และเมื่อเฮลิคอปเตอร์บินสูงขึ้นเรื่อย ๆ เขามองไปยังเทือกเขาฉินหลิงที่ทอดยาวไม่หยุด และใหญ่โต ในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปรารถนาและเคารพ
สิ่งที่เขาไม่รู้คือ ตั้งแต่ตอนที่เฮลิคอปเตอร์ยังไม่ลงจอด จนกระทั่งเขาสนทนากับชายวัยกลางคนเสร็จแล้วขึ้นเฮลิคอปเตอร์ กระบวนการทั้งหมดนี้ ถูกกล้องจับภาพไว้อย่างชัดเจน
วิดีโอในขณะนี้ ถูกส่งไปยังโทรศัพท์ของเฉินจื๋อข่ายแล้ว
เวลานี้เย่เฉินกำลังอยู่ที่สวนดอกไม้กลางอากาศ มองดูอิโตะ นานาโกะจัดช่อดอกไม้สด ที่เธอนำมาจากญี่ปุ่นอย่างเงียบ ๆ
อิโตะ นานาโกะใช้นิ้วเรียวของเธอ จัดดอกไม้ต่าง ๆ เข้าด้วยกันอย่างระมัดระวัง ช่อดอกไม้นี้มีความสวยงามอยู่แล้ว ความสวยงามแบบนี้ สำหรับเย่เฉิน สำหรับซูรั่วหลีและซูจือหยูแล้ว ไม่เคยมีมาก่อนเลย
และดอกไม้ทุกดอกที่อิโตะ นานาโกะเพิ่ม ช่อดอกไม้นี้ต่างให้ความรู้สึกสดชื่นแก่ผู้คน ราวกับว่าทุกการตัดสินใจของเธอ เพียงแค่ใส่เสริมไปเล็กน้อยก็ดูดีขึ้นมา ทำให้ผู้คนประหลาดใจอยู่เสมอ
สองพี่น้องซูจือหยูกับซูรั่วหลี ประทับใจในทักษะการจัดดอกไม้อันยอดเยี่ยมและสุนทรียศาสตร์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเธออย่างสมบูรณ์ และเย่เฉินก็ตกใจเช่นกัน คิดไม่ถึงว่านานาโกะจะมีพรสวรรค์แบบนี้ด้วย
ตอนนี้ จู่ ๆ โทรศัพท์ก็สั่น เขาเปิดดูเห็นเป็นคลิปที่เฉินจื๋อข่ายส่งมา ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่ก่อนหน้านี้เขากำชับเฉินจื๋อข่ายโยเฉพาะ ให้เขาหาคนมาถ่ายเงียบ ๆ เพื่อดูสภาพที่แท้จริงของซูจือเฟยตอนนี้
หลังจากเห็นการแสดงออกของซูจือเฟยแล้ว ความประทับใจที่เย่เฉินมีต่อเขาก็เปลี่ยนไม่น้อย
ตอนนั้นที่ให้เขาคลานก้มหัวคำนับ ไม่ใช่แค่เพื่อลงโทษเขา แต่ยังเพื่อให้เขามีโอกาสทบทวนตัวเองด้วย
วิธีลงโทษเขามีมากมายนับไม่ถ้วน ที่จริงแล้ววิธีที่ดีที่สุดคือขังเข้าไปในคอกหมา อย่างโคบายา ชิจิโร่แบบนั้น ปล่อยให้เขาอยู่กับหมาทั้งวัน
แต่ว่า เมื่อเธอเริ่มเตรียมตัวสำหรับเรื่องนี้ เธอก็พบว่า ที่จริง คนรวยจำนวนมากแต่ละท้องที่ทั่วประเทศ ได้หมดความคิดสร้างสรรค์เรื่องงานแต่งงานไปกันเรียบร้อยแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นแผนการแบบไหน ตอนแรกคิดว่าน่าจะเจ๋ง แต่ถ้าถามคนที่รู้จริง ๆ พวกเขาก็จะยกแผนการที่คล้ายกันขึ้นมาทันที
แม้ว่าฮาร์ดแวร์ของสวนดอกไม้กลางอากาศจะดีมาก แต่ยังไงจินหลิงก็เป็นเพียงเมืองระดับสอง ห้องจัดเลี้ยงระดับสูงแบบนี้ มีมากในเมืองระดับหนึ่ง
ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเองก็ไม่คิดที่จะฟุ่มเฟือยและสิ้นเปลือง ดังนั้นจึงยากมากที่จะสร้างองค์ประกอบที่เป็นนวัตกรรมอันแท้จริง
แต่ว่า เมื่อเธอเห็นทักษะการจัดดอกไม้ของนานาโกะแล้ว เธอก็ตระหนักได้ทันทีว่า นี่คือนวัตกรรมที่ล้ำค่า และหายากที่สุด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...