เมื่อหงฉางชิงได้ยินคำพูดนี้ของเย่เฉิน ตัวเขาก็เหมือนถูกฟ้าผ่ายังไงอย่างนั้น ผงะจนพูดอะไรไม่ออก
หลังจากผ่านไปพักใหญ่ เขาก็ถามเย่เฉินด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเหลือเชื่อ: “อะ……อาจารย์เย่……ยา……ยาเม็ดนี้สามารถทำให้ผมก้าวเข้าสู่แดนสว่างชั้นสุดยอดได้งั้นเหรอ?!”
เย่เฉินพยักหน้าแล้วตอบกลับอย่างเรียบนิ่ง: “จากสถานะผลการฝึกฝนของนายในปัจจุบัน ยาเม็ดนี้เพียงพอที่จะสามารถทำให้นายบรรลุสำเร็จได้แล้ว”
หงฉางชิงก็ยังคงรู้สึกเหลือเชื่อมากอยู่เช่นเคย แล้วถามอย่างตะลึง: “นี่คือยาอะไรครับ ถึงขั้นมหัศจรรย์ขนาดนี้เลยเหรอ?”
เย่เฉินอมยิ้มพลางตอบกลับ: “นี่คือยาช่วยหัวใจ นายน่าจะเคยพบเห็นรู้จักอยู่”
หงฉางชิงถามโดยที่รู้สึกตะลึงอย่างยิ่ง: “อาจารย์เย่……นะ……นี่ก็คือ……ยาช่วยหัวใจที่ช่วยชีวิตคุณตาท่านเอาไว้เมื่อวันนั้นเหรอครับ? ยานี่เรียกได้ว่าเป็นยาทิพย์ยาวิเศษเลย สามารถฟื้นชีวิตกลับคืนมาได้เลยนะครับ! ท่านกะจะมอบมันให้ผมจริง ๆ เหรอครับ?!”
วันนั้นหงฉางชิงก็อยู่ตระกูลอานเช่นกัน เขาเห็นสมรรถนะที่ยาช่วยหัวใจสามารถฟื้นชีวิตกลับคืนมาได้กับตาตัวเองเลย
อย่างไรเสียเขาก็เคยใช้ยาต่ออายุของสำนักอยู่ และเคยมองเห็นความแตกต่างระหว่างยาต่ออายุและยาช่วยหัวใจตอนนายท่านตระกูลอานกิน
เพราะฉะนั้นเขาจึงเข้าใจดีมาก ๆ ว่าสมรรถนะของยาช่วยหัวใจ อาจจะอยู่เหนือยาต่ออายุของสำนักตัวเองสิบเท่าหรือหลายสิบเท่าเลย
ซึ่งนี่ก็เป็นพลังขับเคลื่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เขายอมเดินทางไกลเพื่อมาจินหลิง
แต่เขาคิดยังไงก็คิดไม่ถึงว่าตัวเองเพิ่งพบหน้าเย่เฉินเป็นครั้งแรก เย่เฉินก็ถึงขั้นมอบยาที่ล้ำค่าขนาดนี้ให้เขาหนึ่งเม็ดอย่างเด็ดเดี่ยวเด็ดขาด แถมวินาทีก่อนหน้านี้ ตัวเองยังถูกเย่เฉินนี่จับโป๊ะได้ขณะที่วางแผนจะหลอกต้มตุ๋นซือเทียนฉี ดังนั้นเขาจึงลองถามหยั่งเชิงอย่างตื่นเต้นมาก ๆ ว่า: “อาจารย์เย่……ทำไมท่านถึงต้องมอบยาที่ล้ำค่าขนาดนี้ให้ผมครับ?”
ดังนั้น เขาจึงใช้มือทั้งสองข้างรับยามา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ซื่อสัตย์อย่างยิ่ง: “อาจารย์เย่ ข้าน้อยจะไม่มีวันลืมพระคุณที่ยิ่งใหญ่ของท่านแน่นอน!”
เย่เฉินปัดมือเบา ๆ แล้วเอ่ยปากพูด: “พอละ นายก็เลิกเกรงใจกับฉันได้แล้ว รีบคว้าเวลาเอายากลับที่พักแล้วตั้งใจบรรลุ หลังจากบรรลุสำเร็จแล้ว ค่อยมาหาหมอเทพซือที่จี้ซื่อถัง ไปกล่าวรายงานกับหมอเทพซือรอบหนึ่ง”
สาเหตุที่ให้หงฉางชิงมารายงานกับซือเทียนฉีในจี้ซื่อถังนั้น ก็เพื่อจะให้ตัวตนของเขาวางอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าซือเทียนฉีชั่วคราว ด้านหนึ่งเป็นเพราะจะกดความกล้าหาญฮึกเหิมของนักบู๊แปดดาวของหงฉางชิงลง ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นเพราะจะได้ทำให้ซือเทียนฉีหลุดพ้นจากสถานการณ์ที่อึดอัด
หงฉางชิงก็รู้อยู่ว่าเย่เฉินต้องมีการใคร่ครวญของตัวเองอยู่แล้ว ดังนั้นจึงรีบตอบกลับอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องหยุดคิด: “ข้าน้อยน้อมรับคำสั่งครับ!”
จากนั้นเขาก็มองหน้าซือเทียนฉีด้วยความละอายใจอย่างยิ่ง แล้วเอ่ยปากพูด: “หมอเทพซือ การประลองในก่อนหน้านี้ล้วนเป็นเพราะกระผมใช้เล่ห์เหลี่ยม วิชาการแพทย์ของคุณต้องอยู่เหนือแซ่หงแน่นอน การกระทำในก่อนหน้านี้ของผมมันดูเป็นการสอนจระเข้ว่ายน้ำมากไปหน่อยจริง ๆ หวังว่าคุณจะไม่คิดเล็กคิดน้อยกับผมนะครับ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...