บทที่ 531
พอรู้ว่าซือเทียนฉีอยู่ที่จินหลิง อู๋ตงไห่ก็ดีใจมาก
ก่อนหน้านี้ก็พอจะได้ยินเรื่องการรักษาที่โดดเด่นเกินใคร แถมยังรักษาหายอย่างอัศจรรย์ ในเมื่อเขาสามารถรักษาอัมพาตได้ขนาดนั้นละก็ เรื่องโรคประหลาดของอู๋ฉี ก็ไม่ต้องพูดถึง!
พอคิดได้แบบนั้น เขาก็รู้สึกจิตใจพองโต แล้วหันไปคุยกับอู๋ซินที่อยู่ข้างๆ : “พรุ่งนี้เช้า เตรียมของขวัญให้หนาๆ พวกเราลองไปหาซือเทียนฉีที่ร้านยาจี้ซื่อถังกัน”
อู๋ซินพยักหน้ารับ แล้วพูดขึ้น: “ได้ ท่านพ่อ เดี๋ยวผมเตรียมเอง”
“ดี” อู๋ตงไห่ที่ไม่ค่อยเห็นยิ้มนั้น ตอนนี้ยิ้มออกมาได้อย่างโล่งใจแล้ว : “ทางที่ดีที่สุดคือต้องจัดการปัญหาทั้งหมดให้เสร็จ รักษาน้องชายแกให้หาย แล้วก็ตามหาคนที่เป็นต้นเหตุทำร้ายน้องแก หลังจากนั้นก็ตามหาคนที่ซ่งหวั่นถิงตกหลุมรักคนนั้น พ่อหวังว่าน้องชายแกจะสามารถกลับมาเป็นปกติได้ และกลับมาเหมือนเดิม เพื่อให้ได้เข้าร่วมงานมงคลของแกกับซ่งหวั่นถิง”
อู๋ซินรีบพูดขึ้นทันที: “พ่อ ท่านวางใจได้ ความหวังของท่านใกล้จะเป็นจริงแล้ว รอให้ถึงวันแต่งงานของผม ผมจะให้น้องมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว!”
อู๋ตงไห่อุ่นใจอย่างมากพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดขึ้นอย่างโล่งใจ: “สมกับเป็นลูกชายอู๋ตงไห่จริงๆ !”
สีหน้าของอู๋ซินถึงจะยิ้มแย้ม แต่ภายในใจเขากลับรู้สึกรำคาญ
ตอนที่น้องไม่เป็นอะไร เขาก็ไม่เคยคิดเรื่องแย่งกิจการแบบนี้มาก่อน เพราะยังไงน้องก็ยังเรียนไม่จบ จึงทำให้ไม่ได้สัมผัสกับกิจการของตระกูลเลย
แต่ว่า พอน้องเขาเกิดเรื่องขึ้น อยู่ดีๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่ามันดีต่อตัวเขาเอง
ดังนั้น ตอนนี้เขาไม่ต้องการให้น้องชายเขาหายเป็นปกติ
แต่ว่าเป็นความต้องการของพ่อ ใครก็ขัดไม่ได้ ดังนั้น จึงทำได้แต่หวังว่าซือเทียนฉีจะรักษาน้องชายไม่ได้
ในขณะนั้น คนอื่นบนโต๊ะ ต่างก็ประจบอู๋ตงไห่ไม่หยุด แถมยังลุกขึ้น เพื่อยกแก้วชื่นชมเขา
หงห้า หวังเจิ้งกางรวมถึงฉินกาง ตอนนี้ก็พอจะมองออกว่าอู๋ตงไห่ต้องการตัวอาจารย์เย่ และอีกอย่างคือ พวกเขาก็ได้ร็ว่าคนที่ครอบครองหัวใจของซ่งหวั่นถิงนั้นคืออาจารย์เย่ ถ้าอย่างนั้นไม่นานคนพวกนี้ก็ต้องลงมือจัดการกับอาจารย์เย่
คนที่ทำให้เกี่ยวพันกันก็คือ ฉินเอ้าเสวี่ยน
หรือจะเป็นเพราะฉินเอ้าเสวี่ยน ที่ทำให้อาจารย์เย่เข้ามายุ่งกับอู๋ฉี แล้วก็เกิดความบาดหมางกัน?
เพราะว่า ถ้าไม่มีความบาดหมางกันละก็ อาจารย์เย่ไม่มีทางทำให้อู๋ฉีต้องการมาเป็นสัตว์กินขี้ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนอย่างนี้
ในความรู้สึกเขานั้น อาจารย์ดูเป็นคนที่ไม่ทำใครก่อน และไม่เคยมีพิรุธออกมา!
ปกติจะเป็นเพราะคนที่ไม่มีตา แล้วมาหาเรื่องเขา อาจารย์ถึงได้ลงมือ
ดังนั้น ถ้าหากว่าสิ่งที่เขาคาดการณ์เมื่อสักครู่เป็นไปได้ละก็ อย่างนั้น อาจารย์น่าจะเกิดความบาดหมางกับอู๋ฉีผ่านทางฉินเอ้าเสวี่ยนแน่นอน
---------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...