ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5365
หงฉางชิงได้ยินดังนั้น ก็ชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็กล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ : “อาจารย์เย่ล้อเล่นเก่งจริง ๆ ถึงฝีมือของผมจะห่างจากอาจารย์เย่มาก แต่อย่างน้อยก็เพราะพึ่งพาคุณ ถึงได้บรรลุแดนสว่างชั้นสูงสุด......”
เย่เฉินแสร้งกล่าวตามด้วยความตกใจ: “อ้อ? จริงเหรอ? ทำไมผมดูไม่ออกเลยว่าคุณอยู่ในแดนสว่างชั้นสูงสุด?”
หงฉางชิงยิ้มเข้าสู้พลางกล่าว: “คุณลืมง่ายจริง ๆ เลย......โอสถที่คุณมอบให้ผมเองกับมือ คุณคงจะไม่ลืมแล้วนะครับ?”
เย่เฉินพยักหน้า: “ผมจำโอสถที่มอบให้คุณได้ แต่คุณบรรลุถึงแดนสว่างชั้นสูงสุดตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ?”
หงฉางชิงไม่รู้ว่าเย่เฉินหมายความว่าอย่างไร ภายในใจรู้สึกขนลุกเล็กน้อย ปากก็ได้แต่พูดว่า: “อาจารย์เย่......คุณ......คุณโกรธผมแล้วหรือเปล่าครับ......ที่จริงถ้าคุณไม่อยากให้ผมกลับอเมริกา ผมก็ยินดีที่จะอยู่รับใช้ที่ข้างกายคุณ......”
เย่เฉินกล่าวด้วยท่าทางจริงจัง: “ไม่ ๆ ๆ อาจารย์หงเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่ได้โกรธคุณ และคุณก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ทำงานให้ผมที่นี่ด้วย ผมหมายความว่า คุณมีผลการฝึกตนอยู่แค่นักบู๊ห้าดาวจริง ๆ เส้นลมปราณทั้งแปดเส้นของคุณยังเหลืออีกสามเส้นที่ไม่เปิด คุณไม่รู้ตัวเองเลยเหรอ?”
“หา? จะเป็นไปได้ยังไง......” หงฉางชิงกล่าวประโยคนี้ออกมาโดยสัญชาตญาณ จากนั้นก็หลับตาลงเล็กน้อย ขับเคลื่อนชี่แท้ที่อยู่ในร่างกาย สุดท้ายกลับพบด้วยความตกใจว่า เส้นลมปราณที่เปิดแล้วทั้งแปดเส้นของตน กลับถูกปิดเอาไว้สามเส้นอย่างไม่มีสาเหตุ!
เส้นลมปราณถูกปิด ความแข็งแกร่งจะต้องรุดถอยหลังก้าวใหญ่ เส้นลมปราณแปดเส้นถูกปิดเอาไว้สามเส้น ความแข็งแกร่งลดลงไปกว่าครึ่งเลยก็ว่าได้!
หงฉ่างชิงหวั่นใจจนเหงื่อไหลอาบหน้า ปฏิกิริยาแรกของเขา นอกจากตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ก็คือคิดว่าเรื่องนี้เป็นไปไม่ได้นัก!
คิดมาถึงตรงนี้ เขาก็อ้อนวอนด้วยใบหน้าโศกเศร้า: “อาจารย์เย่ครับ กว่าผมจะฝึกมาถึงระดับในวันนี้ได้มันไม่ง่ายเลยจริง ๆ ผมขอความเมตตา อย่างแกล้งผมเลยนะครับ......นี่เป็นความพยายามเกือบยี่สิบปีของผมเลยนะครับ......”
เย่เฉินกล่าวด้วยท่าทางเคร่งขรึม: “อาจารย์หง คุณเป็นแบบนี้ได้ยังไง? ผมก็บอกคุณแล้วนี่นา ผมไม่ได้ทำ คุณไม่เชื่อผมเหรอ?”
หงฉางชิงตาแดงก่ำกล่าวพลางสะอื้น: “อาจารย์เย่ครับ......ไม่ใช่ฝีมือคุณแล้วจะเป็นใครได้อีกล่ะ? ผมฝึกวิถียุทธ์มาหลายสิบปีแล้ว ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าผลการฝึกตนสามารถรุดถอยหลัง เส้นลมปราณที่เปิดแล้วสามารถปิดลง......คุณต้องโทษที่ผมไม่ยอมมอบวิชาของสำนักออกมา ถึงได้แกล้งผมแบบนี้แน่......”
เย่เฉินกล่าวอย่างจริงจังเป็นพิเศษ: “อาจารย์หง คุณคงเข้าใจผมผิดแล้วจริง ๆ ผมเปล่าทำให้ผลการฝึกตนของคุณรุดถอยหลังเสียหน่อย”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...