ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 517

บทที่ 517

เมื่อเซียวฉางเฉียนได้ยินเช่นนั้น ก็ตะโกนกลับไปด้วยความโมโหว่า “หม่าหลัน หยุดพูดเลวทรามที่นี่ซะที！”

หม่าหลันกังวลและรีบโพล่งออกมาว่า “โอ้ นายไม่เชื่อใช่ไหมล่ะ？โอเค งั้นฉันจะบอกนายให้ ถ้านายหาเฉียนหงเย่นเจอ งั้นฉันก็จะถือว่าฉันแพ้ก็แล้วกัน！”

เซียวฉางเฉียนโพล่งออกมาถามว่า “นี่เธอหมายความว่ายังไง？”

หม่าหลันด่าว่า “หมายความว่ายังไงนายก็ไปคิดเอาเอง ตอนนี้ฉันเริ่มจะอารมณ์ไม่ดีแล้ว ขี้เกียจจะพูดกับนาย！”

เมือ่พูดจบหม่าหลันก็วางสายโทรศัพท์ทันที

เมื่อเซียวฉางเฉียนได้ฟังเสียงของที่ดูวุ่นวายและดูอารมณ์เสียในโทรศัพท์จนเกือบจะเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งไปของหม่าหลันนั้น

แต่ก็มีเซียวไห่หลงที่มาหยุดเขาไว้และพูดว่า “พ่อ ท่านอย่าเพิ่งหุนหันพลันแล่นไป สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือ การพาแม่กลับมา！”

เซียวไห่หลงนั้นไม่รู้เลยว่า ในตอนนี้แม่ของเขานั้นได้ถูกส่งไปหุบเขาในจิ้นซีเสียแล้ว แต่หากดูจากความสามารถของตระกูลเซียว ในชีวิตนี้ก็คงไม่มีปัญญาหาหล่อนเจอ

ในเวลานี้เอง เซียวเวยเวยที่อยู่ด้านข้าง ก็พูดชักชวนว่า “ใช่แล้วพ่อ！ท่านจะโกรธอะไร！หม่าหลันที่น่ารังเกียจนั่นพูดอะไรเหรอ？”

เซียวฉางเฉียนกล่าวด้วยความโกรธว่า “หม่าหลันบอกว่าแม่แกหนีไปกับไอ้หน้าขาวนั่นแล้ว！”

“ห้ะ？” เซียวไห่หลง เซียวเวยและนายหญิงใหญ่เซียวทุกคนต่างตกใจ！

“เลี้ยงดูไอ้แมงดานั่นเหรอ？！” นายหญิงใหญ่เซียวพูดอย่างโกรธๆว่า “เรื่องจริงเหรอ？”

“ผมก็ไม่รู้ครับแม่！” เซียวฉางเฉียนกล่าวอย่างกังวลและโกรธว่า “หม่าหลันพูดในโทรศัพท์แบบนี้ แถมยังบอกว่าหงเย่นหลอกผมให้ตั้งสำนักงานให้เธอ บอกว่าเธอโดนโกงมา แต่ในความจริงหงเย่นนั้นสร้างให้ผม ให้ผมวางใจ จากนั้นก็หาเวลาเพื่อที่จะหนีออกไป！”

เซียวไห่หลงโพล่งออกมาด้วยน้ำตาว่า “คนแซ่หม่านี่มันเลวทรามชาติหมาจริงๆ！แม่ผมจะไปเลี้ยงดูไอ้แมงดานั่นได้ยังไงกัน！ยิ่งหนีไปกับไอ้หน้าขาวนั่นยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย！”

ขณะที่พูด นายหญิงใหญ่เซียวก็กัดฟันและพูดต่อว่า “ตอนนี้แกคงรู้แล้วล่ะว่าอะไรที่เรียกว่าคนฉลาดที่ถูกหลอกโดยคนฉลาดแล้วสินะ？แกไม่พูดความจริงกับฉัน แถมเงินก็ให้ภรรยาแกไปหมด ตอนนี้ล่ะ ดีแล้วก็เลยพากันหนีไป ส่วนพวกที่เหลือก็ซวยไปกันหมด！”

เซียวเวยเวยกัดฟันแล้วพูดว่า “ย่า แม่ไม่ได้เป็นคนอย่างนั้นนะ！”

นายหญิงใหญ่เซียวหัวเราะเยาะและพูดว่า “ไม่ใช่คนแบบนั้น？แล้วแม่เธอตอนนี้ล่ะ？หายไปไหนแล้ว？ทำไมต้องหายตัวไปในเวลานี้？”

ด้วยเหตุนี้นายหญิงใหญ่เซียวจึงถามอย่างร้อนรนว่า “แถมแม่ของเธอยังพูดเองอีกว่า จะหาคนไปหลอกหม่าหลัน ทำไมคนที่ไปร่วมมือกับหล่อนถึงหายไปกันหมดล่ะ？เหลือแต่หม่าหลันไว้คนเดียว？สิ่งนี้พิสูจน์ได้ว่ามันเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดอย่างมาก！”

เซียวไห่หลงโพล่งพูดออกมาว่า “เป็นไปได้ไหมว่าหม่าหลันเป็นคนทำ？เป็นไปได้ไหมว่าเธอกลับจับแม่ของผมไปแล้วจัดการกับคนที่ร่วมมือกับหล่อน？”

นายหญิงใหญ่เซียวกล่าวอย่างรังเกียจว่า “หม่าหลัน？คนปากร้ายอย่างหล่อนจะไปมีความสามารถทำแบบนั้นได้ยังไงกัน？ก็เหมือนกับลุงคนรองของแกนั่นแหละ ที่โดนยัยปากร้ายนั่นวางแผนเอาไป ฉันจะไม่ขอเสนอความคิดเห็นเกี่ยวกับแม่ของแกที่ฉลาดกว่าหม่าหลันแค่สิบเท่าเองหรอกนะ ถ้าหล่อนอยากเล่นงานหม่าหลันจริงๆ หม่าหลันก็คงโดนเล่นไป ก็เท่านั้น！”

--------