ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ขับเมอร์เซเดสเบนซ์เอสคลาส หรือบีเอ็มดับเบิลยูซีรี่ส์7สักคัน เกรงว่ายังต้องอายเวลาที่ทักทายกับเพื่อนบ้านเลย
ตอนนั้นที่ครอบครัวของเซียวฉางเฉียนมาซื้อบ้านที่นี่ เซียวไห่หลงก็เคยได้พูดคำหนึ่งที่น่าสนใจเอาไว้ เขารู้สึกว่า การพักอาศัยอยู่ในย่านชุมชนนี้ ก็คือการมาคอยเป็นเวรยาม และเป็นตัวกันกระสุนให้กับพวกคนรวยที่พักอาศัยอยู่ภายในวิลล่าด้านใน
เพราะตำแหน่งที่ตั้งที่น่าตะขิดตะขวงใจนี้ ทำให้ทันทีที่วิลล่าของTomson Rivieraเปิดทำการขายนั้นก็ขายหมดลงในชั่วพริบตา แต่กับห้องชุดเหล่านี้ก็กลับยังว่างและขายอยู่จนในตอนนี้
แต่ดีที่หลิวม่านฉงนั้นไม่ได้สนใจในเรื่องพวกนี้
เธอต้องการแค่จะหาบ้านสักหลังที่เหมาะสมและใกล้มหาวิทยาลัยเพื่อเป็นห้องส่วนตัวของตัวเอง
และเงื่อนไขที่เธอต้องการสำหรับบ้านนั้น คือการเดินทางที่ต้องสะดวก สภาพแวดล้อมดี การตกแต่งสวย อาคารที่ตั้งนั้นก็ดูดีมีระดับเล็กน้อย สภาพแวดล้อมความเป็นอยู่อย่าให้วุ่นวายและคุณภาพต่ำเกินไป เมื่อเป็นแบบนี้ผู้หญิงที่ต้องพักอาศัยคนเดียวก็ไม่ต้องมีเรื่องให้กังวลใดๆ
ในตอนที่เธอนั่งอยู่บนรถโรลส์รอยซ์ ใช้เวลาแค่สิบนาทีก็มาถึงยังสำนักงานขายของTomson Riviera เธอได้ตัดสินใจแล้วว่าจะซื้อในชุมชนย่านนี้
เพราะการเดินทางจากชุมชนนี้ไปที่มหาวิทยาลัยนั้น สะดวกสบายมากจริงๆ และTomson Rivieraก็เป็นตำแหน่งที่ดีที่สุดในละแวกใกล้เคียงนี้ ดังนั้นเธอไม่ต้องดูก็รู้ ว่าหากย่านนี้ไม่เป็นที่ถูกใจแล้วละก็ ละแวกใกล้เคียงของมหาวิทยาลัยก็คงไม่มีที่ที่ตัวเองจะถูกใจได้อีกแล้ว
แม้เงื่อนไขของตัวเองสำหรับที่พักนั้นจะมีมากมาย แต่หากการเดินทางสะดวก ก็เป็นส่วนสำคัญอย่างยิ่ง
หลิวม่านฉงถามเธอ“ช่วยแนะนำแบบแปลนของห้องให้หน่อยได้ไหมคะ?”
หัวหน้าฝ่ายขายรีบตอบกลับ“คุณผู้หญิง แบบแปลนของเพนต์เฮ้าส์นี้มียูนิตที่ใหญ่ที่สุด ขนาดของพื้นที่มี240ตร.ม. มีพื้นที่ระเบียงที่ให้ฟรีถึงสองส่วน และพื้นที่อเนกประสงค์ก็มีให้ฟรี พื้นที่ใช้สอยรวมตรงระเบียงแล้วเกินกว่า80ตร.ม. พื้นที่อเนกประสงค์แม้จะเรียกมันอย่างนั้น แต่จริงๆแล้วอุปกรณ์อำนวยความสะดวกขนาดใหญ่ของเรามีการออกแบบมาเป็นพิเศษ พื้นที่ใช้สอยของห้องอุปกรณ์นั้นมีประมาณ16ตร.ม. ก็เท่ากับให้พื้นที่ห้องนอนฟรีห้องหนึ่ง และในตอนที่เราตกแต่งนั้นก็ได้ปิดกั้นพื้นที่ระเบียงเอาไว้ สามารถแยกใช้เป็นพื้นที่ภายในได้ สองรายการนี้รวมกัน เท่ากับได้ให้พื้นที่ใช้สอยเปล่ากับคุณไป50-60ตร.ม.ได้ พื้นที่ใช้สอยจริงก็จึงมีมากถึง250ตร.ม. ”
หลิวม่านฉงพูดด้วยความสงสัย“สองร้อยสี่สิบบวกหกสิบ ทำไมถึงเท่ากับสองร้อยห้าสิบได้ ?”
หัวหน้าฝ่ายขายกล่าวด้วยความประหลาดใจ“ต้องแยกพื้นที่ส่วนกลางออก พื้นที่ที่ใช้ร่วมกันของเราก็ประมาณ20% ซึ่งก็ถือว่าต่ำมากในบรรดาอาคารสูงย่านชุมชนแล้ว ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...