เซียวฉางเฉียนรีบถามขึ้น : “คุณตำรวจ นี่เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว พวกเราสองพ่อลูกประสบอุบัติเหตุก่อนหน้านี้ เป็นอัมพาตติดเตียงมาเป็นเวลานานแล้ว ถ้าหากคุณไม่เชื่อก็สามารถไปตรวจสอบข้อมูลที่โรงพยาบาลก็ได้ที่นั่นมีอยู่ทั้งหมด”
ตำรวจขมวดคิ้วขึ้น ย้อนกลับไปคิดว่าตอนที่ตัวเองเข้ามาทั้งสองคนก็นอนอยู่บนเตียง แทบไม่ขยับ จึงเชื่อในคำพูดของเซียวฉางเฉียนขึ้นมาบ้าง
เขาจึงเอ่ยพูดขึ้นมา : “ถ้าหากเคลื่อนไหวไม่ได้ ผมจะเรียกคนมาอีกสองคนช่วยประคองพวกคุณขึ้นรถ ไปสถานีตำรวจเพื่อให้ความร่วมมือในการสอบสวนกับพวกเราก่อน หลังจากที่สอบสวนเสร็จแล้ว พวกผมก็จะส่งพวกคุณสองคนกลับมา”
เซียวฉางเฉียนเอ่ยถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น : “คุณตำรวจ สรุปแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? เมื่อกี้คุณบอกว่ามีคนเปิดโปงพวกเรา เปิดโปงอะไร? เปิดโปงที่ภรรยาของผมไลฟ์สดขายของอย่างนั้นใช่ไหม?”
“ใช่” ตำรวจพยักหน้าลง แล้วยื่นโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดคลิปวิดีโอนั้นแล้วส่งให้กับเซียวฉางเฉียน พลางเอ่ยขึ้นนิ่งๆ : “คุณดูเอาเองแล้วกัน เพราะถึงอย่างไรก็เป็นคำพูดของพวกคุณเอง ไม่ได้มีคนอื่นมาปรักปรำพวกคุณหรือใส่ร้ายพวกคุณอยู่แล้ว”
เซียวฉางเฉียนจ้องมองคลิปวิดีโอ เห็นว่ามันกำลังเปิดเล่นอัตโนมัติ และในคลิปวิดีโอเฉียนหงเย่นพูดขึ้นมาประโยคแรกก็เกือบจะตกใจแทบแย่แล้ว!
เซียวไห่หลงที่นอนอยู่เตียงข้างๆถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็นภาพ แต่ได้ยินเสียงก็รู้แล้วว่าสถานการณ์คืออะไร แล้วซักพักก็ตกใจเสียจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว
เซียวฉางเฉียนพูดไม่ออกขึ้นมาทันที เขารู้ว่าเรื่องนี้จะพูดอย่างไร ครอบครัวของตัวเองก็ไม่มีเหตุผล ก็เหมือนกับการระดมทุนมารักษา ทั้งๆที่3000หยวนก็สามารถรักษาหายได้แล้ว แต่กลับจะต้องระดมทุนรวบรวมขึ้นเป็นสามสิบล้าน จะต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน ตำรวจมาหาถึงที่ก็เป็นสถานการณ์ที่พวกเขาเคยคิดเอาไว้แล้วเช่นกัน
ภายใต้สถานการณ์ที่เลี่ยงไม่ได้ เขากับลูกชายเซียวไห่หลงจึงทำได้เพียงถูกหามออกมาจากในห้องจากความช่วยเหลือของตำรวจหลายคน
และออกไปกับพวกเขา แล้วยังมีนายหญิงใหญ่เซียวที่เพิ่งจะหลับไปแล้วถูกเคาะประตูปลุกขึ้นมาอีกด้วย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...