“ความเปลี่ยนแปลง ? ” ทั้งสองมองหน้ากันแวบหนึ่ง ชิวอิงซานเอ่ยปากบอก : “กระผมไม่ค่อยแน่ใจสถานการณ์ของตระกูลซูนักครับ แต่ว่าเคยได้ยินสำนักว่านหลงมาอยู่บ้าง เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ สถานการณ์ที่ซีเรียของพวกเขาเปลี่ยนไปเชิงรุกมาก ไม่นานนักก็ร่วมมือผูกขาดการคุ้มกันเส้นทางการเดินเรือโดยติดอาวุธที่อ่าวเอเดนกับบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด และก่อนหน้านี้พวกเขายังกำจัดองค์กรโจรสลัดจนหมดสิ้นแล้วด้วย เพียงไม่นานนักก็ทำให้โจรสลัดที่อ่าวเอเดนตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ หลังจากนั้น ขอเพียงเป็นเรือสินค้าที่สำนักว่านหลงคุ้มกันเส้นทางการเดินเรือโดยติดอาวุธ ก็ไม่มีโจรสลัดหน้าไหนกล้าเข้าใกล้เลยครับ”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า : “พูดได้ว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่สวยเลย คิดว่าเบื้องหลังน่าจะมีคำชี้แนะจากผู้ยอดฝีมือ”
ซุนจือต้งที่อยู่ด้านข้างลองคิดดู แล้วเอ่ยปาก : “ว่ามาก็แปลกอยู่ครับ วันนั้นที่แพร่ข่าวคราว หลังจากตระกูลซูกับสำนักว่านหลงได้รับชัยชนะที่ภูเขาเย่หลิงซาน ภายในเวลาอันสั้นตระกูลซูกลับจะถ่อมตนมากขึ้นเลยด้วยซ้ำ มีคนบอกว่าพวกเขาถ่อมตนเพื่อที่จะรักษาผลประโยชน์ของตัวเองให้ดีกว่า แต่ผมคิดมาโดยตลอดว่า ก่อนหน้าที่พวกเขาต่อสู้ที่ภูเขาเย่หลิงซานทำตัวพูดจาโอ้อวดมาก ไม่มีเหตุผลที่จะถ่อมตนจะรักษาผลประโยชน์ของตัวเองหลังจากชนะแล้วเลย นั่นก็เป็นเหมือนการหลอกลวงตัวเองไม่ใช่เหรอครับ ? ดังนั้นผมเลยค่อนข้างประหลาดใจกับเรื่องนี้มาโดยตลอด ต่อมาไม่นานนักตระกูลซูก็ทำการเปลี่ยนผู้นำตระกูล ซูเฉิงเฟิงอดีตผู้นำตระกูลปลดเกษียณ แล้วมอบตำแหน่งผู้นำตระกูลให้ซูจือหยูซึ่งเป็นหลานสาวคนโตของเขาที่อายุ 24 ปี”
“มอบให้หลานสาวคนโต ?” หลินหว่านเอ๋อร์พูดกระซิบด้วยสีหน้างงงวย : “ทำไมถึงเลือกให้รุ่นหลานที่ข้ามรุ่นมารับช่วงตำแหน่งผู้นำตระกูล ? หรือว่าไม่ควรเลือกลูกชายคนหนึ่งมาข้ามผ่านระหว่างนี้หรือยังไง ?”
ว่าแล้ว หลินหว่านเอ๋อร์ก็ถามซุนจือต้ง : “หรือว่าตระกูลซูมีทายาทน้อยมาก ?”
หลินหว่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วแน่นยิ่งขึ้น : “เขาประคองซูจือหยูขึ้นม้าพยศ ไม่ไปส่งเธอด้วยตัวเองตลอดทาง และช่วยทำให้ม้าพยศเชื่องให้เธอ ก็ปลดเกษียณซะแล้ว ? ! เขาทำขนาดนี้ ต่อให้ซูจือหยูนี่มีความสามารถใหญ่โต ก็ไม่มีทางกดไว้ไหวหรอก !”
ซุนจือต้งยักไหล่ : “แต่ว่า ตำแหน่งผู้นำตระกูลของซูจือหยูทำได้มั่นคงมาก หลังจากรับช่วง ได้เรื่องสำคัญมากมายติดต่อกัน ร่วมมือก่อตั้งบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดกับตระกูลอิโตะของประเทศญี่ปุ่นก็เป็นผลงานของเธอด้วยครับ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...