ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5279

ได้ยินเสียงนี้ ผู้หญิงทั้งสามคนมองตามเสียงไป เห็นเย่เฉินเดินเข้ามาในสวนดอกไม้กลางอากาศแล้ว

อาการที่แสดงออกมาของผู้หญิงทั้งสามคน ตื่นเต้นขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

แต่เป็นเพราะรู้ว่าเย่เฉินกำลังพูดถึงเรื่องของพี่ชายซูจือหยู ดังนั้นซูรั่วหลีและอิโตะ นานาโกะจึงยิ้มให้กับเย่เฉินแต่ไม่ได้เอ่ยพูดขึ้น

ซูจือหยูรู้สึกดีใจ รีบเช็คกับเย่เฉิน : “คุณเย่ คุณหมายความว่าสามารถรับพี่ชายฉันกลับมาได้ใช่ไหมคะ?”

“ถูกต้อง” เย่เฉินพยักหน้าลง แล้วเอ่ยขึ้นมานิ่งๆ : “เพียงแต่สามารถเข้าร่วมงานแต่งงานได้เท่านั้นนะ หลังจากที่งานแต่งงานเสร็จสิ้นลง เขายังต้องไปรับโทษที่ยังไม่สิ้นสุดของเขาต่อ”

ซูจือหยูเอ่ยถามขึ้นโดยจิตใต้สำนึก : “ถ้าอย่างนั้น...คุณเย่ ถ้าหากพี่ชายฉันกลับมาร่วมงานแต่งงาน หลังจากที่เสร็จสิ้นงานแต่งงานแล้วเขายังต้องกลับไปที่ที่ถูกรับตัวกลับมาหรือว่าไปเริ่มต้นใหม่คะ?”

เย่เฉินยิ้ม : “ไปรับมาจากที่ไหนก็กลับไปที่นั่นอยู่แล้วสิครับ ผมจะให้เขาไปเริ่มใหม่ได้ยังไง”

ซูจือหยูรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที เอ่ยขึ้นมาอย่างตื่นเต้น : “ขอบคุณความใจกว้างของคุณเย่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปจัดการให้คนไปรับเขากลับมา...”

เย่เฉินโบกมือ : “ผมให้เฉินจื๋อข่ายไปรับเขาแล้วกัน แนวโน้มของพี่ชายคุณ ลูกน้องของเฉินจื๋อข่ายคอยจับตามองอยู่ตลอด สามารถพาเขากลับไปได้ตลอดเวลา อีกทั้งเขาไปนานขนาดนี้แล้ว ทั้งวันก็นอนกลางดินกินกลางทราย ที่ตัวเขาก็ไม่มีช่องทางการติดต่อด้วย มันยากกว่าคุณจะหาเขาเจอ”

“ได้ค่ะ...” ซูจือหยูพยักหน้าลง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อม : “ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนคุณเย่ด้วยนะคะ”

เวลานี้ เฉินจื๋อข่ายรู้ว่าเย่เฉินมาถึงโรงแรมแล้ว ก็เลยมาตามนั้น เย่เฉินกวักมือเรียกเขามาอยู่ตรงหน้า พลางเอ่ยถามขึ้น : “เหล่าเฉิน ซูจือเฟยคุณชายซุตอนนี้ถึงไหนแล้ว?”

เฉินจื๋อข่ายอึ้งไปเล็กน้อย จากนั้นจึงมองไปยังซูจือหยูแวบหนึ่ง และเอ่ยขึ้นอย่างทำตัวไม่ถูก : “คุณชายซูมเดินทางมาได้หนึ่งในสามแล้วครับ ตอนนี้ถึงมณฑลซานฉินแล้ว”

เย่เฉินพยักหน้าลง พลางเอ่ยขึ้น : “คุณจัดคนให้ไปรับคุณชายซูกลับมา เอาให้ยิ่งเร็วยิ่งดี แต่ตอนที่รับคนกลับมาอย่าลืมว่าทำสัญลักษณ์ลงบนตำแหน่งตอนไปรับของเขาให้ดีด้วย รอวันที่10 สิงหาค่อยส่งตัวคุณชายซูกลับไปที่เดิม”

“ได้ครับ” เฉินจื๋อข่ายพูดขึ้นโดยไม่ต้องคิด : “ผมจะจัดลูกน้องในพื้นที่ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปรับคุณชายซู เรามีเครื่องบินอยู่หนึ่งลำที่สนามบินฉางอาน รอให้คุณชายซูมาถึงแล้วเครื่องบินก็สามารถออกบินได้เลย และพาคุณชายซูกลับมาครับ”

“โอเค” เย่เฉินกำชับ : “คุณรีบไปจัดการที”