ทันทีที่พูดจบเฉินเสี่ยวจาวก็วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ขณะที่วิ่งเธอพูดกับเย่เฉินว่า: "อาจารย์เย่ เรื่องที่อาจารย์สั่งให้ฉันทำฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว!"
หงฉางชิงมองเฉินเสี่ยวจาวแล้วถามทันที: "สาวน้อย! ตาของหนูอยู่ที่ไหน! ทำไมเมื่อวานยังบอกว่ายินดียอมรับความพ่ายแพ้ แต่วันนี้กลับกลายเป็นเต่าที่หดหัวอยู่ในกระดอง!"
เฉินเสี่ยวจาวถอนหายใจ: "ไอ้แก่สารเลว ตาของฉันไม่ใช่เต่าที่หดหัวอยู่ในกระดอง! ถ้าจะพูดถึงเต่าก็คือแก!
"คุณ..." เมื่อนึกถึงคำอธิบายของ เฉินเสี่ยวจาว Hong Changqing ก็หน้าซีดด้วยความโกรธและสาปแช่งด้วยความโกรธ "เอาล่ะ! ถ้า ซือเทียนฉี ไม่ออกมา ฉันจะถอดแผ่นป้ายของเขาออกเอง!"แกเป็นเต่าแก่ที่พยายามเอาหัวออกมากัดคนอื่น“
"แก..." เมื่อหงฉางชิงนึกถึงคำพูดของเฉินเสี่ยวจาวเขาก็หน้าซีดแล้วด่าว่า "ดี! ถ้าซือเทียนฉีไม่ออกมา ฉันจะถอดป้ายของเขาออกเอง!"
เย่เฉินห้ามเขาทันที: "เดี๋ยวก่อน! แกมันสารเลวไร้ยางอายจริงๆ คิดว่าตัวเองเป็นใคร กล้ามาที่คลินิกของคนอื่นแล้วเอาป้ายคนอื่นออก แกเป็นโจรหรือ?"
หงฉางชิงพูดอย่างเย็นชา: "เมื่อวานนี้ซือเทียนฉีแพ้จี้ซื่อถังนี้ให้ฉันแล้ว และเขายินดีที่จะยอมรับความพ่ายแพ้หรือเขาต้องการกลับคำ?"
เย่เฉินเบ้ปากแล้วพูดว่า "โธ่ คนแก่อย่างแกไม่รู้กฎหรือ? สำหรับคลินิกเช่นนี้ มีทั้งบ้านการตกแต่งภายในและเฟอร์นิเจอร์ข้างใน อย่างน้อยราคาหลักล้าน แกบอกว่าคนอื่นเสียของหลักล้านให้แก ถ้าอย่างนั้นแกเล่นการพนันผิดกฎหมาย!”
พูดจบเขาบอกเฉินเสี่ยวจาวทันทีว่า: "เสี่ยวจาวโทร110เดี๋ยวนี้ ฉันจะดูว่าตำรวจจะว่าอย่างไร!"
หงฉางชิงกระวนกระวายกระทืบเท้าแล้วพูดว่า "แก... แกโกงกันชัดๆ!"
เย่เฉินพยักหน้าแล้วถามอีกครั้ง: "แล้วผลการทดสอบทายอายุของพวกคุณเมื่อวานนี้ล่ะ?"
หงฉางชิงพูดเสียงดังทันที: "เมื่อวานฉันตรวจได้ว่าผู้หญิงคนนั้นเกิดวันที่ 8สิงหาคม2509 และ ซือเทียนฉีตรวจได้ว่าผู้หญิงคนนั้นเกิดวันที่ 1 มีนาคม 2510 ใสุดท้ายวันเกิดในบัตรประชาชนของผู้หญิงคนนั้นคือ 15 สิงหาคม 2509 "วันที่ ! ห่างจากวันที่ฉันตรวจได้เพียงสัปดาห์เดียวเท่านั้น!"
เย่เฉินขมวดคิ้วแล้วถามว่า: "แกเก่งขนาดนั้น? ชีพจรสามารถบอกวันเกิดของอีกฝ่ายได้และยังพลาดแค่เจ็ดวันเท่านั้น"
หงฉางชิงถอนหายใจแล้วพูดว่า "กบในกะลา ฉันสามารถตรวจได้หลายอย่าง!"
เย่เฉินเบ้ปากยื่นมือไปหาเขาแล้วพูดว่า "มา แกจับชีพจรของฉันแล้วดูวัยเดือนปีเกิด! ฉันสามารถบอกแกล่วงหน้าได้เลยว่าความคลาดเคลื่อนต้องมากกว่าเจ็ดวัน แกโดนฉันตบแน่!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...