ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 528
บทที่ 528
แต่ถึงยังไงหงห้าก็ไม่ได้กลัวหลิวกว่าง พอเห็นสีหน้าที่อาฆาตแค้นของหลิวกว่าง เขาก็มองกลับไปเหมือนกัน แล้วก็จงใจยื่นมือไปลูบหน้าผาก
พอเขาลูบหน้าผากหลิวกว่าง หลิวกว่างก็โมโหจนตัวสั่น
แต่ว่า ถึงจะสั่นขนาดไหน เขาในตอนนี้ก็ไม่สามารถจะทำอะไรหงห้าได้
เพราะหงห้าแข็งแกร่งกว่าเขามาก และอู๋ตงไห่ก็บอกแล้ว ตอนนี้ตัวเขาเองยังไม่มีความสามารถมากพอจะเป็นลูกน้องได้ ตอนนี้ยังต้องทดสอบดูก่อน
พอคิดได้แบบนี้ หลิวกว่างก็ทรมานใจจะขาด
มันเรื่องบ้าอะไรกันหนักหนา การเป็นสุนัขรับใช้ ยังต้องผ่านการทดสอบอีก！
แต่ว่าทดสอบก็ทดสอบเถอะ ขอแค่สามารถพลิกสถานการณ์ได้ แบบนั้นตัวเขาถึงจะสามารถเอาชนะหงห้าได้！
ตามคำที่มีคนเคยบอกไว้ ถ้าไม่อดทนอาจจะพลาดการใหญ่
และนี่เรียกว่า ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม
หงห้าเป็นถึงคนที่ควบคุมในเทียนเซียงฝู่ และงานเลี้ยงครั้งนี้เขาก็เป็นคนจัดขึ้น แน่นอนว่าเขาก็จะเร็วกว่าคนอื่นหนึ่งก้าว และก็ได้เชิญให้ประธานอู๋นั่งที่นั่งของประธาน แต่ว่าอู๋ซินนั้นกลับนั่งอยู่ด้านขวามือของเขา
และในตอนนี้ ที่นั่งด้านซ้ายของประธานอู๋ก็เลยว่างอยู่ ทุกคนต่างเล็งมาที่นั่งตรงนั้นเพื่อใกล้ชิดกับประธานอู๋มากขึ้น
แต่เพราะว่าหลิวกว่างเดินมาตามหลังอู่ตงไห่พอดี ดังนั้นเขาเลยเร็วกว่าคนอื่น พออู๋ตงไห่นั่งลงไป เขาก็อาศัยจังหวะนี้คล้อยตาม และก็นั่งลงไปข้างซ้ายของอู๋ตงไห่ทันที
ในนั้นไม่กี่คนก็พากันเลียแข้งเลียขาต่อ แต่อู๋ตงไห่กลับไม่พูดอะไร เอาแต่นั่งนิ่งๆ ด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
พวกเขารู้ดี ว่าอู๋ตงไห่ต้องการให้พวกเขาแสดงท่าทีออกมา
ถ้าหากว่าวันนี้พวกเขาแสดงออกว่าจะช่วยตระกูลอู๋ งั้นก็เท่ากับว่าเป็นการหันเหไปพึ่งตระกูลอู๋อย่างชัดเจน
แต่ว่า ทั้งสามคนนี้คิดแค่เพียงอยากรับใช้และติดตามเย่เฉิน ดังนั้นสิ่งที่อู๋ตงไห่พูดออกมา พวกเขาจึงไม่ยอมพูดอะไร
ยังไงซะ ในสายตาของพวกเขาสามคนนั้น เย่เฉินก็ยังเป็นคนที่วิเศษสำหรับพวกเขา ลองเทียบกันแล้ว ถึงตระกูลอู๋จะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นแค่คนธรรมดา ในเมื่อเป็นคนธรรมดา แล้วจะมีคุณสมบัติอะไรไปเทียบกับเย่เฉินได้ล่ะ？
อู๋ตงไห่หันไปมองพวกเขาสามคน แล้วพูดขึ้น： “สามท่านนี้ รู้สึกเหมือนจะไม่พอใจช่วยเหลือตระกูลอู๋ใช่ไหม？”
--------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...