ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5276

ส่วนตัวเองถ้าหากคิดจะใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกิน ก็จะต้องไม่ทำให้หลานสาวอย่างเซียวเวยเวยคนนี้โมโห

เธอจึงแสดงความคิดเห็นออกมาอย่างตรงไปตรงมา : “เวยเวย...แกวางใจได้ ย่าไม่ใช่ย่าเหมือนกับในตอนนั้นแล้ว...ต่อไปย่าจะไม่ก่อเรื่องราวพวกนั้นอีก ต่อไปในบ้านนี้ทุกอย่างก็จะฟังแต่เธอ...”

เซียวเวยเวยเห็นท่าทางของนายหญิงใหญ่ดูจริงใจ ความโมโหบนใบหน้านั้นกระจายหายไปไม่น้อย เธอพยักหน้าลงพลางเอ่ยขึ้น : “ย่าคะ วันนี้ฉันไปส่งพ่อกับพี่เข้าพักที่โรงพยาบาล ทางโรงพยาบาลจะให้ย่าดูแลพวกเขาทั้งสองคนก็จะกะไรอยู่ ช่วงสองวันนี้ย่าอยู่พักผ่อนที่บ้านไปก่อนนะคะ ทางโรงพยาบาลทางนั้นฉันจะจ้างพยาบาลให้มาช่วยดูแล รอหลังจากแม่ออกมาแล้ว ค่อยไปช่วยแม่ที่ไปโรงพยาบาล”

นายหญิงใหญ่เซียวรู้ว่าสถานการณ์ของตัวเอง อย่างว่าแต่จะไปดูแลลูกชายและหลานชายที่โรงพยาบาลเลย ต่อให้เป็นการทำอาหารให้พวกเขา ก็เกรงว่าร่างกายจะไม่เอื้ออำนวยด้วยแล้ว ดังนั้นตอนนี้เธอจึงทำได้เพียงไม่สร้างความยุ่งยาก นับว่าเป็นการทำเพื่อครอบครัวนี้

เธอพยักหน้าลงอย่างไม่ต้องคิด : “เวยเวย วางใจเถอะ ในบ้านยังมีข้าวมีน้ำมันมีเกลืออยู่ ก่อนหน้านี้แม่แกซื้อพวกเนื้อสัตว์เอาไว้ไม่น้อยด้วย เพียงพอสำหรับความต้องการของคนมีอายุอย่างฉันแล้ว”

เซียวไห่หลงคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงรีบเอ่ยขึ้น : “เวยเวย แกจะต้องรีบไปขับเบนซ์ G classที่แม่แกไปจอดอยู่ตรงหน้าประตูบ้านเย่นเฉินออกมา!”

เซียวเวยเวยเอ่ยขึ้นอ่างไม่แสดงอารมณ์ใดๆออกมา : “ถ้าจะไปพี่ก็ไปเอง ฉันไม่ไปหรอก”

เซียวไห่หลงรีบเอ่ยขึ้นมา : “แกขับรถคันนั้นมาจอดที่บ้านเราก่อน รอให้ฉันฟื้นฟูได้แล้ว รถคันนั้นฉันเป็นคนขับเอง...”

เซียวเวยเวยมองเขาอย่างเหยียดๆ พลางเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา : “พี่อาจจะไม่ได้ดูข่าว แพลตฟอร์มที่แม่ไลฟ์ขายของได้ออกประกาศมาแล้วว่าขอให้แม่คืนทุกอย่าง อีกทั้งเตรียมเปิดขั้นตอนทางกฎหมายด้วย หรือจะพูดได้ว่า เงินที่แม่ได้มาจากการไลฟ์ขายของจะต้องคืนกลับไปทั้งหมด รวมทั้งรถเบนท์ G classคันนั้นด้วย รถคันนั้นเป็นรถมือสองแล้ว ถึงตอนนั้นราคาที่ลดลงกับจำนวนราคาที่ซื้อจะต้องต่างกันมากอย่างแน่นอน และยังมีเงินที่แม่ใช้จ่ายอย่างตามอำเภอใจในช่วงนี้ เงินที่เธอจองซื้อโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน ในอนาคตเธอจะต้องเติมช่องโหว่เหล่านี้ได้ ต่อไปเธอคาดว่าจะกลายเป็นคนหนีหนี้แล้ว”

อิโตะ นานาโกะและพ่อ อา นั่งเครื่องบินส่วนบุคคลมากับตระกูลอิโตะ ถึงเมืองจินหลิงในช่วงสายๆ

ที่มาถึงเมืองจิงหลิงพร้อมกันนั้น ยังมีคนรับใช้ที่อิโตะ นานาโกะเลือกมาจากในบ้าน และดอกไม้ที่มีระดับที่ซื้อมากจากประเทศญี่ปุ่นในแต่ละพื้นที่

ในพื้นที่เกษตรกรรม ชาวอเมริกันจะเชี่ยวชาญในด้านการดัดแปลงพันธุกรรม ส่วนประเทศญี่ปุ่นก็จะเชี่ยวชาญด้านการผสมพันธุ์อีกทั้งญี่ปุ่นยิ่งมีความเชี่ยวชาญในด้านการจัดหมวดหมู่ระดับสูง มีเป็นจำนวนมากที่เรียกชื่อผลไม้มีเกรดสูง ล้วนแต่เป็นประเทศญี่ปุ่นที่เป็นคนเพาะเลี้ยงแอปเปิ้ลฟูจิ ถึงตอนนี้มีทั้งองุ่นพันธุ์ตารางดิพลอยด์ ส้มที่เจอได้ในฤดูใบไม้ผลิ ประเทศเกาะทางด้านนี้มีอยู่จริงๆ

ส่วนอิโตะ นานาโกก็เอาดอกไม้สดมาจากญี่ปุ่น ผลผลิตระดับสูงเป็นการบ่มเพาะที่พิถีพิถัน ไม่เพียงแค่สวยงามเท่านั้น ทั้งยังสดใหม่อีกด้วย