ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5232
“พื้นที่ส่วนกลาง？”หลิวม่านฉงก็ประหลาดใจมากเช่นกัน เธอพักอาศัยวิลล่ามาตั้งแต่เล็ก ไม่เคยซื้อบ้านหรือคอนโดเองมาก่อน บวกกับสนใจแต่เรื่องเรียนมาโดยตลอด ก็จึงไม่รู้เกี่ยวกับด้านอสังหาริมทรัพย์เลย อีกทั้ง พื้นที่ส่วนกลางแม้จะเป็นวิธีการคิดค้นใหม่ๆของเกาะฮ่องกาง แต่เมื่อสิบปีก่อนเกาะฮ่องกางก็ได้ยกเลิกแนวคิดนี้ไปแล้ว
พี่เสียนที่อยู่ข้างๆรีบดึงตัวหลิวม่านฉงไปอีกทาง แล้วกระซิบไปที่ข้างหู เธอก็ถึงได้เข้าใจ ว่าแนวคิดนี้ แท้จริงแล้วก็เกิดขึ้นครั้งแรกที่เกาะฮ่องกาง
แต่ทว่า พื้นที่ขนาด250ตร.ม.นี้สำหรับผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างเธอมันก็เพียงพอแล้ว อีกทั้งยังรู้สึกว่าใหญ่ไปเสียด้วยซ้ำ
ดังนั้นเธอก็จึงถามพนักงานขาย“ ห้องชุดริมแม่น้ำมีแค่นี้เหรอ？มีขนาดที่เล็กกว่านี้ไหม ？”
หัวหน้าฝ่ายขายพูดไปตามความจริง“ห้องเพนต์เฮ้าส์มีแค่แบบนี้ค่ะ มีอยู่ชั้นละหนึ่งห้อง ลิฟต์อยู่ตรงหน้าประตู หากคุณไม่ได้เน้นเรื่องของวิวทิวทัศน์ สามารถดูเป็นตึกทางด้านหลังได้ ตึกนั้นมีห้องขนาด180ตารางเมตรค่ะ”
หลิวม่านฉงมองดูตำแหน่งคร่าวๆ ส่ายหัวแล้วพูดว่า“ช่างมัน เอาตึกนี้แหละ ชั้นบนสุดยังมีอีกไหม ？”
พนักงานขายพยักหน้าให้“มีค่ะ ชั้นบนมีห้องหนึ่งที่เพิ่งจะหลุดดาวน์ไป เขาจ่ายเงินมัดจำมาแล้วล้านหนึ่ง แต่กู้ไม่ผ่าน ก็เลยหลุดมา ”
หลิวม่านฉงพูดอย่างไม่ลังเล“ดี งั้นเอาห้องนี้เลย ”
เป็นครั้งแรกที่พนักงานสาวได้เจอกับลูกค้าที่ไม่ดูแม้กระทั่งห้อง แล้วตัดสินใจซื้อเลยในทันที
หลิวม่านฉงกล่าว“ฉันชอบชั้นบนสุด พนักงานขายบอกว่ามีแค่ห้องเดียว ดังนั้นกลัวว่าจะมีใครมาแย่งมันไป……”
พี่เสียนพูดด้วยรอยยิ้ม“วางใจเถอะค่ะคุณหลิว ห้องชุดของที่นี่ไม่ได้ขายออกไปง่ายๆแบบนั้นหรอกค่ะ ……”
พนักงานขายเองก็พูดขึ้นว่า“ใช่ค่ะคุณผู้หญิง ห้องชุดที่นี่ของเรามีคนมาดูกันเป็นจำนวนมาก แต่เพราะราคาที่สูงเกินไป พูดตามตรงก็ไม่ได้ว่าจะซื้อกันได้ง่ายๆขนาดนั้น เราไปดูกันก่อน ใช้เวลาแค่10-20นาทีเท่านั้น ดูเสร็จแล้วหากไม่มีปัญหาอะไร และคุณเองก็ไม่เปลี่ยนใจ เราก็กลับมาทำสัญญาแล้ววางเงินมัดจำกัน ”
หลิวม่านฉงส่ายหน้า แล้วพูดอย่างหนักแน่น“ต่อให้มันจะขายออกยาก แต่มันก็มีอยู่แค่ห้องเดียว และต่อให้จะมีโอกาสเพียงแค่1%ที่จะถูกใครแย่งไป แต่นั่นก็ถือว่าอยู่ในความเสี่ยง ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...