่เกาหลี หัวข้อของเฮ่อหย่วนเจียงทำให้คนรู้สึกทึ่งเป็นอย่างมาก ระดับนั้นจึงฆ่าผู้เข้าร่วมทั้งสองฝ่ายได้โดยตรง
นอกจากนี้เมื่อเฮ่อหย่วนเจียงกล่าวสุนทรพจน์บนเวที ทั้งภาษาจีน ภาษาอังกฤษ ภาษาเกาหลี ยังสามารถพูดสลับไปมา ได้ตามต้องการ เสน่ห์นั้นทำให้ผู้หญิงเกาหลีต่างตกตะลึงและหลงใหล
ในช่วงของการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมนี้ มีผู้หญิงเกาหลีอย่างน้อยเจ็ดแปดคนที่มาสารภาพรักกับเขา และหลายๆ คนก็เป็นสาวสวยด้วย มันทำให้เซียวฉางควรรู้สึกอิจฉาอย่างมาก
ผู้คนในที่นั้นต่างชื่นชมกับความเหมาะสมของคนทั้งสอง มีเพียงเซียวฉางควนเท่านั้น ที่รู้สึกพ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง ชีวิตตกต่ำลงมาทันที
ด้วยเหตุนี้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เซียวฉางควนก็รู้สึกไม่มีชีวิตชีวาไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อกลับมาถึงจินหลิง เขาขังตนเองอยู่ในบ้านมากว่าหนึ่งสัปดาห์ สูบบุหรี่ดื่มเหล้าทุกวันเพื่อให้ตนเองรู้สึกชา มาตลอดจนถึงวันนี้
เพียงแต่ว่า เซียวฉางควนเจ็บปวดรวดร้าว แต่ไม่สามารถมองถึงปัญหาความแตกต่างระหว่างตนเองกับเฮ่อหย่วนเจียงได้ ดังนั้นจึงเคียดแค้นและรู้สึกไม่เป็นธรรมมาตลอด เกลียดที่เฮ่อหย่วนเจียงแย่งชิงความรักอย่างสุดซึ้งของตนเองไป และเกลียดหานเหม่ยฉิงที่เปลี่ยนใจไปรักคนอื่น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...