น้ำขึ้นให้รีบตักหงฉางชิงจึงรีบพูดอีกว่า: “นายหญิงใหญ่อาน จากความคิดเห็นของแซ่หง ตอนนี้วิธีการที่ดีที่สุดของท่านก็คือหยุดแผนการเดินทางมาจินหลิงชั่วคราว รอผ่านพ้นไปช่วงหนึ่ง ดูสถานการณ์ก่อนค่อยว่ากันอีกที ทางแซ่หงผมก็จะทำนายดูดวงให้ท่านอย่างต่อเนื่องเช่นกัน ทันทีที่โชคชะตามีการเปลี่ยนแปลง แซ่หงผมจะแจ้งให้ท่านทราบเป็นเวลาแรกแน่นอนครับ!”
นายหญิงใหญ่อานที่อยู่ทางปลายสายเอ่ยปากตอบกลับ: “ยายแก่ฉันรับความหวังดีของหงเทียนซือไว้แล้ว แต่ไม่ว่ายังไงตระกูลอานก็ต้องไปจินหลิงอยู่ดี”
หงฉางชิงรีบพูด: “นายหญิงใหญ่อาน เรื่องนี้ท่านต้องพิจารณาอย่างรอบคอบนะครับ!”
นายหญิงใหญ่อานอมยิ้มแล้วตอบกลับอย่างจริงจัง: “ฉันจะบอกความจริงกับคุณก็ได้ค่ะ ช่วงก่อนตระกูลอานเพิ่งประสบพบเจอกับวิกฤตการณ์อันยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยประสบพบเจอมาก่อนที่ประเทศอเมริกา โชคดีที่มีผู้มีพระคุณคนหนึ่งออกหน้าช่วยชีวิตทุกคนในตระกูลอานเอาไว้ วิกฤตการณ์ในครั้งนั้น เป็นระเบิดตั้งเวลาที่ฝังอยู่ในตระกูลอานตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว ซึ่งไม่เร็วก็ช้ามันก็จะระเบิดอยู่ดี แต่มันดันระเบิดในงานคอนเสิร์ตของคู่หมั้นหลานชายใหญ่ของฉัน และเป็นเพราะพึ่งพาบารมีของเธอเช่นกัน ทั้งครอบครัวของเราถึงได้ถูกผู้มีพระคุณคนหนึ่งช่วยชีวิตเอาไว้ ฉันเชื่อว่านี่ก็เป็นโชคที่หลานชายใหญ่ฉันมอบให้ฉันเช่นกัน ครั้งนี้เราไปจินหลิงเพื่อไปตามหาเขาน่ะ เชื่อว่าเขาเองก็ต้องคุ้มครองให้เราผ่านพ้นเคราะห์ร้ายนี้ไปได้แน่นอนค่ะ”
“นะนี่......”ภายในเวลาชั่วขณะ หงฉางชิงก็ไม่รู้แล้วว่าควรจะพูดโน้มน้าวยังไงต่อ เนื่องจากเขาฟังออกอยู่ว่าแม้นายหญิงใหญ่จะอมยิ้มแล้วพูดคำพูดดังกล่าว แต่น้ำเสียงกลับแน่วแน่อย่างยิ่ง ซึ่งคำพูดเพียงสองสามประโยชน์ของตัวเองไม่มีทางโน้มน้าวใจเธอสำเร็จแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงมองไปทางเย่เฉินด้วยสายตาในเชิงสอบถาม อยากรู้ว่าเย่เฉินมีวิธีการอะไรหรือมีคำชี้แนะใหม่ ๆ อะไรหรือไม่
เมื่อเย่เฉินในตอนนี้ได้ยินคำพูดของคุณยาย ก็ถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ จากนั้นเขาก็โบกมือให้หงฉางชิง เพื่อเป็นการบอกให้เขาช่างมันเถอะ
หงฉางชิงจึงพูดกับนายหญิงใหญ่: “นายหญิงใหญ่อาน ในเมื่อท่านแน่วแน่ขนาดนี้ งั้นแซ่หงก็จะไม่ห้ามปรามอะไรแล้วครับ คอยหลังจากท่านมาถึงจินหลิงแล้ว อย่าลืมติดต่อหาแซ่หงนะครับ!”
“ได้เลยค่ะ!”นายหญิงใหญ่ยิ้มพลางพูด: “หงเทียนซือ งั้นเราเจอกันในจินหลิงนะคะ”
หงฉางชิงตอบกลับรัว ๆ: “ได้เลยครับนายหญิงใหญ่ เจอกันในจินหลิงครับ!”
กดวางสาย หงฉางชิงพูดด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยจนปัญญา: “อาจารย์เย่ กระผมพยายามสุดความสามารถแล้วจริง ๆ……”
เมื่อเย่เฉินเห็นสภาพที่ตื่นเต้นดีใจของเขา จึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะในใจ
อันที่จริงเขาก็ไม่มีความคิดที่จะเอาหงฉางชิงให้ตายเช่นกัน หงฉางชิงก็แค่เล่นอุบายบางอย่างกับซือเทียนฉี ถึงแม้จะต่ำทรามไปหน่อย แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นต้องตาย
มิหนำซ้ำหงฉางชิงมอบเตายาให้เขา แม้จะมอบให้ด้วยความไม่เต็มอกเต็มใจ แต่ก็ถือว่ายอมรับในความพ่ายแพ้อยู่
นอกเหนือจากนี้แล้ว เขาก็ถือว่ามีความสัมพันธ์กับคุณยายตัวเองเช่นกัน อนาคตถ้าเกิดตนยอมรับในตัวคุณยายแล้ว แล้วพูดถึงเพื่อนคนนี้ของเธอ สรุปหากทราบว่าเขาถูกตัวเองสังหาร หรือถูกตัวเองกักขังอยู่ในโรงเลี้ยงสุนัข งั้นมันก็จะดูไม่ค่อยดีจริง ๆ
อีกทั้งตอนนี้ตัวเองก็อยู่ในช่วงที่ต้องการกำลังคนด้วย เต้าหยินที่ใช้ชีวิตอยู่ในอเมริกาเหนือมานานขนาดนี้ แถมยังมีสมญานาม“หงเทียนซือ”อยู่ในสังคมชนชั้นสูงด้วย หากสามารถรับเขามาอยู่ใต้บังคับบัญชาของตัวเอง มันก็ต้องเป็นเรื่องที่ดีไปกว่านี้ไม่ได้อยู่แล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...