ขณะนั้นเขาคิดได้ว่าถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ซือเทียนฉีอาจมียาชนิดเช่นเดียวกับกู้ชิวอี๋
อย่างไรก็ตามเขาแสร้งทำเป็นป่วยอยู่สองสามวันเพื่อทดสอบ แต่กลับพบว่าแม้ว่าซือเทียนฉีจะมีทักษะแพทย์แผนจีนที่ดีเยี่ยม แต่เขาก็ไม่เชี่ยวชาญในการเล่นแร่แปรธาตุ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสามารถกลั่นโอสถที่เปลี่ยนความเสื่อมโทรมให้กลายเป็นของวิเศษ
ดังนั้นเขาจึงเกิดความคิดชั่ว
เขาต้องการใช้วิธีการยั่วยุให้ซือเทียนฉีแข่งขันทักษะทางการแพทย์กับตน จากนั้นวางแแผนให้เขา เสียจี้ซื่อถังให้กับตน ด้วยเหตุนี้หากมีผู้มีความสามารถอยู่เบื้องหลังซือเทียนฉี ไม่แน่อาจจะล่อให้เขาออกมาได้
หากไม่มีคนมีความสามารถอยู่เบื้องหลังซือเทียน ตนก็ชนะทักษะทางการแพทย์เขาและได้จี้ซื่อถังอีกทั้งมีชื่อเสียงในจินหลิง
มีชื่อเสียงก็จะมีเงินตั้งหลักในจินหลิงได้อย่างรวดเร็ว
เขามั่นใจมากว่าไม่ว่าจะเป็นทักษะทางการแพทย์หรือซวนซวน สองคนนี้ต่างเป็นผู้มีความสามารถระดับสูง และจะกลายเป็นเป้าหมายการแสวงหาอำนาจของผู้มั่งคั่ง
เมื่อเขาเข้ามาแทนที่ซือเทียนฉี เขาก็จะกลายเป็นหมอเทพที่มีอำนาจในสายตาของผู้มั่งคั่งในจินหลิงอย่างแน่นอน และนี่จะช่วยให้เขาเข้าสังคมชั้นสูงของจินหลิงได้อย่างรวดเร็วและสะดวกที่เขาจะรับรู้ข่าวสาร
เป็นเพราะเหตุนี้ในสายตาของเขาจี้ซื่อถังจึงกลายเป็นการต่อสู้ครั้งแรกที่เขาต้องเอาชนะ
แม้ว่าเย่เฉินที่อยู่ตรงหน้าจะหยิ่งยโส แต่หงเทียนซือไม่คิดว่าเย่เฉินจะเป็นผู้มีความสามารถที่อยู่เบื้องหลังซือเทียนฉี แต่มองเขาเป็นเพียงตัวตลก
เย่เฉินเบ้ปากสำรวจตัวเขาแล้วถามว่า "แกคือหงเทียนซือ?"
หงฉางชิงกัดฟันแล้วพูดว่า "ถูกต้อง!หงเทียนซือคือฉันเอง!"
เย่เฉินพูดว่า "โอ้ ทุกคนเรียกฉันว่าอาจารย์เย่ แต่แกชื่อหงเทียนซือ ฉันคือต้าแกคือเทียน ซึ่งคำนี้ของแกมีมากกว่าฉันหนึ่งขีด ตามความหมายนี้แปลว่าแกเหนือกว่าฉันหรือ?"
หงฉางชิงคิดว่าเย่เฉินจงใจประชดเขาจึงพูดด้วยความโกรธ: "ไอ้หนูเก่งมันปากดีจริงๆ! แต่ตอนนี้ฉันไม่อยู่ในอารมณ์จะพูดเรื่องไร้สาระกับแก! วันนี้ฉันมาหาซือเทียนฉี เขาอยู่ที่ไหน ?บอกให้ออกมาคุยกับฉันหน่อย!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...