เซียวไห่หลงเอ่ยขึ้นอย่างลนลาน : “พ่อ พ่อพูดแบบนี้ก็เป็นการดูถูกกันสิ! ผมเป็นคนมองปัญหาจากสภาพจริงแล้วนะ เรื่องนี้จะโทษแม่ก็ไม่ได้ พ่อต้องคิดทบทวนปัญหาของตัวเองด้วย!”
“ไสหัวไปซะ!” เซียวฉางเฉียนพูดขึ้นด้วยความโมโห : “แกมันลูกอกตัญญู!”
เซียวไห่หลงรีบเอ่ยขึ้น : “พ่อ สภาพจิตใจพ่อมีปัญหาแล้ว ถ้าหากพ่อมองปัญหาไปตามสภาพความเป็นจริง พ่อก็จะต้องมีความคิดเหมือนผมอย่างแน่นอน”
“เหมือนบ้านแกน่ะสิ!” เซียวฉางเฉียนพูดขึ้นอย่างดูถูก : “แกมันเป็นพวกอะไร ฉันรู้ดี!”
“โธ่พ่อ...”
“อย่าเรียกฉันว่าพ่อ ไสหัวไปซะ!”
เซียวไห่หลงโมโหอยู่บ้างเช่นกัน และเอ่ยขึ้นอย่างกลัดกลุ้ม : “พ่อน่ะ ดื้อดึงมากจริงๆ! ตอนนี้พ่อมาเสียงดังกับผมก็ไม่สำคัญหรอกนะ แต่ต่อไปถ้าหากสภาพจิตใจพ่อไม่ปกติ ต่อไปแม่หาเงินมาได้จะต้องไม่ให้พ่อใช้แน่นอน!”
ว่าแล้วเซียวไห่หลงก็เอ่ยขึ้นมาอีก : “พ่ออย่าลืมสิ วันนี้แม่พูดมาแล้ว ว่าบทใหม่ของพ่อก็คือเป็นมะเร็งตับอ่อน มะเร็งตับอ่อนเร็วขนาดไหน เดือนเดียวก็ทำให้คนหายไปแล้ว นั่นก็หมายความว่า ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป อย่างมากที่สุดก็เดือนหรือสองเดือน การไลฟ์สดของแม่ก็ไม่ต้องใช้พ่อแล้ว ถึงตอนนั้นถ้าหากพ่อยังทำให้แม่ไม่พอใจ ถ้าอย่างนั้นพ่อก็จะลำบากแล้ว!”
เซียวฉางเฉียนได้ยินคำพูดนี้ ก็รู้สึกสับสนขึ้นมาบ้างทันที
เฉียนหงเย่นพูดจาไม่ดีกับเขาแม้กระทั่งลงไม้ลงมือกับเขา ในใจของเขานั้นไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่เมื่อนึกถึงว่าเฉียนหงเย่นหาเงินได้อย่างราบรื่นเหมือนกับน้ำไหล เขาก็อดที่จะครุ่นคิดถึงคำพูดของเซียวไห่หลงเมื่อครู่นี้ไม่ได้ ถ้าหากเฉียนหงเย่นไม่ยอมให้ตัวเองใช้เงินเธอจริงๆ ความอัปยศอดสูเหล่านี้ก็ไม่ใช่ว่าเปล่าประโยชน์หรอกเหรอ? อีกทั้งอีกไม่นานเฉียนหงเย่นก็จะไม่ได้ใช้ประโยชน์จากตัวเองแล้ว ถึงตอนนั้นถ้าหากเตะตัวเองออกไป ก็จะยิ่งแย่ไปกว่าเดิมแล้ว!
คิดมาถึงตรงนี้แล้ว ในใจของเขาก็ตัดสินใจ และแอบคิด : “ดูแล้วต่อไปฉันจะต้องปฏิบัติต่อเฉียนหงเย่นให้ดีๆแล้ว ส่วนความมีเกียรติตรงจุดนั้นของผู้ชาย เวลานี้แล้ว ยังจะสนใจไปทำอะไรอีก...”
เพิ่งจะสิ้นเสียงที่อยู่ในใจ ประตูบ้านก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น คนที่อยู่ข้างนอกเอ่ยถาม : “ใช่บ้านของเซียวฉางเฉียน เซียวไห่หลงหรือเปล่า?”
“คลิปวิดีโอ?” เซียวไห่หลงโพล่งถามขึ้น : “คลิปอะไร? พวกเราไม่รู้สถานการณ์ของคลิปวิดีโออะไรนั่นเลย...”
ตำรวจนายนั้นถามขึ้นด้วยใบหน้าที่ดูไม่เชื่อ : “คลิปวิดีโอของพวกคุณถูกเปิดโปงอยู่บนอินเตอร์เน็ต พวกคุณยังไม่เห็นอย่างนั้นเหรอ?”
“เปิดโปงพวกเรา?” เซียวฉางเฉียนถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น : “นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? ผมไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดอะไรอยู่”
ตำรวจพูดขึ้นมานิ่งๆ : “ไม่รู้ ไม่เครียด ถึงที่นั่นแล้วเราก็จะให้คุณได้รู้เอง รีบไปกับพวกเราเถอะ”
เซียวฉางเฉียนรีบเอ่ยขึ้น : “คุณตำรวจ ผมกับลูกชายเป็นอัมพาต ตอนนี้ยังไม่ได้ฟื้นสภาพเป็นปกติ ลุกขึ้นไม่ได้เลยเสียด้วยซ้ำ”
ตำรวจขมวดคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยถาม : “แสดงจนติดเป็นนิสัยแล้วเหรอ? อย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่าพวกคุณแกล้งหลอก พวกคุณก็แค่ตั้งใจแสดงให้ชายเน็ตพวกนั้นดู ให้พวกเขาซื้อของในห้องไลฟ์ถ่ายทอดสดของพวกคุณใช่ไหม? อยู่ต่อหน้าตำรวจแล้วพวกคุณยังกล้าแสดงละครอีก กล้ามากเลยนะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...