ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5301
เย่เฉินมองเขาและพูดเรียบๆ: "ดูเหมือนว่านายจะรู้ตัวและกลับตัวกลับใจแล้ว กลับมาครั้งนี้หากไม่เดินต่อไปบนเส้นทาง แสวงบุญก็พอเท่านี้"
เมื่อเย่เฉินพูดแบบนี้ซูจือเฟย ตู้ไห่ชิงและซูจือหยูสองแม่ลูกต่างก็ประหลาดใจ
ซูจือเฟยคิดว่าเขาหูฝาดคิดไม่ฝันว่าเย่เฉินจะให้เขาหยุดแสวงบุญ ตนเพิ่งเดินไปแค่หนึ่งในสามและเป็นหนึ่งในสามที่ง่ายที่สุด ที่เหลืออีกสองในสามเป็นความท้าทายที่รุนแรงที่สุดขฌ ไม่เกินจริงที่จะบอกว่าเมื่อระดับความสูงสูงขึ้นเรื่อยๆหนทางข้างหน้าก็จะยากขึ้นเรื่อยๆ หากหยุดตอนนี้อย่างน้อยก็สามารถเลี่ยงความยากลำบากได้แปดสิบเปอร์เซ็นต์
สิ่งที่เย่เฉินพูดไม่ได้ออกมาจากความตั้งใจทั้งหมดของเขา
เขาแค่ต้องการดูว่าซูจือเฟยกลับใจแล้วจริงๆหรือไม่
หากเขากลับใจได้จริงๆและตัดสินใจทิ้งทุกอย่างที่ผ่านมาหญ เขาก็จะเลือกเดินเส้นทางแสวงบุญให้สำเร็จอย่างแน่นอน
แต่หากใจเขาคิดได้ เขาก็จะคว้าโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิตนี้ไว้อย่างแน่นอน
ที่เย่เฉินทดสอบเขาด้วยวิธีนี้ก็เพื่อตัดสินใจว่าจะอนุญาตให้ซูจือเฟยกลับสู่ระบบของตระกูลซูในอนาคตหรือไม่
แม้ว่าหัวหน้าตระกูลซูคนปัจจุบันคือซูจือหยู แต่แค่ซูจือหยูคนเดียวไม่สามารถดูแลตระกูลซูทั้งหมดเพียงลำพังได้ ซูจือหยู เป็นเหมือนประธานของกลุ่มบริษัทมีอำนาจการตัดสินใจและอำนาจการยับยั้งสูงสุด เธอไม่สามารถทำเรื่องสำคัญทั้งหมดด้วยตัวเอง ดังนั้นผู้ใต้บังคับบัญชาของเธอจึงต้องดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งเพื่อช่วยเธอบริหารงานของตระกูลซูทั้งหมด
แต่ถ้าซูจือไม่ผ่านการทดสอบนี้ ตั้งแต่นี้แม้ว่าเขาจะได้รับอิสรภาพกลับคืนมาแต่ก็จะไม่ได้รับอนุญาตให้ครอบครองทรัพย์สินของตระกูลซู
เนื่องจากเขาต้องการหาลูกน้องที่สามารถไว้ใจได้และจงรักภักดีต่อซูจือหยูจริงๆ ดังนั้ตัวเลือกในครั้งนี้ต้องไม่มีอันตรายใดๆแอบแฝงอยู่ แต่หากซูจือเฟยมีความคิดเพียงเล็กน้อยที่จะถอดใจจากแสวงบุญครั้งนี้ก็จะถูกตัดเขาออกจากตัวเลือก
ตู้ไห่ชิงและซูจือหยูไม่รู้เจตนาที่แท้จริงของเย่เฉินบภ เมื่อพวกเขาได้ยินว่าเย่เฉินยินดีให้โอกาสซูจือเฟย พวกเขาย่อมตื่นเต้นอย่างมากและหวังว่าซูจือเฟยจะตอบรับโดยดี
แต่ซูจือเฟยลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: "คุณเย่ ขอบคุณสำหรับความเมตตาของคุณ แต่ฉันต้องการเดินบนเส้นทางแสวงบุญให้จบ"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...