“น่าสนใจ……”หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม“ทุกที่ที่เย่เฉินเดินทางไปถึง จะต้องมีเรื่องราวเกิดขึ้น หากฉันเดาไม่ผิด ในตอนที่ซูจือหยูเกิดอุบัติเหตุในประเทศญี่ปุ่น ก็น่าจะถูกเย่เฉินช่วยเหลือเอาไว้ ดังนั้นเย่เฉินก็จึงอาศัยเธอขึ้นสู่อำนาจ ที่เย่เฉินต้องการอาจไม่ใช่ส่วนแบ่งของที่ดินและค่าชดเชยใดๆของตระกูลซู แต่เป็นการยอมศิโรราบของตระกูลซูมากกว่า ”
พูดจบ หลินหว่านเอ๋อร์ก็พูดต่อ“ยังมีตระกูลอิโตะด้วย ไม่แน่ว่าอาจจะอาศัยเย่เฉินโชคดีแล้วอยู่รอดจนถึงวินาทีสุดท้ายของความชุลมุนวุ่นวายนั้น บางทีอิโตะนานาโกะคนนั้นก็อาจจะเป็นคนสนิทของเย่เฉินด้วย ทั้งตระกูลอิโตะในมือเธอ หากเย่เฉินต้องการ ก็สามารถจะยกให้ได้ในทุกเมื่อ”
ซุนจือต้งยิ้มเยาะแล้วกล่าว“คุณหนู คุณให้ราคาเย่เฉินคนนี้มากไปหรือเปล่า ไม่ใช่ว่าเรื่องไหนที่มีเย่เฉินเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เบื้องหลังของเรื่องนั้นๆก็จะมีเย่เฉินคอยบงการวางแผนอยู่?”
หลินหว่านเอ๋อร์ยกยิ้มเล็กน้อย แล้วถามเขากลับ“เย่เฉินที่มีความสามารถเก่งกาจแบบนี้ แต่คนส่วนใหญ่กลับไม่รู้ถึงการมีอยู่ของเขา แม้แต่ภรรยาของเขา และแม่ยายของเขาเองคนที่ใช้ชีวิตอยู่กับเขาในทุกๆวัน กลับไม่รู้ถึงสถานะตัวตนที่แท้จริงของเขา นายรู้ไหมว่าเพราะอะไร?”
ซุนจือต้งถามอย่างไม่เข้าใจ “คุณหนู คุณรู้ได้ยังไงว่าภรรยากับแม่ยายของเขาไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา?”
หลินหว่านเอ๋อร์หัวเราะ แล้วถามเขากลับ“แม่ยายของเขาไปขอพรที่วัด นายรู้ไหมว่าเธอขออะไร?”
ซุนจือต้งพูดอย่างงุนงง“ผม……ไม่รู้ครับ……”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดอย่างจริงจัง“พวกเขาไม่เคยมองว่าเย่เฉินนั้นแข็งแกร่งมีความสามารถ คิดแค่เพียงเขาไม่ได้เก่งกาจอะไร ไม่สามารถจะเอาชนะสำนักว่านหลงได้ และไม่สามารถจะควบคุมชีวิตความเป็นความตายของตระกูลซู ตระกูลอิโตะและตระกูลอีกมากในประเทศญี่ปุ่นได้ และเรื่องที่เหลือเชื่อเหล่านั้นก็ไม่น่าจะใช่ฝีมือของเขา หากฉันไม่ได้ไปหานายที่เย่นจิง นายก็ไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเย่เฉิน ต่อให้นายจะอยู่ด้วยกันกับเขาทั้งเช้าทั้งเย็น คาดว่าก็ไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาได้”
พูดมาถึงตรงนี้ หลินหว่านเอ๋อร์ก็พูดต่อ“แต่ฉันไม่เหมือนนาย ฉันเคยเห็นความสามารถที่แข็งแกร่งของเขามาแล้ว และฉันเองก็รู้ว่าความสามารถที่เขามีนั้นมันมีพลังมากมายแค่ไหน ดังนั้นในใจของฉัน ฉันยอมที่จะมองเขาในด้านที่แข็งแกร่งที่สุด ฉันคิดว่าเขาสามารถจะเอาชนะสำนักว่านหลงได้ และคิดว่าเขาสามารถจะควบคุมตระกูลที่ยิ่งใหญ่เหล่านั้นได้ ดังนั้นสิ่งที่นายพูดมา สัญชาตญาณของฉันเชื่อมันทุกอย่าง ว่าต้องเป็นเย่เฉิน”
ซุนจือต้งครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ พยักหน้ารับเบาๆแล้วกล่าว“คุณหนูพูดถูก……ความคิดส่วนตัวของผมส่งผลต่อการตัดสินใจของตัวเอง หากความคิดส่วนตัวคิดว่ามันไม่จริง กระบวนการทางความคิดและตัดสินใจนั้นก็จะยึดความคิดของตัวเองเป็นสำคัญ และจะไม่ไปแก้ไขข้อผิดพลาดใดๆที่มี”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...