ชิวอิงซานหัวเราะเก้อเขิน แล้วพูดทอดถอนใจ : “บอกได้แค่ว่าไอ้หนุ่มนี้มีเสน่ห์ไม่ธรรมดาเลย เพียงแต่ม่านฉงชอบผู้ชายที่มีภรรยาแล้วอย่างเขา เกรงว่าในอนาคตคงยากที่จะสำเร็จเอาน่ะสิครับ……”
หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มเล็กน้อย แล้วนึกอะไรขึ้นได้ จากนั้นถามชิวอิงซาน : “ช่วยลองสืบดูว่าคราวก่อนที่เย่เฉินไปเจอหลิวเจียฮุยที่เกาะฮ่องกาง ใช้สถานะไหน และไปทำอะไรกันแน่ได้ไหมคะ ?”
“ง่ายมากเรื่องนี้” ชิวอิงซานพยักหน้า แล้วบอก : “ผมลองโทรถามเจียฮุยดูก็รู้แล้วครับ”
“ไม่ได้ !” หลินหว่านเอ๋อร์หยุดเขาเอาไว้ แล้วบอกว่า : “ในเมื่อพ่อของหลิวม่านฉงรู้จักเย่เฉิน งั้นเขาต้องรู้ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงที่ลูกสาวของตัวเองมาที่เมืองจินหลิงก็เพื่อเย่เฉินอย่างแน่นอน และเขาก็รู้ว่า ลูกสาวเขาเพิ่งจะทานข้าวเที่ยงด้วยกันกับคุณ หากว่าจู่ ๆ คุณโทรถามเขาถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเย่เฉินในเวลานี้ คุณจะต้องกระตุ้นความสงสัยของเขาอย่างแน่นอน หลังจากนี้เขาแลกเปลี่ยนข้อมูลกับหลิวม่านฉงอีกที เราก็จะอธิบายเหตุจูงใจได้ยากเอา”
ชิวอิงซานพูดด้วยใบหน้าเสียใจ : “กระผมช่างโง่ ถึงกับไม่ได้พิจารณาความสัมพันธ์ส่วนได้ส่วนเสียในนี้โดยละเอียด ช่างน่าละอายใจเหลือเกินครับ……”
“ไม่เป็นไรค่ะ” หลินหว่านเอ๋อร์พูดราบเรียบ : “ต้องโทษที่ฉันไม่ได้บอกคุณให้ชัดเจน เงื่อนไขข้อแรกของการตรวจสอบเรื่องนี้คือเปิดเผยไม่ได้ค่ะ”
ว่าแล้ว เธอก็พูดอีก : “การสืบเรื่องนี้ จะต้องใช้วิธีที่ช้า ๆ หรืออ้อมค้อม คุณออกหน้าไปถามเขาตรง ๆ ไม่ได้ และคุณออกหน้าถามคนข้างกายเขาหรือว่าคนที่มีการคบหากับเขาไม่ได้ด้วยเหมือนกันค่ะ ทางที่ดีหาคนกลางที่ควบคุมได้ไปสอบถามอีกทีจะดีกว่าค่ะ”
ชิวอิงซานลองคิดดู แล้วบอก : “อันนี้จัดการได้ง่ายครับ ลูกน้องคนหนึ่งของผมเป็นญาติกับพ่อบ้านของเจียฮุยมาก่อนครับ ต่อมาผิวเผินเขาออกจากที่นี่ แล้วกลับไปเติบโตที่เกาะฮ่องกาง แต่อันที่จริงผมช่วยเหลือให้เขาทำงานให้ผมที่เกาะฮ่องกางอย่างลับ ๆ อยู่ครับ ผมจะให้เขาลองไปถามดูครับ พวกเราสองคนเป็นญาติกัน น่าจะคุยกันง่ายครับ”
“ดีเลยค่ะ” หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า จากนั้นบอกอีก : “จริงสิ คุณไปบอกกับเฒ่าแก่ซุนอีกที ฉันอยากได้บันทึกการเข้าออกประเทศในสองปีมานี้ทั้งหมดในสถานะตอนนี้ของเย่เฉิน ให้เขาช่วยฉันสืบดูให้หน่อย แล้วจัดเก็บเป็นลิสต์ให้เป็นระเบียบแล้วส่งมาให้ฉันทีค่ะ”
ชิวอิงซานบอก : “ก่อนอื่นเป็นเรื่องที่เย่เฉินไปเจอเจียฮุยที่เกาะฮ่องกาง ข่าวคราวที่ผมให้คนไปสอบถามมาได้คือ สถานะของเย่เฉินในตอนนั้นคือผู้บริหารระดับสูงของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด เจียฮุยอยากร่วมมือกับบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดมาโดยตลอด ดังนั้นบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดเลยส่งเย่เฉินไปคุยกันซึ่ง ๆ หน้ากับเขา เลยถือโอกาสตรวจดูสถานการณ์ของเขาไปด้วยเลยครับ”
“บริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด ?” หลินหว่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วถาม : “บริษัทแห่งนี้มีประวัติความเป็นมายังไง ? ด้วยสถานะและศักยภาพของเย่เฉิน ฉันไม่เชื่อว่าเขาจะรับตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงของบริษัทแห่งไหนหรอกนะ”
ชิวอิงซานรีบบอก : “บริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดมีภูมิหลังไม่ธรรมดาเลยครับ นี่เป็นหยวนหยางขนส่งกรุ๊ปที่ร่วมลงทุนทำระหว่างตระกูลอิโตะของประเทศญี่ปุ่นกับตระกูลซูหัวเซี่ยครับ เนื่องจากทั้งสองตระกูลนี้ต่างมีศักยภาพที่แข็งแกร่งมากอยู่แล้วในด้านการขนส่งของหยวนหยาง หลังจากทั้งสองรวมเป็นหนึ่ง ก็ยิ่งกลายเป็นยักษ์ใหญ่ของอาณาจักรการขนส่งครับ”
“ตระกูลซูกับตระกูลอิโตะ……” หลินหว่านเอ๋อร์เม้มปาก แล้วพูดไตร่ตรอง : “ฉันเคยได้ยินทั้งสองตระกูลนี้มาบ้าง ด้านหนึ่งเป็นตระกูลที่มีกำลังแข็งแกร่งที่สุดในหัวเซี่ย อีกด้านหนึ่งเป็นตระกูลที่มีกำลังแข็งแกร่งที่สุดในประเทศญี่ปุ่น เมื่อทั้งสองฝ่ายร่วมมือกันอย่างแข็งแกร่ง ก็ไม่มีจุดประหลาดในขอบเขตทางการค้าหรอก แต่ที่น่าแปลกก็คือ ทำไมเย่เฉินต้องไปพบหลิวเจียฮุยด้วยสถานะผู้บริหารระดับสูงของบริษัทแห่งนี้ด้วยล่ะ ? เย่เฉินไม่มีทางทำงานนอกเวลาให้บริษัทขนส่งอย่างนี้หรอก”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...