ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5263
เฉียนหงเย่นโมโหเสียจนแทบกระอักเลือดกับคำพูดนี้ของเธอ กระทืบเท้าพลางด่าขึ้น : “หม่าหลัน! ฉันจะฉีกเอาปากเสียๆของแกให้ได้!”
หม่าหลันพูดขึ้นอย่างดูถูก : “โธ่ เฉียนหงเย่น ปกติเวลาที่เธอพูดจาก็ดูเกรงใจมากอยู่ไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้ธาตุแท้ของเธอถึงได้ต่ำขนาดนี้แล้วล่ะ? ปกติในไลฟ์ถ่ายทอดสดของเธอเวลาเธอพูดกับคนในครอบครัวก็ไม่ใช่แบบนี้นี่!”
ว่าแล้วหม่าหลันก็เลียนแบบน้ำเสียงตอนที่ไลฟ์ขายของของเฉียนหงเย่น สะอึกสะอื้นพูดขึ้นมา : “ทุกคนคะ! รีบมาช่วยเย่นจื่อเถอะ สามีของเย่นจื่อและลูกชายเป็นอัมพาตกันหมด! แม่สามีก็ไม่มีข้าวจะกินแทบหิวตายอยู่แล้ว! เย่นจื่อก็ตั้งท้องกับคนคุมงานที่เหมืองถ่ายหินดำ ใกล้จะคลอดอยู่แล้ว ไม่มีเงินซื้อนมเลย! เย่นจื่อก็ยังเป็นโรคทางเพศสัมพันธ์อีกไม่มีเงินรักษา คันเหมือนมีหนามคมมาเสียดสี ไม่มีเงินไปหาหมอ!”
เฉียนหงเย่นคิดไม่ถึงว่าหม่าหลันจะมาเปิดโปงจุดอ่อนของตัวเองตรงนี้ ได้ยินแล้วก็ยิ่งโมโห จนสุดท้ายแล้วก็ทนไม่ไหว จึงเอารองเท้าหนังคู่หรูขว้างไปยังหม่าหลัน
หม่าหลันมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็ว เอียงศีรษะหลบไป แล้วหันมาหัวเราะกับเฉียนหงเย่น : “หึหึ เธอขว้างไม่ได้นี่!”
เฉียนหงเย่นกัดฟัน แล้วถอดรองเท้าอีกข้างขว้างไปอีกครั้ง หม่าหลันเอียงศีรษะหลบอีกครั้ง จากนั้นก็มองมายังเฉียนหงเย่น ยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น : “เห็นว่าฉันเป็นบุชไปแล้วหรือไง?”
บุชประธานาธิบดีวอชิงตันในตอนนั้น ถูกนักข่าวของอิรักโยนรองเท้าใส่ แต่ก็หลบได้อย่างสบายๆ สถานการณ์นั้นเป็นฉากที่คลาสิกของข่าวระดับนานาชาติ ตอนนี้หม่าหลันเองก็หลบการโจมตีของเฉียนหงเย่นได้ติดกันสองครั้ง จึงเอาตัวเองและบุชมาเชื่อมโยงกันขึ้นมา
ขณะที่เฉียนหงเย่นกำลังทำอะไรไม่ถูกนั้น ในเขตพื้นที่นี้ก็เริ่มทยอยมีรถตำรวจขับเข้ามา มีตำรวจและหน่วยงานสรรพากรและกระทรวงพาณิชย์ด้วย
รถตำรวจแต่ละแบบด้านบนมีไฟกระพริบสีแดงกระพริบกันอย่างต่อเนื่อง แสบตาเป็นอย่างมาก ทำเอาเฉียนหงเย่นตกใจเสียจนตัวสั่นไปหมด
ในนั้นมีรถตำรวจสองคันมาจอดตรงหน้ารถเบนซ์ของเฉียนหงเย่น มีตำรวจสองสามนายเดินลงมาจากรถ แล้วเดินมาตรงด้านหน้าเฉียนหงเย่น
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...