พูดจบ เธอถามพนักงานขาย“หากฉันจะจองห้องชุดนี้ ต้องวางเงินเท่าไร ฉันจองก่อนแล้วค่อยไปดูกับคุณ ”
“เอ่อคือ……”เมื่อพนักงานขายเห็นเธอยืนกรานหนักแน่น ก็จึงพูดขึ้นว่า“หากคุณสะดวก จ่ายเงินจองจำนวนหนึ่งล้านสำหรับห้องชุดนี้ได้เลย ซึ่งก็จะมั่นใจได้ว่าห้องชุดนี้จะไม่มีใครมาซื้อมันไปได้”
พูดจบ เธอก็พูดขึ้นมาอีก“แต่ว่า หากคุณจ่ายเงินจองแล้วแต่สุดท้ายไม่ได้ทำการซื้อ เงินจองนี้เราจะหัก10% อันนี้คุณยอมรับได้ไหมคะ?”
“ไม่มีปัญหา”หลิวม่านฉงพูดอย่างไม่ลังเล “รูดบัตรตอนนี้ได้เลยค่ะ!”
พนักงานขายดีใจกับข่าวดีที่คาดคิดไม่ถึง ชี้ไปยังห้องรับรองวีไอพีแล้วกล่าว“คุณผู้หญิงเชิญทางนี้ก่อนค่ะ !”
หลิวม่านฉงตามพนักงานไปยังห้องรับรองวีไอพี ทันทีที่ปิดประตู ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมใส่หน้ากากปิดบังใบหน้าเดินเข้ามา
พนักงานขายอีกคนเดินเข้าไปหา พูดอย่างสุภาพเรียบร้อย“สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย ไม่ทราบว่ามาดูห้องหรือเปล่าคะ ?”
อีกฝ่ายพยักหน้ารับ และเอ่ยถาม“ได้ยินมาว่าที่นี่ของพวกคุณเป็นตึกที่ดีที่สุดในเมืองจินหลิง ไม่ทราบว่ามีห้องที่สามารถหิ้วกระเป๋าแล้วเข้าอยู่ได้เลยไหม?ห้องยิ่งกว้างเท่าไรก็ยิ่งดี !”
เมื่อพนักงานขายคนนั้นได้ยินก็รู้สึกประหลาดใจมาก แอบคิดในใจ“หรือวันนี้มีลมอะไรหอบไฉ่ซิ้งเอี๊ยมาอย่างนั้นเหรอ?ทำไมพออ้าปากพูดก็เหมือนจะเจอแต่ลูกค้าที่ร่ำรวยไปเสียทุกคนได้ ?”
ในใจแอบคิด แต่ก็ยังพูดอย่างสุภาพว่า“สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย ที่นี่เรามีวิลล่ากับห้องชุดเป็นหลัก ทุกห้องถูกออกแบบโดยนักออกแบบชาวอิตาลีที่มีชื่อเสียง วัสดุตกแต่งภายในทุกชิ้นนำเข้ามาจากอิตาลีโดยตรง เครื่องใช้ในครัวเรือนนำเข้ามาจากเยอรมัน ส่วนเฟอร์นิเจอร์นั้นนำเข้าจากฝรั่งเศสและอิตาลี แบรนด์ที่ใช้ก็เป็นแบรนด์ชั้นนำที่มีชื่อเสียง โดยทั่วไปแล้วสามารถหิ้วกระเป๋าแล้วเข้าอยู่ได้เลยค่ะ ”
นอกจากนั้น ต่อให้จะหาบ้านที่หลังใหญ่โตแบบนั้นได้ บ้านเหล่านั้นก็มีสภาพที่ทรุดโทรม หรือวิลล่าที่มีขนาดใหญ่บางหลัง การตกแต่งก็เป็นในแบบสไตล์ยุโรปที่มีสีสัน สำหรับพวกเศรษฐีใหม่แล้วก็คงรู้สึกว่าโอ่อ่าตระการตา แต่ในสายตาของอิโตะ นานาโกะ การตกแต่งที่เหลืองอร่ามแวววาวแบบนั้น ช่างเป็นอะไรที่ไม่เข้าท่าเอาเสียเลย อดไม่ได้ที่อยากจะแสดงให้เห็นทุกอย่างที่มี ว่าฉันนั้นร่ำรวยมาก!
ดังนั้น ทานากะ โคอิจิตระเวนดูไปทั่ว ก็ไม่เจอบ้านที่นานาโกะจะถูกใจได้
แต่ว่า วันนี้เป็นวันที่สี่เดือนสิงหาคม
พรุ่งนี้อีกแค่วันเดียวที่นานาโกะจะเดินทางมาที่เมืองจินหลิง หากยังหาบ้านที่เหมาะสมไม่ได้ เมื่อนานาโกะกับนางาฮิโกะ อิโตะเดินทางมาถึง ก็คงต้องพักที่โรงแรมแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...