บทที่ 527
อู๋ตงไห่พอใจท่าทางของหลิวกว่างมาก จึงพยักหน้าเบาๆ แล้วเดินเข้าไปในเทียนเซียงฝู่
ด้านในเทียนเซียงฝู่นั้น หงห้าได้จัดเตรียมอาหารไว้อย่างเรียบร้อย และคนที่ได้รับเชิญก็มาถึงกันก่อนแล้ว แถมยังมารอนานมาก
ไม่ว่าจะเป็นหงห้า หรือฉินกาง หวังเจิ้งกาง ทั้งสามคนมีท่าทางเหมือนกันหมด ที่ดูไม่ได้มีท่าทีประจบสอพอ แต่ก็ยังไว้หน้าเขาอยู่
ดังนั้นพวกเขาจึงต้องรับคำเชิญจากสองพ่อลูกตระกูลอู๋ และเข้ามาร่วมในงานนี้
ที่จริงพวกเขาพอจะเข้าใจทุกอย่าง เพราะพวกเขาได้หารือกันในเรื่องนี้แล้ว ทุกคนเพียงแค่ ให้เกียรติตระกูลอู๋ และเกรงใจเท่านั้น แต่ในความเป็นจริง ก็ยังหวังที่จะติดตามเย่เฉินหรืออาจารย์เย่
สำหรับคนอื่นนั้น แค่ต้องการที่จะเกาะตระกูลอู๋จึงมาร่วมงาน
ในเมื่อตระกูลอู๋ถือเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในเจียงหนาน สำหรับตระกูลระดับน้อยนั้น ก็เหมือนเป็นต้นไม้ที่เต็มไปด้วยผลผลิต ลิงทุกตัวล้วนแต่หวังว่าจะได้เกาะสอยห้อยตามต้นไม้ต้นนี้
ดังนั้น พอเห็นสองคนพ่อลูกตระกูลอู๋เดินเข้ามาด้านในห้อง คนตระกูลอื่นจึงพากันก้มหัวให้ด้วยความเคารพพวกเขา
และหนึ่งในนั้น ก็คือหัวหน้าตระกูลจ้าวที่พูดขึ้นอย่างประจบสอพลอ: “ประธานอู๋ ช่างมีสง่าราศีจริงๆ คุณชายอู๋เองก็ดูมีความสามารถ มิน่าถึงเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนาน ราศีต่างกันจริงๆ !”
แล้วตระกูลขงก็พยักหน้าแล้วพูดขึ้นตาม: “ใช่!เมื่อก่อนเห็นประธานอู๋ในรายงานค่อนข้างน้อย พอวันนี้ได้เห็นตัวจริง ถึงได้รู้ว่าประธานอู๋ดูเด่นกว่าในข่าวมาก!”
อู่ตงไห่ตอบรับครั้งหนึ่ง ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แล้วกวาดตาไปมองรอบๆ
คนที่นั่งในนี้ ล้วนแต่เป็นคนใหญ่โตในจินหลิง ทั้งตระกูลจ้าว ตระกูลขง แล้วก็ตระกูลหลิว ตอนนี้พวกเขาทุกคนต่างเคารพเขาอย่างมาก และก็มีท่าทางเลียแข้งเลียขาอย่างชัดเจน
แต่สำหรับเจิ้งกาง ฉินกาง หงห้า สามคนนี้ กลับมีสีหน้านิ่งเงียบ และมีท่าทางสงบมาก ยังดูมีความเกรงใจอยู่ แต่ก็เหมือนท่าทางที่เห็นทั่วไป ซึ่งไม่ได้ดูมีท่าทางที่มาจากใจเลย
แต่ว่า คนทั้งจินหลิง ต่างพากันหัวเราะเยาะหลิวหมิงกันมากมาย เขาจะจัดการไหวได้ไงล่ะ?
และยิ่งไปกว่านั้น คนส่วนใหญ่ก็เป็นคนที่หลิวกว่างไม่สามารถต่อกรได้
ความอับอายนี้ แทบทำให้หลิวกว่างอยากจะฆ่าคนตาย ถ้าหากว่าหงห้าไม่ได้มีอิทธิพลมากมายละก็ เขาคงพาลูกน้องไปสับหงห้าเป็นชิ้นๆ แล้ว
ดังนั้น พอเขามองเห็นหงห้า เขาก็รู้สึกโกรธขึ้นมาเป็นธรรมดา จนดวงตาแทบจะลุกเป็นไฟเลย
หงห้าเองก็ไม่คิดว่าหลิวกว่างจะมาด้วย เพราะอู๋ตงไห่บอกแค่ให้เขาเตรียมงานเลี้ยงรับ แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่าเชิญใครมาร่วมงานบ้าง
---------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...