ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 515
บทที่ 515
เมื่อนายหญิงใหญ่เซียวได้ยิน Tomson Riveira สี่คำนี้ ดวงตาก็หล่อนนั้นดูตะลึง
หล่อนโลภที่จะได้วิลล่านั้นของเย่เฉิน วาดฝันว่าได้เข้าไปอยู่
หล่อนอยากตายที่นั่นตอนแก่ด้วยซ้ำ
มีคำพูดเรื่องโชคลางจากชาวบ้านว่า ：เมื่อถึงตอนที่ตาย ทางที่ดีที่สุดอย่าตายที่โรงพยาบาล เพราะจะหาทางกลับบ้านไม่ได้
ตัวอย่างเช่น ก่อนตายจะต้องใส่ผ้าห่อศพดีๆ ไม่อย่างนั้นเมื่อถึงที่นั่นก็จะไม่มีเสื้อผ้าให้ใส่
หรืออย่างเช่น หากก่อนตายอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์ ในชาติหน้าก็จะเกิดในครอบครัวที่ร่ำรวย เพลิดเพลินไปกับความรุ่งโรจน์และความมั่งคั่ง
ดังนั้นนายหญิงใหญ่เซียวจึงปรารถนาที่จะไปอยู่วิลล่าสุดหรูที่ Tomson Riveira จนกระทั่งถึงวันตายของหล่อน
ครั้งที่แล้ว หล่อนได้สั่งเซียวไห่หลงให้ไปแย่งวิลล่านั้นมา แต่สุดท้ายคนคุ้มกันจากตระกูลเซียวกลับถูกตีอย่างหมา เซียวไห่หลงเองก็ถูกตีอย่างแสนสาหัส
หลังจากนั้น นายหญิงใหญ่เซียวก็หยุดคิดที่จะแย่งวิลล่ามา แต่หล่อนก็ยังคงมีความโลภอยู่
เมื่อได้ยินว่าเซียวฉางเฉียนและเฉียนหงเย่นจะไปโกงเพื่อเอาวิลล่ามา ในใจของหล่อนนั้นก็ตื่นเต้นอย่างมาก！
ในเวลานี้เอง เซียวไห่หลงและเซียวเวยเวยก็เพิ่งกลับมาจากข้างนอก เมื่อเข้ามาข้างในวิลล่าก็ได้ยินทั้งหมด ทั้งสองตื่นเต้นอย่างมาก
เซียวไห่หลงเดินไปที่ด้านหน้าและถามว่า “พ่อ เมื่อกี้ที่พ่อพูดว่าแม่จะไปโกงวิลล่าของเย่เฉินมางั้นเหรอ？สำเร็จไหม？”
เซียวเวยเวยตื่นเต้นเป็นอย่างมากและถามว่า “ใช่แล้วพ่อ สำเร็จไหม？”
เซียวฉางเฉียนกล่าวว่า “แม่ ผมแต่งงานกับเฉียนหงเย่นมาตั้งหลายปี แม้ว่าบางครั้งเราจะชอบทะเลาะกันบ้าง แต่ความสัมพันธ์ของพวกเรานั้นมั่นคงมากนะครับ！”
นายหญิงใหญ่เซียวพูดอย่างเย็นชาว่า “นั่นก็เป็นเพราะว่าหล่อนไม่มีเงินไงล่ะ！แต่ก่อนหล่อนต้องคอยพึ่งพาเราตลอด ตอนนี้ล่ะ？แกเอาเงินฝากไปให้หล่อนหมดแล้ว หล่อนก็จะมีอำนาจทางการเงิน แล้วก็คงไม่ต้องพึ่งแกอีกแล้ว！”
นายหญิงใหญ่เซียวจึงพูดอีกว่า “ยังมีอีก！วันนี้หล่อนหลอกวิลล่าของเย่เฉินมูลค่าก็สูงขึ้นหลายเท่าแล้ว ตอนนี้ทรัพย์สินเป็นหลายสิบล้านอยู่ในมือของหล่อน ในสายตาของหล่อนตอนนี้แกไม่ใช่สามีอีกแล้ว！แต่แกมันเป็นขวดน้ำมันต่างหาก！”
สีหน้าการแสดงออกของเซียวฉางเฉียนนั้นดูแข็งขึ้น
แม้จะไม่อยากยอมรับว่าสิ่งที่นายหญิงใหญ่เซียวพูดนั้นเป็นความจริง แต่ก้นลึกของใจเขา ก็ยังคงตระหนักถึงปัญหาบางอย่างที่มันค่อนข้างคลุมเครือ
----------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...