ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 530
บทที่ 530
อู๋ตงไห่พูดเสียงเรียบ： “ไม่ใช่ให้พวกคุณไปทำร้ายตระกูลซ่ง เพียงแค่ลูกชายผมไปชอบซ่งหวั่นถิง เลยอยากจะเกี่ยวดองกัน แต่ว่าดูเหมือนซ่งหวั่นถิงจะมีคนในใจแล้ว ดังนั้น เลยอยากให้ทุกคนช่วยหาคนที่ซ่งหวั่นถิงชอบคนนั้น หาเขาเจอจะตกรางวัลอย่างงามเลย！”
หวั่งเจิ้งกางหันมามองหน้ากัน
ถ้าหากบอกว่าซ่งหวั่นถิงมีคนที่ชอบแล้ว คนคนนั้น นอกจากอาจารย์เย่แล้ว จะเป็นใครไปได้.....
แต่ว่า พวกเขาไม่มีทางพูดชื่อของเย่เฉินออกแน่นอน
หลิวกว่างจึงถามขึ้นด้วยความสนใจ： “ประธานอู๋ ถ้าผมหาคนนี้เจอ หลังจากนั้นให้จัดการเลยไหม？”
อู๋ตงไห่โบกมือไปมา แล้วพูดขึ้น ： “เรื่องนี้ พวกคุณทุกคนแค่ช่วยตามหาก็พอ ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เพียงแค่หาตัวคนคนนี้ให้เจอ ส่วนรายละเอียดว่าจะจัดการยังไงนั้น เราตระกูลอู๋จะจัดการเอง”
คนที่นั่งบนโต๊ะอาหารต่างพากันสงสัย
ตระกูลอู๋เชิญมาในครั้งนี้ เรื่องทั้งสองเรื่องที่อยากให้ช่วยล้วนแต่เป็นเรื่องตามหาคน แถมยังมีรางวัลให้อย่างงาม ถ้าหากว่าสามารถหาเบาะแสได้ คงจะได้รางวัลหนักแน่เลย
และในจังหวะนี้อู๋ตงไห่ก็พูดขึ้น ： “พอแล้ว เรื่องที่ขอให้ทุกคนช่วยก็มีเท่านี้ พวกเราลงมือรับประทานกันเถอะ ผมขอดื่มคารวะหนึ่งแก้ว”
ทุกคนต่างยกแก้วเหล้าขึ้นมา แล้วก็ดื่มพร้อมกับอู๋ตงไห่
หลิวกว่างอยากจะพูดเอาใจอู๋ตงไห่ เลยถามขึ้น： “ประธานอู๋ ไม่ทราบว่าอาการตอนนี้ของคุณชายรองเป็นยังไงบ้าง？”
พอได้ยินเขาถามแบบนั้น ตอนแรกอู๋ตงไห่ก็เกือบจะหลุดขมวดคิ้ว
หลิวกว่างยิ้มออกมา แล้วรีบพูดขึ้น： “ก็ไม่รู้ว่าทำไม อยู่ดีๆ หมอเทวดาฉือถึงมาโผล่ที่จินหลิง แถมยังเปิดร้านยาอยู่ที่จินหลิงด้วย ชื่อว่าจี้ซื่อถัง และตอนนี้ก็ดังมาก มีคนหลายคนที่ยอมจ่ายเป็นล้านเพื่อรักษากับเขา ขนาดนั้นยังมีคนรอคิวมากมายไม่หวาดไม่ไหว！”
หลิวกว่างก็พูดต่อไปอีก： “ได้ยินว่าก่อนหน้านี้หมอซือได้รักษาคนรวยที่เป็นอัมพาตคนหนึ่ง ทุกคนต่างพากันตกตะลึง！”
“จริงเหรอ？！” อู่ตงไห่ได้ยินแบบนั้น ในใจก็เริ่มมีความหวังขึ้น！
แต่คิดไม่ถึงว่า ที่จินหลิงจะมีหมอเทวดาซือเทียนฉี！
ถ้าหากว่าไปหาเขาให้เขาช่วยละก็ งั้นอาการของลูกรองก็อาจจะรักษาได้！
---------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...