ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5337

นี่เป็นเรื่องที่ตัวเองทุ่มสุดชีวิตมานานหลายปีแต่ก็ไม่สำเร็จสักที ทว่าคนอื่นแค่ใช้ยาเม็ดเดียวก็สามารถจัดการปัญหานี้ได้แล้ว นี่ก็เหมือนลุงโง่ย้ายภูเขา ลุงโง่พาลูกหลานทุ่มสุดชีวิตปานมดย้ายบ้าน แต่ก็ไม่สามารถทำให้หนึ่งในหมื่นของภูเขาไท่สิงและหวังวูสั่นคลอนได้ด้วยซ้ำ แต่ว่าลูกชายสองคนของต้าลี่เฉิน คัวเอ๋อซื่อ กลับสามารถเคลื่อนย้ายภูเขาทั้งสองลูกนี้ออกไปได้อย่างง่ายดาย ช่วงระยะความต่างระหว่างตัวเองและเย่เฉินนั้น บางทีก็เหมือนลุงโง่และลูกชายทั้งสองคนนั้นของคัวเอ๋อซื่อ ต่างกรรมต่างวาระเปรียบเทียบกันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

และในวินาทีนี้ จู่ ๆ เขาก็รู้สึกดีใจที่บังเอิญโชคดี โชคดีที่ตัวเองตัดสินใจยอมเป็นเบื้องล่างอยู่ข้างกายเย่เฉิน  

หากไม่ใช่การตัดสินใจนี้ คาดว่ากระทั่งตายจากไป ชาตินี้ตัวเองคงไม่มีวันได้สัมผัสกับความมหัศจรรย์ของแดนสว่างชั้นสูงสุด!

……

ในเวลาเดียวกัน 

ณ ช็องเซลีเซียนสปา

เย่เฉินเตรียมวัตถุดิบที่สามารถกลั่นยาช่วยหัวใจ 20 เม็ดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตัดสินใจที่จะใช้ยาช่วยหัวใจหนึ่งเตามาเปิดเตายาเตานี้

โชคดีที่วัตถุดิบยาที่ต้องใช้ในการกลั่นยาช่วยหัวใจไม่ถือว่าหายากมากนัก ฉะนั้นตอนนั้นฉินกังได้จัดเตรียมไว้ให้เขาเยอะมาก 

สาเหตุที่เย่เฉินจะใช้เตายาลองกลั่นยาช่วยหัวใจนั้น หลัก ๆ ก็เป็นเพราะมีจำนวนวัตถุดิบยาเพียงพอ หากเกิดข้อผิดพลาดในขั้นตอนการกลั่น ก็จะไม่รู้สึกเจ็บใจอะไรด้วย

ภายใต้สถานการณ์ทั่วไป เมื่อเขากลั่นยาช่วยหัวใจ 20 เม็ด อย่างน้อยต้องใช้วัตถุดิบยาประเภทต่าง ๆ 10 ถึง 15 กิโลกรัม และวิธีการกลั่นยาในอดีตของเขาคือใช้ปราณทิพย์ห่อหุ้มวัตถุดิบยาเหล่านี้ แล้วใช้ปราณทิพย์ชุบแก่นสารที่อยู่ภายใน จากนั้นค่อยใช้ปราณทิพย์กลั่นกรองแก่นสารของวัตถุดิบยาเหล่านั้นให้กลายเป็นเม็ดยา 

ข้อดีของการทำแบบนี้คือถึงแม้จะมีวัตถุดิบยาเยอะมาก แต่ขอแค่มีปราณทิพย์ที่เพียงพอ ก็สามารถกลั่นพร้อมกันได้ 

แต่ทว่าตอนนี้สิ่งที่เย่เฉินรู้สึกสงสัยเล็กน้อยคือปริมาตรของเตายาเตานี้ไม่ถือว่าใหญ่ ความจุดูแล้วก็สามารถบรรจุวัตถุดิบยาได้แค่ประมาณหนึ่งกิโลกรัมถึงหนึ่งกิโลกรัมครึ่ง เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว แสดงว่าทุกครั้งจะกลั่นยาได้เพียงเม็ดเดียวเท่านั้น?

ค่ายกลโคจรอย่างรวดเร็ว และตรงกลางของค่ายกลดังกล่าว ก็มีวัตถุเล็ก ๆ ทรงกลมผนึกรวมกันแล้วขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง 

โชคดีที่ยาช่วยหัวใจนี้ไม่ใช่ยาระดับสูงอะไรตั้งแต่แรกอยู่แล้ว การกลั่นจึงไม่ถือว่ายากลำบากมากเท่าไหร่นัก เพราะฉะนั้นค่ายกลจึงโคจรอย่างรวดเร็วเพียงหนึ่งนาทีเท่านั้น มันก็ค่อย ๆ โคจรช้าลง

เมื่อเย่เฉินเห็นว่าตัวเองไม่จำเป็นต้องใช้ปราณทิพย์กระตุ้นค่ายกลแล้ว จึงรู้สึกโล่งใจสักที ถึงแม้เมื่อครู่ความเร็วในการดูดกลืนปราณทิพย์ของมันจะรวดเร็วมาก ๆ แต่เนื่องจากระยะเวลาค่อนข้างสั้น ดังนั้นจึงสูญเสียปราณทิพย์ไม่มากเท่าไหร่นัก

ถัดจากนั้น ค่ายกลดังกล่าวก็ค่อย ๆ ลดความเร็วลง เย่เฉินสามารถสัมผัสได้อยู่ว่าตอนนี้ปริมาตรของพวกวัตถุทรงกลมที่อยู่กลางค่ายกลเหมือนยาทั่วไปทุกประการแล้ว 

วินาทีที่ค่ายกลหยุดโคจร ในที่สุดวัตถุทรงกลมที่อยู่ภายในค่ายกลก็เปิดเผยธาตุแท้สักที เย่เฉินมองเข้าไปในเตายา และสิ่งที่อยู่ภายในก็คือยาล็อตใหม่ 20 เม็ดที่มีแสงสีทองอ่อน ๆ เป็นประกายนั่นเอง!