ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5275

ว่าแล้วเซียวเวยเวยก็พูดเสริมขึ้นมาอีก : “แน่นอนว่านี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ย่าต้องรับผิดชอบคนเดียว พ่อ แม่ และยังมีฉันกับพี่ชายก็ล้วนแต่มี่ความรับผิดชอบกันทั้งสิ้น ตอนนั้นฉันเองก็ยังเด็กยังไม่รู้เรื่อง ล้วนแต่จะเล่นงานพี่ชูหรันกับสามีของเธอ ทำเรื่องผิดๆลงไปไม่น้อย เดินไปในทางคดเคี้ยวก็มาก ดีที่ฉันพบความผิดพลาดของตัวเอง เปลี่ยนความคิดและเริ่มต้นใหม่ ดังนั้นกิจการตอนนี้ก็นับว่าดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้าหากครอบครัวของพวกเราสามารถรับรู้ถึงความผิดในครั้งนั้น แล้วต่อไปก็แก้ไข อนาคตจะต้องยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆอย่างแน่นอน”

นายหญิงใหญ่เซียวแสดงอาการทำตัวไม่ถูก แต่กลับเอ่ยขึ้นมาด้วยความโมโห : “ตอนนั้นกับครอบครัวของอารองแกหลักๆแล้วเป็นเพราะชูหรันเด็กนั่นดื้อรั้น ฉันบอกให้เธอหย่ากับเย่เฉินตั้งนานแล้ว เธอก็ไม่ฟัง...”

เซียวเวยเวยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาขึ้นมาทันที : “โชคดีที่พี่ชูหรันไม่ได้ฟังย่า! ถ้าหากเธอฟังย่าตอนนั้น หย่ากับเย่เฉิน แล้วแต่งงานกับจางเหวินเห้า ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เธอก็คงจะเหมือนกับพวกเราที่ไม่มีอะไรเลยซักอย่าง! ตอนนั้นตระกูลจางถึงแม้ว่าจะได้หน้าได้ตา แต่ก็ล้มละลายลง นี่ไม่ใช่ว่าย่าจะไม่รู้! อีกทั้งย่าก็เห็นพี่ชูหรันตอนนี้มีความสุขมากแค่ไหน! คฤหาสน์ของพวกเขาไม่ใช่คนอื่นบริจาคมาให้พวกเรายืมพักอาศัย! อีกทั้งพี่เขยก็เป็นบุคคลที่มีหน้ามีตาที่เมืองจินหลิงด้วย มีเขาอยู่ ครอบครัวของพี่ชูหรันก็ไม่มีใครกล้ารังแก!”

พูดไปนั้น ขอบตาของเซียวเวยเวยก็ดังขึ้นพลางสะอึกสะอื้น : “เมื่อก่อนฉันฟังย่าทุกอย่าง แต่ย่าก็เห็นว่าฉันถูกย่าจูงไปในทางที่คดเคียวขนาดไหนไหมคะ? ตอนแรกย่าให้ฉันตามหวังเหวินเฟย ผลปรากฏว่าหวังเหวินเฟยก็เตะฉัน ต่อมาให้ฉันไปกับเซียวอี้เชียน ผลปรากฏว่าชื่อเสียงของฉันถูกทำลายไปด้วยเช่นกัน ทำให้จนถึงวันนี้จึงไม่มีใครมาจีบฉัน! แม่หนีเอาชีวิตรอดออกมาจากเหมือนถ่านหินดำ แล้วก็ย่าพาเธอออกมาให้โดดเดี่ยว ดูถูกเธอ เดินมาทีละก้าวจนเป็นจุดจบอย่างวันนี้! สิ่งเหล่านี้พิสูจน์แล้วว่าย่าไม่ได้มีความสามารถในการควบคุมตระกูลเซียวเลย!”

นายหญิงใหญ่เซียวใบหน้าแดงก่ำ แทบอยากจะมุดมช่องหนีไปเสียเลย

เซียวเวยเวยเช็ดน้ำตา แล้วเอ่ยขึ้นอย่างแข็งแกร่งมาก : “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกอย่างให้ฟังที่ฉันพูด ฉันหวังว่าย่าจะเก็บความคิดพวกนั้นไป อย่าคอยปลุกปั่นเรื่องราวอีก! เพียงแค่ย่าสงบลงได้ ใช้ชีวิตในแต่ละวันกับความเป็นจริง ฉันก็จะเลี้ยงดูย่าแน่นอน แต่ถ้าหากยังยังทำเรื่องพวกนั้นอยู่ ก็ต้องขอโทษด้วยนะคะต่อให้ย่าไปฟ้องศาล ฉันเองก็จะไม่เลี้ยงดูย่าเช่นกัน!”

นายหญิงใหญ่เซียวไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ว่าในครอบครัวหนึ่ง ใครที่ควบคุมเงินทองเอาไว้ คนนั้นก็มีสิทธิพูด

ตัวเองอายุมากแล้ว ไม่มีทรัพย์สินอะไร แม้กระทั่งจะเลี้ยงดูชีวิตตัวเองนั้นก็ยังกลายเป็นเรื่องยากเลยอีกด้วย ในสถานการณ์เช่นนี้ ตัวเองไม่สามารถควบคุมดูแลตระกูลเซียวได้แล้ว