บทที่ 523
ในตอนที่เย่เฉินวุ่นวายกับการทำอาหารนั้น อู๋ตงไห่กับอู๋ซินสองคนพ่อลูก ก็ได้ไปจากตระกูลซ่ง เพื่อขับรถมุ่งหน้าไปที่เทียนเซียงฝู่
คืนนี้ อู๋ตงไห่ก็ได้จัดงานเลี้ยงที่เทียนเซียงฝู่ และได้เชิญแขกที่มีหน้ามีตาทางสังคมมาร่วมงานเลี้ยงด้วย หนึ่งคือเพื่อตามหาเบาะแสของลูกชายอู๋ฉีที่อยู่ดีๆ ก็เกิดเรื่องขึ้น และอีกประการหนึ่งคือเพื่อช่วยให้ตระกูลอู๋ได้ตีสนิทกับคนในจินหลิงบ้าง
แม้ว่าตระกูลอู๋จะเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนาน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เขาจะสามารถควบคุมทั้งเจียงหนานได้ทั้งหมด
สำนักงานใหญ่ของตระกูลอู๋นั้นอยู่ที่ซูหาง ดังนั้นที่ซูหางพวกเขานั้นถือว่าอิทธิพลไม่ธรรมดา แต่ว่าจินหลิงนั้นเป็นสำนักงานใหญ่ของตระกูลซ่ง ดังนั้นผลกระทบของตระกูลอู๋ที่นี่นั้นทำให้เทียบกับตระกูลซ่งไม่ได้เลย
เดิมที แต่ละตระกูลในเจียงหนานนั้นก็จะมีขอบเขตอิทธิพลของใครมัน ทุกคนก็จะรักษาข้อตกลงและเคารพซึ่งกันและกัน ไม่ว่าใครก็จะไม่เข้าไปก้าวก่ายในพื้นที่ของใครทั้งนั้น
อู๋ตงไห่เดิมทีก็ไม่ได้อยากจะเข้ามาสอดในจินหลิง แต่ด้วยเหตุผลหลักคือลูกชายใหญ่อู๋ซินของเขานั้น อยากจะแต่งงานกับซ่งหวั่นถิงของตระกูลซ่ง เพื่อให้เป็นไปตามเป้าหมาย ที่จะให้อู๋ซินได้อยู่ที่นี่นานๆ ดังนั้นเขาจึงได้เตรียมการ ทำความรู้จักกับเหล่าตระกูลในจินหลิง และเพื่อเป็นการปูทางให้กับลูกชายของเขาอีกด้วย
สองวันมานี้อู๋ซินเอาแต่อารมณ์ฉุนเฉียว เรื่องแรกเป็นเพราะว่า ครั้งก่อนที่อู๋ตงไห่ได้พูดเรื่องแต่งงานกับคุณท่านซ่งนั้น คุณท่านซ่งก็เอาแต่ปฏิเสธอย่างไม่ไว้หน้าอู๋ซินเลยสักนิด
นอกจากนี้ อู๋ซินก็ยิ่งโมโหกับท่าทีของซ่งหวั่นถิงอีกด้วย
ช่วงไม่กี่วันมานี้เขากับพ่อได้อาศัยที่บ้านตระกูลซ่ง แต่ทุกวันซ่งหวั่นถิงก็จะออกไปทำงานตั้งแต่เช้า ดึกถึงกลับมา!
ก่อนหน้านี้ได้ยินซ่งหรงวี่บอกว่า เมื่อก่อนซ่งหวั่นถิงจะกินข้าวเช้าที่บ้านก่อนถึงจะออกไปทำงาน พอตกเย็นก็จะรีบกลับมากินข้าวกับนายท่านตลอด
แต่ว่าตอนนี้ ซ่งหวั่นถิงกลับไม่ยอมกินข้าวเช้า พอตื่นเช้ามาออกจากห้องก็จะขับรถออกไปเลย แทบจะไม่มีโอกาสให้อู๋ซินได้เจอหน้าเลย
เพราะแบบนี้เลยทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ
อู๋ซินรู้สึกโมโหจึงพูดออกไป : “ ‘งั้นพ่อหมายความว่า ผมหมายปองซ่งหวั่นถิงนั้นก็ดูจะอาจเอื้อมเหรอ?”
อู๋ตงไห่พูดเสียงเรียบ : “แม้ว่าการพูดความจริงมันทำให้แกรับไม่ได้ แต่ว่าในความหมายก็ประมาณนั้น ซ่งหวั่นถิงคงจะหาคนที่ดีกว่าแกได้แน่นอน แต่แก จะหาคนที่เทียบกับซ่งหวั่นถิงได้ยาก”
อู๋ซินนิ่งไป ตอนแรกก็ดูจะไม่ยอม แต่พอนึกดูแล้ว มันก็จริงอย่างที่พ่อว่า
ซ่งหวั่นถิง เป็นคนที่เขาบังเอิญเจอ พอคาดการณ์ดูก็ถือว่าเป็นที่สุดในบรรดาหญิงสาวตระกูลใหญ่
สำหรับหญิงสาวตระกูลมีฐานะในเย่นจิงนั้น ถึงจะพอมีเงินเยอะกว่าตระกูลซ่ง แต่ก็ยากที่จะหาคนที่มีความสามารถได้อย่างหล่อนแล้ว
--------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...