ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5222

คราวนี้ซุนจือต้งพูดแทรกกลางคัน : “คุณหนูครับ ในนี้ยังมีความสัมพันธ์หนึ่งที่ประหลาดยิ่งกว่าอีกด้วยครับ”

หลินหว่านเอ๋อร์ถามเขา : “ความสัมพันธ์อะไรคะ คุณลองว่ามาค่ะ”

ซุนจือต้งพูดอธิบาย : “คือแบบนี้ครับ ตระกูลซูกับตระกูลเย่นั้นต่อสู้กันอย่างดุเดือดมาโดยตลอดหลายปีมานี้ หลายปีก่อนทะเลาะกันจนเลวร้ายมาก ถึงขนาดที่ในตอนนั้นตระกูลซูยังออกหน้าประสานงานทำพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ที่เย่นจิงเพื่อที่จะเป็นปฏิปักษ์กับตระกูลเย่ ต่อมาจนถึงสองสามีภรรยาเย่ฉางอิงเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ ตระกูลเย่ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง ตระกูลซูจึงกระโดดเป็นตระกูลที่มีกำลังแข็งแกร่งที่สุดในหัวเซี่ย และกดขี่ตระกูลเย่มาโดยตลอด พูดได้ว่าทั้งสองตระกูลนี้ได้สั่งสมความแค้นมานานแล้ว ดังนั้นผมเลยไม่เข้าใจ ทำไมเย่เฉินช่วยบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดทำงาน……”

หลินหว่านเอ๋อร์ส่ายหน้าบอก : “การคิดของคุณผิดแล้ว ไม่ใช่ว่าทำไมเย่เฉินถึงช่วยบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดทำงาน แต่เป็นบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดกำลังทำงานให้เย่เฉินอยู่หรือเปล่า”

ชิวอิงซานกับซุนจือต้งต่างไม่สามารถเข้าใจคุณค่าที่เย่เฉินกุมปราณทิพย์เอาไว้ได้เลย

แต่หลินหว่านเอ๋อร์กลับเข้าใจอย่างลึกซึ้งเลย ด้วยกำลังของเย่เฉิน และด้วยพลังที่เย่เฉินกล้าที่จะปะทะองค์กรพั่วชิง ไม่มีทางที่จะมีวิสาหกิจไหนเรียกใช้เขาได้ในโลกนี้อย่างเด็ดขาด

ดังนั้น เมื่อแน่วแน่ความเห็นนี้แล้ว ค่อยไปวิเคราะห์ว่าทำไมเย่เฉินจึงไปพบหลิวเจียฮุยด้วยสถานะของผู้บริหารระดับสูงของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด แล้วข้อสรุปที่เธอได้ ก็คือบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดมีความเป็นไปได้สูงมากว่ามีความเกี่ยวข้องกับเย่เฉินในระดับที่ลึกซึ้งมาก

เนื่องจากอสังหาริมทรัพย์ส่วนใหญ่ของชิวอิงซานอยู่ที่สิงคโปร์กับมาเลเซีย ดังนั้นเขาเลยเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของตลาดการขนส่งเป็นอย่างมาก เขาเอ่ยปากพูดในจังหวะนี้ : “จริงสิครับคุณหนู ภูมิหลังของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดนี้ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ ผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมพวกเขามีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับสำนักว่านหลงเป็นอย่างมาก สำนักว่านหลงในตอนนี้ก่อตั้งบริษัทที่คุ้มกันเส้นทางการเดินเรือโดยติดอาวุธ แทบจะผูกขาดส่วนแบ่งการค้าการคุ้มกันเส้นทางการเรือของทั้งอ่าวเอเดนแล้ว มีการคุ้มกันของสำนักว่านหลง เรือของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดอยู่ที่อ่าวเอเดนนี้ก็เหมือนเข้าแดนที่ไร้คนอยู่ และไม่มีโจรสลัดหน้าไหนกล้าไปแตะความซวยของพวกเขาด้วยครับ !”

ซุนจือต้งพูดตามจิตใต้สำนึก : “แต่ตระกูลเย่แพ้แล้วจริง ๆ ครับ……เรื่องเรื่องนี้ ทั้งประเทศแทบจะไม่มีใครไม่รู้เลยนะครับ……”

หลินหว่านเอ๋อร์ส่ายหน้าบอก : “ไม่มีทาง ขอเพียงเย่เฉินอยู่ในภูเขาเย่หลิงซานในวันนั้น ตระกูลเย่จะไม่มีทางแพ้อย่างเด็ดขาด”

ซุนจือต้งบอก : “บางทีเย่เฉินไม่ได้อยู่ในวันนั้น……”

“ก็ไม่มีทางเหมือนกัน” หลินหว่านเอ๋อร์บอกอีก : “อย่างที่คุณว่า ในเมื่อภูเขาเย่หลิงซานเป็นสุสานบรรพบุรุษของตระกูลเย่ พ่อแม่ของเย่เฉินจะต้องฝังอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน และเย่เฉินถึงขนาดที่กล้าลงมือกับองค์กรพั่วชิง เพื่อแก้แค้นแทนพ่อแม่ สำนักว่านหลงจะขุดสุสานของพ่อแม่เขาให้ราบ เขาจะไม่ไปได้ยังไงคะ ?”