ว่าแล้วเซียวเวยเวยก็พูดเสริมขึ้นมาอีก : “แน่นอนว่านี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ย่าต้องรับผิดชอบคนเดียว พ่อ แม่ และยังมีฉันกับพี่ชายก็ล้วนแต่มี่ความรับผิดชอบกันทั้งสิ้น ตอนนั้นฉันเองก็ยังเด็กยังไม่รู้เรื่อง ล้วนแต่จะเล่นงานพี่ชูหรันกับสามีของเธอ ทำเรื่องผิดๆลงไปไม่น้อย เดินไปในทางคดเคี้ยวก็มาก ดีที่ฉันพบความผิดพลาดของตัวเอง เปลี่ยนความคิดและเริ่มต้นใหม่ ดังนั้นกิจการตอนนี้ก็นับว่าดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้าหากครอบครัวของพวกเราสามารถรับรู้ถึงความผิดในครั้งนั้น แล้วต่อไปก็แก้ไข อนาคตจะต้องยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆอย่างแน่นอน”
นายหญิงใหญ่เซียวแสดงอาการทำตัวไม่ถูก แต่กลับเอ่ยขึ้นมาด้วยความโมโห : “ตอนนั้นกับครอบครัวของอารองแกหลักๆแล้วเป็นเพราะชูหรันเด็กนั่นดื้อรั้น ฉันบอกให้เธอหย่ากับเย่เฉินตั้งนานแล้ว เธอก็ไม่ฟัง...”
เซียวเวยเวยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาขึ้นมาทันที : “โชคดีที่พี่ชูหรันไม่ได้ฟังย่า! ถ้าหากเธอฟังย่าตอนนั้น หย่ากับเย่เฉิน แล้วแต่งงานกับจางเหวินเห้า ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เธอก็คงจะเหมือนกับพวกเราที่ไม่มีอะไรเลยซักอย่าง! ตอนนั้นตระกูลจางถึงแม้ว่าจะได้หน้าได้ตา แต่ก็ล้มละลายลง นี่ไม่ใช่ว่าย่าจะไม่รู้! อีกทั้งย่าก็เห็นพี่ชูหรันตอนนี้มีความสุขมากแค่ไหน! คฤหาสน์ของพวกเขาไม่ใช่คนอื่นบริจาคมาให้พวกเรายืมพักอาศัย! อีกทั้งพี่เขยก็เป็นบุคคลที่มีหน้ามีตาที่เมืองจินหลิงด้วย มีเขาอยู่ ครอบครัวของพี่ชูหรันก็ไม่มีใครกล้ารังแก!”
พูดไปนั้น ขอบตาของเซียวเวยเวยก็ดังขึ้นพลางสะอึกสะอื้น : “เมื่อก่อนฉันฟังย่าทุกอย่าง แต่ย่าก็เห็นว่าฉันถูกย่าจูงไปในทางที่คดเคียวขนาดไหนไหมคะ? ตอนแรกย่าให้ฉันตามหวังเหวินเฟย ผลปรากฏว่าหวังเหวินเฟยก็เตะฉัน ต่อมาให้ฉันไปกับเซียวอี้เชียน ผลปรากฏว่าชื่อเสียงของฉันถูกทำลายไปด้วยเช่นกัน ทำให้จนถึงวันนี้จึงไม่มีใครมาจีบฉัน! แม่หนีเอาชีวิตรอดออกมาจากเหมือนถ่านหินดำ แล้วก็ย่าพาเธอออกมาให้โดดเดี่ยว ดูถูกเธอ เดินมาทีละก้าวจนเป็นจุดจบอย่างวันนี้! สิ่งเหล่านี้พิสูจน์แล้วว่าย่าไม่ได้มีความสามารถในการควบคุมตระกูลเซียวเลย!”
นายหญิงใหญ่เซียวใบหน้าแดงก่ำ แทบอยากจะมุดมช่องหนีไปเสียเลย
เซียวเวยเวยเช็ดน้ำตา แล้วเอ่ยขึ้นอย่างแข็งแกร่งมาก : “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกอย่างให้ฟังที่ฉันพูด ฉันหวังว่าย่าจะเก็บความคิดพวกนั้นไป อย่าคอยปลุกปั่นเรื่องราวอีก! เพียงแค่ย่าสงบลงได้ ใช้ชีวิตในแต่ละวันกับความเป็นจริง ฉันก็จะเลี้ยงดูย่าแน่นอน แต่ถ้าหากยังยังทำเรื่องพวกนั้นอยู่ ก็ต้องขอโทษด้วยนะคะต่อให้ย่าไปฟ้องศาล ฉันเองก็จะไม่เลี้ยงดูย่าเช่นกัน!”
นายหญิงใหญ่เซียวไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ว่าในครอบครัวหนึ่ง ใครที่ควบคุมเงินทองเอาไว้ คนนั้นก็มีสิทธิพูด
ตัวเองอายุมากแล้ว ไม่มีทรัพย์สินอะไร แม้กระทั่งจะเลี้ยงดูชีวิตตัวเองนั้นก็ยังกลายเป็นเรื่องยากเลยอีกด้วย ในสถานการณ์เช่นนี้ ตัวเองไม่สามารถควบคุมดูแลตระกูลเซียวได้แล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...