ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5309

เย่เฉินเป็นคนมีการศึกษา เขารู้ว่าทุกสิ่งในโลกต้องเป็นไปตามวัฏจักรของฟิสิกส์และกฎอนุรักษ์พลังงานเป็นหนึ่งในนั้น

หลักการพื้นฐานของกฎการอนุรักษ์พลังงานคือพลังงานจะไม่ถูกสร้างขึ้นจากอากาศ แต่จะไม่หายไปด้วยอากาศเช่นกัน

หากคุณเทียบปราณทิพย์เหมือนพลังงานไฟฟ้าและวงแหวนวงนี้กับแบตเตอรี่ จะเห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติ

โดยปกติแล้วแบตเตอรี่ที่มีขนาดเท่ากันก็ถ่านกระดุมทั่วไปขฌ ปริมาณพลังงานที่สามารถเก็บได้นั้นน้อยมาก แค่กี่ร้อยmAhก็ถึงจุดสูงสุดของเทคโนโลยีแบตเตอรี่สมัยนี้แล้ว

แต่วงแหวนนี้เหมือนกับถ่านกระดุมซึ่งถูกชาร์จด้วยพลังงานไฟฟ้าหลายพันหรือหลายหมื่นกิโลวัตต์-ชั่วโมง!

เพราะฉะนั้นนี่คือคำถาม

ตามกฎของการอนุรักษ์พลังงาน พลังงานจำนวนมหาศาลเช่นนี้จะไม่มีวันหายไปอย่างสูญเปล่า ดังนั้นจึงต้องถูกแหวนวงนี้จัดเก็บหรือเปลี่ยนรูปโดยวิธีใดวิธีหนึ่ง

แต่ว่ามันทำได้อย่างไร? มันเก็บพลังงานทั้งหมดนี้ไว้ที่ไหน?

แม้ว่าตอนนี้เย่เฉินยังไม่เข้าใจปัญหาสองข้อนี้ แต่เขาเข้าใจเรื่องหนึ่ง นั่นคือวงแหวนนี้สามารถกลืนปราณทิพย์ที่ทรงพลังเช่นนี้ได้ ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ามันไม่ใช่ของธรรมดาย่างแน่นอน และยังเหนือความคาดหมายของเย่เฉินอีกด้วย

อาวุธที่ประหลาดเช่นนี้ เขาไม่สามารถไขความลับของมันได้ในขณะที่มันอยู่ไว้ในมือของเขา แน่นอนว่าเย่เฉินรู้สึกลำบากใจอย่างมาก

เย่เฉินพยายามส่งปราณทิพย์เข้าไปให้มันอีกครั้ง แต่ปฏิกิริยาของมันยังเหมือนเดิม รับปราณทิพย์ของเขาไปทั้งหมด โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นและไม่มีการตอบสนองใดๆ

ยิ่งเป็นเช่นนั้นเย่เฉินยิ่งรู้สึกสงสัยกับสิ่งนี้มากขึ้น

แต่ตอนนี้เขาไม่กล้าปล่อยปราณทิพย์ลงไปในแหวนอย่างไม่เกรงกลัวอีกแล้วหญ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงถือแหวนและมองดูซ้ำๆ พยายามค้นหาความลึกลับของแหวนวงนี้

เขาคิดว่าเรื่องนี้ในเมื่อซูโสว่เต้าขอร้อง ถึงจะไม่เห็นแก่เขาก็ควรเห็นแก่คนอื่น อย่างไรเสียก็ต้องเห็นแก่สองพี่น้องอย่างซูจือหยูและซูรั่วหลี อีกทั้งงานแต่งนี้ไม่มีคนอื่นนอกจากคนของตระกูลซู ตระกูลเหอและตระกูลอิโตะ

ซูโสว่เต้าเดิมทีที่คิดว่าเย่เฉินอาจไม่ตกลงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากได้ยินคำตอบของเย่เฉิน ขอบคุณเขาเป็นพันครั้งแล้วค่อยวางสาย

เย่เฉินวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆแล้วหันมามองแหวนเขาอดไม่ได้และพึมพำว่า: "เจ้าเพื่อนยาก แกหลอกเอาปราณทิพย์ของฉันไปตั้งมากมายไม่ขอบคุณสักคำและไม่มีการตอบสนองใดๆ แกบอกฉันได้ไหมว่าครั้งที่แล้วทำไมจู่ๆแกถึงเคลื่อนไหวที่มหาลัยจินหลิงและTomson Riviera หรือว่าสถานที่สองแห่งนี้ทำให้แกสัมผัสอะไรบางอย่าง? "

หลังจากพึมพำอยู่ครู่หนึ่งแหวนก็ไม่การเคลื่อนไหวใดๆ

เย่เฉินนึกอะไรได้แล้วพูดว่า:บภ "ถ้าฉันพาแกกลับไปที่เก่า แกจะตอบสนองเหมือนเดิมได้ไหม"

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ดวงตาของเย่เฉินก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เขาไม่พูดอะไรมากใส่แหวนเข้าไปในกระเป๋าและขับรถไปที่มหาวิทยาลัยจินหลิงทันที!