ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5238
ภายใต้ความสิ้นหวัง เขาทำได้แค่ถอนหายใจ แล้วพูดขอโทษ“ต้องขอโทษคุณผู้หญิงด้วย ที่ผมหยาบคายเกินไป อย่าถือสากันเลยนะครับ”
หลิวม่านฉงไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็พูดเตือนหัวหน้าฝ่ายขายคนนั้น“ไปดูห้องกันได้หรือยังคะ？”
หัวหน้าฝ่ายขายคนนั้นรีบพูดตอบ“ได้เลยค่ะ ได้เลย เชิญทางนี้ค่ะ”
หลิวม่านฉงจากไปแล้ว ทานากะ โคอิจิยังคงยืนอยู่ที่เดิมอย่างอับจนหนทาง เขาไม่รู้ว่าตัวเองควรที่จะดูห้องประเภทอื่นในตึกนี้ต่อ หรือเปลี่ยนไปดูที่อื่นที่ไม่ใช่ที่นี่แทน
ในจังหวะนี้เอง พนักงานสาวที่ต้อนรับเขา จู่ๆก็นึกอะไรขึ้นมาได้ รีบเอ่ยขึ้นว่า“คุณผู้ชาย คุณหนูของคุณชอบความเงียบสงบใช่ไหมคะ？ถึงแม้ตึกนี้ของเราจะไม่มีชั้นบนสุดให้เลือกแล้ว แต่คุณสามารถเลือกชั้นที่รองลงมาจากคุณผู้หญิงคนเมื่อครู่ได้นะคะ ！”
พูดจบ เธอก็รีบพูดอธิบายต่อ“คุณดูสิ คุณผู้หญิงคนเมื่อครู่หน้าตาอ่อนเยาว์ และมีฐานะ พาแม่บ้านมาดูห้องด้วย ที่นิ้วมือก็ไม่ได้สวมแหวนอะไร มีความเป็นไปได้สูงว่าเธอจะยังไม่ได้แต่งงาน！”
“หญิงสาวผู้มีฐานะร่ำรวยและยังไม่ได้แต่งงานออกมาซื้อบ้าน เป็นไปได้ว่าเธอน่าจะพักอาศัยอยู่คนเดียว！”
คิดมาถึงตรงนี้ ทานากะ โคอิจิก็ตัดสินใจ กัดฟันและพูดว่า“ได้！งั้นผมเอาห้องนั้นแล้วกัน！ผมขอทำเหมือนคุณผู้หญิงคนนั้น จ่ายเงินจองจำนวนหนึ่งล้านก่อน จากนั้นคุณช่วยพาผมไปดูห้องด้วย ผมจะถ่ายรูปและวิดีโอส่งไปให้คุณหนูของผมดู ขอแค่เธอไม่คัดค้าน กลับมาแล้วผมชำระเงินส่วนที่เหลือได้เลย”
พนักงานสาวไม่คิดว่าคำพูดของตัวเองจะสามารถทำให้อีกฝ่ายหวั่นไหวได้ ในใจก็ตื่นเต้นอย่างมาก ห้องชุดที่ราคากว่าสามสิบล้าน เพราะการขายที่ไม่ได้ง่ายนัก ค่าคอมมิชชั่นที่ได้จากการขายคือสองเปอร์เซ็นต์ หากตกลงซื้อขายกันเรียบร้อย รางวัลคอมมิชชั่นที่พนักงานขายจะได้รับก็ราวๆเจ็ดแสนได้！
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เธอก็พูดขึ้นอย่างตื่นเต้นดีใจ“ได้ค่ะคุณผู้ชาย งั้นรบกวนคุณตามฉันมาเพื่อทำเรื่องวางเงินจองกันก่อนนะคะ เสร็จแล้วฉันจะพาคุณไปดูห้องทันทีค่ะ！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...