บทที่ 516
หากเฉียนหงเย่นมีเงินหลายสิบล้านในมือ ก็เป็นไปได้ที่จะทำเรื่องแบบนี้ ท้ายที่สุดแล้วผู้หญิงคนนี้กับหม่าหลันก็เหมือนกัน เห็นเงินแล้วตาก็แวววาวทันที เงินนั้นคือชีวิตเลยก็ว่าได้
ตอนนี้ ตน ลูกชาย ลูกสาว รวมถึงแม่ของตนเอง ก็กลายเป็นขวดน้ำมันไปหมดแล้ว เธอเลือกที่จะเก็บเงินและจากไป!
เมื่อคิดอย่างนี้ สีหน้าของเซียวฉางเฉียนนั้นก็ดูเปลี่ยนไป จากนั้นก็พูดว่า “เดี๋ยวผมโทรหาหม่าหลันแล้วกัน”
เมื่อพูดจบ ก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์โทรหาหม่าหลันทันที
ครั้งนี้ โทรศัพท์ถูกรับอย่างรวดเร็ว
เมื่อเซียวฉางเฉียนรู้ว่าโทรศัพท์ถูกรับสายแล้ว เขาก็รีบพูดว่า “หม่าหลัน ฉันพี่ใหญ่ของเธอเอง...”
เมื่อหม่าหลันได้ยินเสียงของเขา ก็กัดฟันด้วยความเกลียด!
ไอ้แก่!เรื่องที่เฉียนหงเย่นนั้นหลอกตน แน่นอนว่าเขาต้องรู้!
ยิ่งไปกว่านั้น หมาแก่นี่อาจจะอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้!
เมื่อคิดถึงเรื่องที่สูญเสียเงินไปครั้งใหญ่นั้น หม่าหลันแทบรอไม่ไหวที่จะทักทายเซียวฉางเฉียนบรรพบุรุษที่สิบแปดนี้ทางโทรศัพท์โดยตรง!
แต่ เมื่อคิดถึงเฉียนหงเย่นหมาตัวนั้นที่ถูกส่งไปที่เหมืองถ่านหินดำ หล่อนก็ทำได้เพียงระงับความโกรธในใจเอาไว้และพูดอย่างเหยียกหยามออกไปว่า “เซียวฉางเฉียน ฉันกับสามีของฉันได้ออกจาตระกูลเซียวไปแล้ว นายเป็นพี่ชายของใครกันนะ?”
เซียวฉางเฉียนเมื่อได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกรำคาญจนแทบจะทนไม่ไหว แต่ด้วยตนต้องการจะถามบางเรื่อง ก็คงจะไปกวนใจหล่อนไม่ได้ ได้แต่ถามอย่างโกรธๆว่า “หม่าหลัน ถือว่าฉันพูดผิดไปไม่ได้รึไง?”
หม่าหลันตะคอกอย่างเย็นชาและพูดว่า ”พูดมา โทรหาฉันมีเรื่องอะไร?”
ดังนั้นเธอจึงพูดกับเซียวฉางเฉียนอย่างหมดความอดทนว่า “นายนี่มันน่าสนใจจริงๆ ฉันจะเจอหรือไม่เจอหล่อน ฉันจะไม่รู้เลยรึไง?ไม่เจอก็คือไม่เจอสิ!”
เซียวฉางเฉียนไม่สนใจว่าเขาจะถูกเปิดเผยหรือไม่และกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “หม่าหลันเธออย่าเพิ่งวางสาย เธอพูดความจริงกับฉันมาเดี๋ยวนี้ ตกลงว่าเจอหล่อนไหม?หล่อนไปไหน?ตอนบ่าย หล่อนส่งข้อความวีแชทมาให้ฉัน บอกว่าเล่นไพ่กับเธออยู่ แถมยังบอกว่าชนะเอาวิลล่าที่ Tomson Riveiraของเย่เฉินลูกเขยเธอมาได้อีก เธอจะไม่เจอหล่อนได้ยังไงกัน?”
หม่าหลันรีบพูดว่า “เซียวฉางเฉียน นายพูดจาน่าสนใจจริงๆ วิลล่าของฉัน พวกเธอชนะไปเมื่อไหร่กัน?อีกอย่าง ฉันบอกแล้วว่าไม่เคยเจอเฉียนหงเย่ก็คือไม่เคยเจอสิ ฉันรำคาญหล่อนจะตาย จะมาเล่นไพ่กับหล่อนได้ยังไง!”
พูดมาถึงตรงนี้ เธอก็พอจะเดาออกแล้วว่า เซียวฉางเฉียนต้องอยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน
ดังนั้น เธอจึงกัดฟันแล้วพูดว่า “เซียวฉางเฉียน ภรรยาของนายน่ะนะ ไม่แน่อาจจะหนีไปได้แล้วก็ได้ จงใจเล่นไพ่กับฉันมันเป็นแค่การเสแสร้งล่ะสิ ! ฉันเคยได้ยินมาว่า แต่ก่อนที่เธอเคยอยู่คาราโอเกะกับคนจากตระกูลนายไห่หลงน่ะ สองคนนั้นบอกว่าจะประหยัดเงินเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกันนะ!”
----------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...