ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5289
เธอในตอนนี้ เตรียมพร้อมแล้ว เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน ชุดอุปกรณ์อาบน้ำ น้ำอุ่นหนึ่งถังและชุดอาหาร เพื่อรอรับการมาถึงของซูจือเฟยที่บ้าน
แม้ว่าในใจเธอจะสงบมาโดยตลอด แต่เมื่อได้ยินเสียงเบรกที่ด้านนอกประตู เธอก็ผลักประตูออกและวิ่งออกไปด้วยความยากที่จะปกปิดความตื่นเต้น
ด้านนอกประตู รถของซูจือหยูจอดสนิท สองพี่น้องพากันลงมา
ห่างประตูเหล็กดัดนั้น ทันทีที่ซูจือเฟยเห็นแม่ น้ำตาก็ไหลอีกครั้ง
ตู้ไห่ชิงก็อดไม่ได้ที่จะตาแดงก่ำ
ซูจือเฟยเปิดประตู ก้าวเข้าไปตรงหน้าแม่ ทันใดนั้นก็คุกเข่าลง ร้องไห้ไปพูดไปว่า：“แม่……ผมผิดไปแล้ว！”
ตู้ไห่ชิงที่ยังสงสารเพราะท่าทางตกอับของลูกชาย แต่เมื่อเห็นลูกชายคุกเข่ายอมรับผิดอย่างกะทันหัน ก็ไม่ได้รู้สึกตกใจ จากนั้นจึงรีบดึงเขาขึ้นมา พูดสะอื้นว่า：“รีบลุกขึ้นมา ลูกไม่ผิด แม่ไม่เคยโทษลูกเลย ……”
สำหรับการตัดสินใจของซูจือเฟยในตอนนั้น ความคิดของตู้ไห่ชิง เหมือนกับซูจือหยูลูกสาว
ตระกูลที่ร่ำรวยกว่าพระราชวังโบราณ ซูจือเฟยไม่เคยคิดร้ายต่อแม่และน้องสาว แต่เพื่อปกป้องและอนาคต จึงต้องยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามพวกเธอ ซึ่งเป็นเรื่องที่เข้าใจ และยอมรับได้
ตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงตอนนี้ สมาชิกราชวงศ์ ทายาทของตระกูลที่ร่ำรวยจำนวนมาก เพราะว่าด้วยเรื่องผลประโยชน์ พวกเธอจึงไม่คิดว่าเป็นเรื่องแปลก
ซูจือเฟยจึงเช็ดน้ำตา ลุกขึ้นมา เดินตามหลังแม่ และเข้าไปในคฤหาสน์เก่าที่เย่เฉินเคยอยู่เมื่อยังเด็ก
ตู้ไห่ชิงพาเขาไปที่ห้องน้ำโดยตรง ในนี้ อ่างอาบน้ำมีน้ำอยู่เต็ม ของใช้อาบน้ำและเสื้อผ้าสวยงามถูกวางไว้ข้าง ๆ อย่างเรียบร้อย
ตู้ไห่ชิงพูดกับเขาว่า：“จือเฟย แม่เตรียมเสื้อผ้าใหม่ให้ลูกแล้ว และก็ของใช้ในห้องน้ำและมีดโกนด้วย แต่ไม่ได้เตรียมของที่จะตัดผมลูกเลย แม่ว่าลูกก็ผมยาวมาก งั้นบ่ายนี้ไปหาร้านตัดผมหน่อยดีไหมล่ะ”
ซูจือเฟยส่ายหน้า พูดว่า：“ผมอยากไว้ผมยาวสามปี ตอนนี้แค่ครึ่งปีเองครับ”
“ไว้ผมสามปี？”ตู้ไห่ชิงพูดด้วยความประหลาดใจ：“เด็กผู้ชายไม่ควรไว้ผมยาวเกินไป และลูกยังมีชีวิตที่ลำบาก ไว้ผมยาวแบบนี้ดูแลยาก”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...