อีกทั้งอ้างอิงจากการบันทึกของตำราเก้าเสวียนเทียน แม้เตายาจะไม่มีพลังโจมตี แต่ก็ถือเป็นหนคางในเครื่องมือทางธรรมที่กลั่นค่อนข้างยาก แถมค่ายกลที่อยู่ภายในระดับเครื่องมือทางธรรมอย่างเตายานี้ เมื่ออยู่ภายใต้การปลุกเสกจากปราณทิพย์ จะทำให้ประสิทธิผลของวัตถุดิบยาได้รับการกลั่นกรองให้บริสุทธิ์มากยิ่งขึ้น กระทั่งบรรลุประสิทธิผลที่สูงขึ้น
หรือพูดอีกอย่างว่าถ้าเกิดเย่เฉินเอาวัตถุดิบของยาอายุวัฒนะ แล้วกลั่นสกัดโดยปราณทิพย์อย่างเดียว สิ่งที่กลั่นออกมาก็จะเป็นอายุวัฒนะทั่วไป แต่ถ้าเกิดเขานำวัตถุดิบยากลั่นในเตายาประเภทนี้ สิ่งที่กลั่นออกมาก็จะเป็นยาอายุวัฒนะPlus
ซึ่งประสิทธิผลของยาอายุวัฒนะPlusต้องดีเลิศกว่ายาอายุวัฒนะแน่นอน แต่ทว่าดีเลิศมากน้อยแค่ไหนนั้น ก็ต้องดูที่ระดับของเตายาอีกทีแล้วล่ะ
ในบางมุม การกลั่นยาและหลอมเล็กมีความคล้ายคลึงกันสูงมาก
ถ้าเกิดใช้แค่ปราณทิพย์กลั่นยา ก็เหมือนการหลอมเล็กของคนโบราณ ถึงแม้จะใช้ถ่านไม้อุณหภูมิสูงควบคู่กับเครื่องเป่าลม ก็พอบรรลุอุณหภูมิที่ใช้ในการหลอมเหล็กได้อยู่ แต่เนื่องจากอุณหภูมิไม่ถึง เพราะฉะนั้นเหล็กที่หลอมออกมาได้นั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าเตาหลอมอุณหภูมิสูงของอุตสาหกรรมปัจจุบัน คุณภาพของมันก็แตกต่างกันมาก
ส่วนเตายาเตานี้ ก็เท่ากับเตาหลอมที่ใช้ในการหลอมเหล็กในยุคปัจจุบัน!
เหมืองแร่เหล็กหินที่เหมือนกัน หากใช้วิธีการที่ดั้งเดิมที่สุด เหล็กที่หลอมออกมาได้นั้น มากสุดก็แค่สามารถสร้างดาบกระบี่ แต่ถ้าเกิดเป็นเหล็กที่หลอมออกมาจากเตาหลอมในยุคปัจจุบัน กลับสามารถนำมาสร้างเครื่องบินปืนใหญ่ หรือแม้กระทั่งเรือบรรทุกเครื่องบิน
อีกทั้งการกลั่นยาด้วยมือเปล่า สามารถกลั่นได้แค่ยาระดับต่ำ ทันทีที่เป็นยาระดับสูงกลาง ก็จำเป็นต้องใช้เตายาถึงจะสามารถกลั่นออกมาได้ เพราะฉะนั้นของชิ้นนี้จึงมีความหมายต่อการพัฒนาในอนาคตของเย่เฉินมาก ๆ!
เย่เฉินในตอนนี้ต้องรู้สึกชื่นใจอย่างยิ่งอยู่แล้ว
แต่ว่าเขาก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อยเช่นกัน หงฉางชิงนี่เป็นแค่นักพรตที่บำเพ็ญบู๊ไม่มีปราณทิพย์เลยด้วยซ้ำ แล้วเขาใช้เตายานี้ยังไง?
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เย่เฉินก็ถามอีกว่า: “หรือว่าพวกจู่ซือในเต๋าไท่เจินของพวกนาย กลั่นยาโดยใช้เตายานี่ควบคู่กับไฟถ่านมาตลอดเลยเหรอ?”
“ใช่แล้วครับ”หงฉางชิงตอบกลับโดยสัญชาตญาณ: “วิธีการใช้เตายาก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่ครับ ถ้าเกิดไม่เติมน้ำแล้วใช้ไฟมาต้มวัตถุดิบยา แล้วยังมีวิธีการอะไรที่สามารถกลั่นให้มันกลายเป็นยาได้อีกเหรอครับ? หรือว่าจะใช้อัคคีแท้สามรสในตำนานเทพนิยายครับ?”
เย่เฉินหลุดหัวเราะออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
ดูท่าเต๋าไท่เจินนี่ก็ได้รับเตายาเตานี้มาได้ด้วยความบังเอิญเหมือนกัน ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าควรจะใช้เตายานี่ยังไง
ด้วยเหตุนี้จึงสามารถดูออกอยู่ว่าในประวัติศาสตร์นับพันปีของเต๋าไท่เจินจากผู้สืบทอดที่มากมายขนาดนี้ ล้วนไม่มีใครสามารถยึดกุมปราณทิพย์เลย พอคิดแล้วก็น่าเศร้าใจเล็กน้อยอยู่เหมือนกัน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...