ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5308
การเปลี่ยนแปลงของซูเฟิงเฉิงเป็นสิ่งที่หลายคนคาดไม่ถึง
ในสายตาของตระกูลซูหลายคน เขาเหมือนหินส้วม มีเหม็นและหัวแข็งจนไม่มีใครกล้าท้าทายอำนาจของเขาในตระกูลซู และเขาก็ไม่เคยอ่อนข้อให้กับคนใดในตระกูลซู
แต่คราวนี้เขามีความตั้งใจจะเปลี่ยนแปลงความผิดพลาดในอดีตของเขา
หลังจากที่เขามาถึงโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงพร้อมกับซูโสว่เต้าและเหอยิงซิ่วเขาก็พบซูรั่วหลีทันที และขอโทษซูรั่วหลีอย่างจริงใจโดยขอร้องให้เธอยกโทษให้
เขาโค้งคำนับเล็กน้อยและพูดกับซูรั่วหลีว่า "รั่วหลี เมื่อก่อนสิ่งที่ปู่ทำกับหนูปู่ติดค้างหนูมากมาย และยังทรยศหนูหลายครั้งเพื่อประโยชน์ของตระกูลซู วันนี้คุณปู่ไม่กล้าขอให้หนูอภัย ปู่แค่หวังว่าหนูจะยอมรับคำขอโทษจากใจจริงของปู่..."
ซูรั่วหลีไม่คิดว่าซูเฟิงเฉิงจะขอโทษตัวเอง เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงตัวเองที่เป็นลูกนอกสมรส เธอไม่เคยได้รับการยอมรับจากซูเฟิงเฉิง แม้เธอจะรู้ว่าเขาเป็นปู่ของเธอแต่เธอก็ไม่กล้าที่จะปฏิบัติต่อเขาเหมือนปู่ และยิ่งไม่กล้าหวังว่าเขาจะปฏิบัติต่อเธอเหมือนหลานสาว
และเมื่อเธอนึกถึงตอนนั้นที่เธอถูกตระกูลซูทอดทิ้งครั้งแล้วครั้งเล่า จนเกือบจะตายด้วยน้ำมือของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่นเธอก็รู้สึกโกรธมาก
เมื่อนึกย้อนกลับไปที่เธอเกือบตายหลายครั้ง น้ำตาของรั่วหลีก็ไหลลงมาอย่างควบคุมไม่ได้
แม้ว่าเธอจะร้องไห้เหมือนสายฝนแต่เธอก็ยังกับซูเฉิงเฟิงอย่างใจกว้าง: "ปู่ได้ชดใช้ในสิ่งที่ทำไปในตอนนั้นแล้ว ตอนนี้หนูไม่โทษปู่แล้ว"
เมื่อเห็นเธอร้องไห้ออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ซู่เฉิงเฟิงก็รู้สึกละอายใจ
แต่ยังดีที่ซูรั่วหลียังยินดีที่จะให้อภัยเขา ซึ่งความปรารถนาของเขาก็เป็นจริงแล้ว
วันนี้แหวนนี้เคลื่อนไหวอีกครั้งทำให้เย่เฉินรู้สึกสับสนเล็กน้อย
ตั้งแต่เขาได้แหวนวงนี้มาก็เหมือนนักดูดปราณทิพย์ ไม่ว่าเขาจะให้ปราณทิพย์กับมันเท่าไหร่มันก็ไม่ตอบสนองแม้แต่น้อย
แต่ว่าตั้งแต่ที่มันเคลื่อนไหวอย่างแปลกประหลาดที่มหาลัยจินหลิง วันนี้เป็นครั้งที่สองที่มันเคลื่อนไหวที่รถไฟฟ้าใต้ดินTomson Riviera
ในความรู้สึกของเย่เฉิน เขาคิดว่าสิ่งนี้มันไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เพราะปราณทิพย์ที่เขาใส่เข้าไปในวงแหวนนี้เยอะมาก ถ้าเขาใช้ปราณทิพย์นั้นมากระตุ้นฟ้าร้อง เกรงว่าทั้งจินหลิงจะมีฟ้าฝนไม่หยุดไม่หย่อนสามถึงห้าวัน
แต่ทว่าพลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้เข้าไปในแหวนเล็กๆวงนี้และหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่ต้องพูดเรื่องอื่นแค่การรับพลังของแหวนวงนี้ก็ไม่ธรรมดา
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...