ซือเทียนฉีรีบตอบกลับ: “หงเทียนซือเกรงใจเกินไปแล้ว ต่อไปคุณก็เป็นคนของอาจารย์เย่แล้ว เท่ากับเราทุกคนเป็นเพื่อนกัน ไม่ต้องพูดถึงเรื่องราวในก่อนหน้านี้แล้วครับ”
เมื่อหงฉางชิงเห็นว่าลักษณะท่าทีของซือเทียนฉีดูใจกว้างขนาดนี้ จึงก้มคำนับอย่างรวดเร็วแล้วเอ่ยปากพูด: “หมอเทพซือ ต่อไปแซ่หงก็จะอยู่ในจินหลิงนี่แหละ หากคุณมีเรื่องอะไรต้องการให้ผมช่วยเหลือละก็ สามารถติดต่อหาผมได้ตลอดเวลาเลยนะครับ”
“ไม่มีปัญหาครับ!”พอซือเทียนฉีพูดจบ เขาก็พยักหน้าอย่างมีมารยาท
หงฉางชิงหันหน้ากลับไปมองเย่เฉินอีกครั้ง ก่อนจะก้มคำนำแล้วพูด: “อาจารย์เย่ หากตอนนี้ท่านยังไม่มีคำสั่งอะไร งั้นข้าน้อยก็ขอกลับไปเก็บตัวฝึกฝนที่โรงแรมก่อนแล้วนะครับ”
เย่เฉินผงกหัว: “ไปเถอะ ถ้าเกิดฝั่งคุณยายฉันมีการเคลื่อนไหวอะไรอีกละก็ อย่าลืมรายงานฉันเป็นเวลาแรกนะ”
“รับทราบครับ!”หงฉางชิงพยักหน้าแรง ๆ ขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่าจากนั้นถึงจะออกจากจี้ซื่อถัง
หลังจากที่หงฉางชิงจากไปแล้ว ในที่สุดซือเทียนฉีก็ถอนหายใจโล่งอกสักที อดไม่ได้ที่จะพูดอย่างทอดถอนใจ: “โชคดีมาก ๆ ที่อาจารย์เย่ท่านปรากฏทันท่วงที ไม่อย่างนั้นละก็ จี้ซื่อถังของผมก็คงถูกหงเทียนซือนั่นหลอกต้มไปแล้ว”
เย่เฉินยิ้มพลางพูด: “ไม่เป็นไรหรอกครับ ถ้าเกิดปล่อยให้เขาหลอกต้มไปได้แล้วจริง ๆ ผมก็สามารถเอากลับมาให้คุณได้เหมือนกัน”
พอพูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกว่า: “จี้ซื่อถังถูกหงฉางชิงปั่นแบบนี้ ชื่อเสียงและระดับความเป็นที่นิยมต้องได้รับผลกระทบแน่นอน แต่ว่ายิ่งอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ก็ยิ่งอธิบายกับสาธารณชนไม่ได้ ไม่งั้นมีโอกาสที่ยิ่งแก้ต่างยิ่งย่ำแย่ลงแน่นอน ดังนั้นสิ่งที่หมอเทพซือต้องทำต่อจากนี้ก็คือแกล้งซื่อบื้อ ไม่ว่าใครถาม ก็ตอบไปเลยว่าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้คนอื่นจับจุดอ่อนได้ ผู้คนจะจดจำเรื่องนี้ได้นานสุดแค่สัปดาห์เดียวเท่านั้น ขอแค่ผ่านพ้นสัปดาห์นี้ไปได้ เรื่องนี้ก็ถือว่าผ่านพ้นไปแล้ว ทันทีที่ผ่านพ้นไปได้แล้ว ก็ต้องรีบกู้ชื่อเสียงและระดับความเป็นที่นิยมกลับคืนมาใหม่”
ซือเทียนฉีตอบกลับอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องหยุดคิด: “อาจารย์เย่ไม่ต้องเป็นห่วงครับ กระผมจะพยายามสุดความสามารถอย่างแน่นอน จะพยายามกู้ชื่อเสียงและระดับความเป็นที่นิยมของจี้ซื่อถังกลับมาให้ได้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้”
“ไม่ต้องหรอก”เย่เฉินอมยิ้มพลางพูด: “หมอเทพซือส่งเพียงเท่านี้ก็พอ ผมกลับไปเองได้ครับ ของส่วนมากในศูนย์การแพทย์นี่ของคุณตกเรี่ยราดหมดแล้ว ยังต้องเอาออกมาจัดเข้าที่ใหม่อีกรอบ รีบจัดการเรื่องจำเป็นก่อนดีกว่าครับ”
หลังจากเย่เฉินบอกลาซือเทียนฉีและเฉินเสี่ยวจาวแล้ว เขาก็นำเตายาที่สืบทอดต่อมาจากสำนักของหงฉางชิง ขับรถมุ่งหน้าตรงไปคฤหาสน์ช็องเซลี
ก่อนหน้านี้เขาเคยกลั่นยาช่วยหัวใจที่นี่หนึ่งล็อต ตอนนั้นเขาให้ฉินกังจัดเตรียมวัตถุดิบยาให้ตัวเองหนึ่งชุด ฉินกังทำการจัดเตรียมปริมาณวัตถุดิบยาที่อยู่เหนือความต้องการของเย่เฉิน เพราะฉะนั้นหลังจากเย่เฉินกลั่นยาช่วยหัวใจออกมาได้หนึ่งล็อต ทำให้วัตถุดิบยาของที่นี่ยังเหลือเยอะมาก
และเป็นเพราะเหตุนี้นี่เอง เย่เฉินถึงเดินทางมาช็องเซลีโดยตรง วางแผนที่จะใช้เตายานี้กลั่นยาช่วยหัวใจหนึ่งล็อต ดูซิว่าประสิทธิผลของเตายานี้มันเป็นยังไงกันแน่!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...