ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5366
กล่าวไป เย่เฉินก็แกล้งทำเป็นพึ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ ตบหน้าฝากแล้วกล่าว: “ขอโทษทีนะอาจารย์หง อาจเป็นเพราะรถคันนี้ของผมมีปัญหา รถของผมคันนี้มีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่ง ก็คือใครนั่งที่นั่งข้างคนขับ รถคันนี้ก็จะทำให้เส้นชีพจรของเขาค่อย ๆ ปิดลง และผลการฝึกฝนของเขาก็จะต่ำลงเรื่อย ๆ ดังนั้นผมแนะนำให้คุณรีบลงจากรถดีกว่า ป้องกันไม่ให้ผลการฝึกฝนต่ำลงไปอีก”
หงฉางชิงแทบจะร้องไห้แล้วจริง ๆ ท่าทางของเขาขี้เหร่กว่าร้องไห้เป็นหมื่นเท่า เขากล่าวอ้อนวอน: “อาจารย์เย่ครับ อย่าล้อผมเล่นเลยนะครับ ผมไม่ใช่เด็กสามขวบเสียหน่อย จะเชื่อเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้ยังไง......”
เย่เฉินยิ้มกล่าว: “คุณไม่เชื่อจริง ๆ เหรอ?”
หงฉางชิงพยักหน้าเอาเป็นเอาตาย: “ผมไม่เชื่อจริง ๆ!”
เย่เฉินยิ้มอ่อน ๆ ชี่แท้ส่วนหนึ่งไหลเข้าสู่ร่างกายของหงฉางชิง และปิดชี่แท้ของเขาเอาไว้อีกสาย
จากนั้น เย่เฉินก็กล่าวขึ้นมาอย่างจริงจัง: “คุณดูสิ ผมบอกแล้วคุณก็ไม่เชื่อ ตอนนี้กลายเป็นสี่ดาวแล้วเห็นไหม?”
หงฉางชิงได้ยินดังนั้น ก็ขับเคลื่อนชี่แท้อีกครั้ง คราวนี้สีหน้าซีดขาวลงไปในทันที!
เขาคิดไม่ถึงว่า แค่สนทนากันไม่กี่ประโยค เส้นชีพจรของตนก็ถูกปิดลงอีกสาย!
หงฉางชิงกล่าวด้วยความเจ็บปวด: “อาจารย์เย่......ล้วนเป็นเพราะผมไม่เข้าใจสถานการณ์ คุณเป็นคนที่มีพลังวิเศษ สามารถปิดเส้นลมปราณของผมได้ภายในชั่วพริบตา ฝีมืออยู่เหนือผมอีกมากนัก หรือกระทั่งที่ว่าอยู่เหนือบรรพบุรุษของเต๋าไท่เจินด้วยซ้ำ คุณจะอยากได้วิชาเน่า ๆ นี้ไปทำไมอีกครับ......”
กล่าวไป หงฉางชิงก็กล่าวต่อ: “นอกจากนี้ ก็เหมือนกับที่คุณพูด วิชาเต๋าไท่เจินของผมจะต้องมีช่วงโหว่ขนาดใหญ่อย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มียอดฝีมือแดนมืดเลยในหลายปีมานี้ หากผมมอบวิชาเต๋าไท่เจินให้คุณ คุณก็สามารถช่วยโปะช่องโหว่ให้ได้......ถึงตอนนั้นสำหรับเต๋าไท่เจินของเรา จะต้องเป็นเรื่องดีที่พบได้ยากอย่างแน่นอน!”
เย่เฉินอดทนฟังจนจบ ยิ้มอ่อน ๆ จากนั้นก็ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ส่ายหน้ากล่าว: “อาจารย์หง โบราณว่าคำสั่งครูบาอาจารย์อย่าได้ขัดขืน ผมแนะนำว่าอย่าทำให้บรรดาอาจารย์บรรพบุรุษผิดหวังเสียใจเลยจะดีกว่า”
กล่าวไป เขาก็มองดูเวลา แล้วเอ่ยขึ้น: “อาจารย์หง ผมมีธุระ ต้องไปที่ช็องเซลีเซียนสปาหน่อย อีกอย่าง รถคันนี้ของผมอาจจะไม่ชอบคุณ ดังนั้นคุณก็อย่านั่งเลยนะ คุณเรียกรถกลับไปยังที่พักก่อน พอผมเตรียมเครื่องบินเศษแล้วจะให้คนแจ้งคุณไป ผมไปก่อนนะ บ๊ายบาย!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...