หากเป็นแบบนั้น ที่ทานากะ โคอิจิเดินทางล่วงหน้ามา ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย
Tomson Rivieraเป็นความหวังสุดท้ายของเขา ถึงเขาจะรู้ว่าเย่เฉินก็พักอาศัยอยู่ในชุมชนนี้ แต่คุณหนูของตัวเองก็ไม่อยากจะอยู่ใกล้เขามากเกินไป และในตอนนี้ก็ไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว
ในตอนนี้พนักงานขายก็ตอบกลับ“สำหรับคนต่างชาติที่ต้องการจะซื้อ ต้องมีหลักฐานการพำนักในพื้นที่นี้เป็นเวลาหนึ่งปี แต่หากซื้อในนามบริษัทก็ไม่จำเป็นต้องมีข้อจำกัดดังกล่าวค่ะ”
ทานากะ โคอิจิพยักหน้ารับ แล้วพูดกับพนักงานขายว่า“งั้นช่วยพาผมไปดูวิลล่าหน่อย!ขอหลังที่ใหญ่ที่สุด!”
พนักงานขายพูดแสดงความเสียใจ“ต้องขอโทษด้วยค่ะคุณผู้ชาย วิลล่าของเราขายหมดแล้ว ที่เหลือตอนนี้มีแค่แบบห้องชุดเท่านั้นค่ะ”
“ขายหมดแล้ว?!”ทานากะ โคอิจิถามอย่างหัวเสีย“ไม่เหลือสักหลังเลยเหรอ?หรือมีเจ้าของคนไหนที่กำลังประกาศขายต่ออยู่หรือเปล่า?”
พนักงานขายพูดอธิบาย“มีไม่เลยค่ะคุณผู้ชาย ตอนนี้ยังมีลูกค้าอีกจำนวนมากที่ต้องการจะซื้อวิลล่าของเรา แต่ไม่มีเจ้าของรายไหนที่ต้องการจะขายเลย หากคุณสนใจคงต้องรอไปก่อน มีข่าวดีเมื่อไรฉันจะรีบแจ้งคุณไปทันทีค่ะ”
ทานากะ โคอิจิครุ่นคิด แล้วเอ่ยปาก “ช่างมัน ผมรอนานขนาดนั้นไม่ไหว คุณช่วยแนะนำห้องชุดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดให้ผมหน่อยแล้วกัน !”
พนักงานขายพยักหน้ารับ ชี้ไปยังตึกที่อยู่ทางฝั่งแม่น้ำ และพูดกับทานากะ โคอิจิ“คุณผู้ชาย นี่คือห้องเพนต์เฮ้าส์ของเรา วิวแม่น้ำสวยมาก ห้องก็มีขนาดใหญ่ ”
พนักงานขายอธิบายว่า“โดยทั่วไปแล้ว เมื่อจ่ายเงินจองมีสิทธิ์ที่จะตัดสินใจภายใน24ชั่วโมง หลัง24ชั่วโมงไปแล้ว หากไม่ชำระเงินส่วนที่เหลือ ก็จะถือว่าสละสิทธิ์ไป”
“24ชั่วโมง?”ทานากะ โคอิจิพูดอย่างหงุดหงิด “24ชั่วโมงนานไปหรือเปล่า ผมต้องซื้อภายในวันนี้ให้ได้ ”
“เอ่อคือ……”พนักงานขายก็ลำบากใจขึ้นมา จึงเอ่ยพูดไปว่า“คุณผู้ชาย ห้องชุดนี้ของเราไม่ได้มีแค่ชั้นนั้นชั้นเดียว ที่ตึกนั้นเรายังมีอีกแปดห้องที่ยังว่างอยู่ แบบห้องทุกอย่างเหมือนกัน แค่ชั้นที่อยู่กับตำแหน่งของห้องเท่านั้นที่แตกต่างกัน แต่หากเป็นชั้น6ขึ้นไป ก็สามารถจะมองเห็นวิวแม่น้ำได้ อันที่จริงแล้วก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกันมากมายนัก ”
“ถ้าคุณชอบชั้นบนสุด เรายังมีห้องที่ดีอยู่อีก คือห้องที่อยู่รองลงมาจากห้องชั้นบนสุดนั้น พูดตามตรง ห้องที่อยู่รองลงมานั้นราคาจะแพงกว่าห้องชั้นบนสุด และเป็นห้องที่แพงที่สุดในชั้นทั้งหมดของเรา การกันความร้อนของห้องชั้นบนสุดนั้นย่อมเทียบไม่ได้กับชั้นอื่นๆ ดังนั้นในฤดูร้อนก็จะร้อนมาก ส่วนฤดูหนาวก็จะเย็นเป็นพิเศษ บวกกับชั้นบนสุดนั้นเสี่ยงกับปัญหาน้ำรั่วน้ำซึม ดังนั้นไม่สู้คุณเลือกชั้นอื่นจะดีกว่า ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...