เย่เฉินถามอย่างรู้สึกสงสัย: “แล้วปีนี้นายอายุเท่าไหร่?!”
หงฉางชิงตอบกลับ: “ปีนี้กระผมอายุ 62 แล้วครับ!”
เย่เฉินพูด: “นายเป็นนักบู๊แปดดาวตั้งแต่เมื่ออายุ 40 กว่าแล้วเหรอ? ดูท่าระดับความเร็วในการฝึกฝนก็ไม่เลวเลยนี่”
หงฉางชิงยิ้มเยาะพลางตอบกลับ: “ผมจะบอกความจริงกับท่านก็ได้ครับ แม้วิชากลั่นยาของเต๋าไท่เจินจะตื้นเขิน แต่โชคดีที่อาจารย์ทิ้งวิชาบู๊ที่ค่อนข้างสมบูรณ์ไว้หนึ่งชุด เมื่อเปรียบเทียบกับสำนักที่ไม่มีแม้แต่วิชาที่สมบูรณ์แล้ว ศักยภาพจึงโดดเด่นกว่าเล็กน้อยเป็นธรรมดาอยู่แล้วครับ”
“อีกอย่างในความตื้นเขินของวิชากลั่นยาของเรา ก็มีบางจุดที่เป็นประกายเช่นกัน ในบรรดาจู่ซือของเราก็เคยมีผู้เชี่ยวชาญกลั่นยาบังเกิดคนหนึ่งเช่นกัน ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าท่านใช้วิธีการแบบใด ถึงขั้นสามารถกลั่นยาทิพย์ยาวิเศษออกมาได้หนึ่งล็อต หากคนทั่วไปกินยาประเภทนี้ จะทำให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง รักษาโรคภัยทั้งปวง เมื่อผู้ฝึกวิถีบู๊กินแล้ว ยังสามารถส่งเสริมผลการฝึกฝนได้ด้วย แม้การยกระดับจะมีขีดจำกัด แต่มีน้อยก็ดีกว่าไม่มีเลย;”
“ตอนที่ยาประเภทนี้สืบทอดมาถึงมือผม ยังเหลืออีกห้าเม็ด แต่ผมประกาศสู่สาธารณชนว่ามีเพียงสามเม็ด อันที่จริงตัวผมเองก็กินไปแล้วสามเม็ด อีกหนึ่งเม็ดนั้นขายให้มหาเศรษฐีคนหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน แล้วมันก็เกิดประสิทธิผลด้านกำจัดโรคภัยจริง ๆ เพราะฉะนั้นผมเลยทำให้ยาต่ออายุนี้มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมานิดหนึ่ง ส่วนเม็ดสุดท้ายนั้น ผมเอาให้คุณตาท่านกินขณะที่ท่านป่วยหนัก แต่ว่าอาการของคุณตาท่านรุนแรงมากเกินไป เพราะฉะนั้นจึงไม่เกิดประสิทธิผลอะไร”
เย่เฉินพยักหน้าเบา ๆ หลังจากได้ยิน แม้เขาก็ไม่เคยเห็นมาก่อนว่ายาต่ออายุของเขาคืออะไรกันแน่ แต่เมื่อลองคาดคะเนดูแล้ว ประสิทธิผลของยาต่ออายุด้อยกว่ายาช่วยหัวใจไม่น้อยเลย จึงยิ่งไม่สามารถเทียบเคียงกับยาอายุวัฒนะได้
ดังนั้นเขาจึงถามหงฉางชิงว่า: “หงเทียนซือ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนายยินดีที่จะถวายความจงรักภักดีต่อฉันหรือเปล่า? ถ้าเกิดนายยินดีละก็ ฉันไม่มีทางทำให้นายเสียเปรียบอยู่แล้ว”
เมื่อหงฉางชิงได้ยินคำพูดนี้ จึงรีบตอบกลับด้วยความรู้สึกที่ดีใจปลาบปลื้มอย่างยิ่ง: “กระผมยินดีครับ! กระผมยินดีมากถึงมากที่สุดเลยครับ!”
หงฉางชิงก็อดไม่ได้ที่จะพูดในใจว่า: “ถ้าเกิดกูจะเป็นสุนัขรับใช้จริง ๆ ก็ต้องเป็นสุนัขรับใช้ของผู้มีอิทธิพลที่แท้จริงอย่างเย่เฉิน เมื่อติดตามคนใหญ่คนโตประเภทนี้แล้ว ยังต้องเครียดเรื่องผลการฝึกตนไม่สามารถบรรลุได้อีกหรือ?”
เย่เฉินเห็นว่าลักษณะท่าทีของเขาซื่อสัตย์ จึงพยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดอย่างเรียบนิ่ง: “ในเมื่อนายยินดี งั้นก็อยู่ในจินหลิงต่อแล้วรอฟังประกาศคำสั่งของฉันแล้วกัน”
หงฉางชิงคุกเข่าอยู่บนพื้นแล้วพูดโดยที่รู้สึกตื่นเต้นดีใจอย่างยิ่ง: “ผู้ใต้บังคับบัญชาหงฉางชิง จะทำตามคำสั่งทุกอย่างของอาจารย์เย่อย่างเคร่งครัดครับ!”
เย่เฉินผงกหัวพลางยื้ม ก่อนจะหยิบยาช่วยหัวใจออกมาจากกระเป๋าหนึ่งเม็ดยื่นให้เขา แล้วพูดอย่างชิลล์สบาย: “นายรับยาเม็ดนี้ไว้ กลับที่พักชั่วคราวของนายแล้วกินมันลงไป จากนั้นก็หลอมแปรฤทธิ์ยา ฉันเห็นว่านายอยู่ในช่วงสุดท้ายของนักบู๊แปดดาวแล้ว ยาเม็ดนี้ต้องทำให้นายก้าวเข้าสู่แดนสว่างชั้นสูงสุดได้แน่นอน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...