ชาวอเมริกันที่เป็นหัวหน้าพยักหน้า แล้วกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "หากต้องการก็ค่อยติดต่อกับพวกคุณก็แล้วกัน พวกเราจะต้องเตรียมออกเดินทางแล้ว"
คนคนนั้นจึงรีบกล่าวว่า: "OK หากต้องการก็ค่อยติดต่อมา ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ!"
ไม่นาน เครนแบบประตูมังกรก็ยกตู้คอนเทรนเนอร์ทั้งสามตู้นี้ขึ้นไปบนเรือ
หลังจากที่คนทั้งสามแน่ใจแล้วว่าไม่มีอะไรขาดตกบกพร่องจึงรอออกเรือสินค้า หลังจากนั้นเรือสินค้าก็แล่นข้ามคืน มุ่งหน้าไปยังคลองสุเอซ
เส้นทางเรือของเรือสินค้าลำนี้ คือเดินทางจากตุรกีผ่านคลองสุเอซมุ่งหน้าไปยังแอฟริกาใต้ แต่ไม่มีใครรู้ว่า ในจำนวนตู้คอนเทรนเนอร์นับพันตู้ที่บรรทุกมา มีสามตู้ที่จะต้องลงจากเรือกลางทาง
ระยะห่างที่เป็นเส้นตรงจากอันตัลยาไปถึงไซปรัสก็เพียงแค่สองร้อยกว่ากิโลเมตรเท่านั้น แม้แต่ชายฝั่งทางตอนใต้ของไซปรัส ก็ห่างออกไปเพียงแค่สามสี่ร้อยกิโลเมตรเท่านั้น
เมื่อเรือสินค้าลำนี้แล่นออกจากตุรกี ไปในทะเลดำอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ท้องฟ้าก็เริ่มจะมืดลงแล้ว
ลูกเรือที่เป็นทหารสำนักว่านหลงจำนวนมากพร้อมตัวมา ได้เริ่มดำเนินการกับตู้คอนเทรนเนอร์ทั้งสามตู้นั้น
พวกเขาเปิดตู้คอนเทรนเนอร์ออกก่อน และเข้าไปจัดการตรวจสอบด้านใน เพื่อหลีกเลี่ยงอุปกรณ์ติดตามและระบุตำแหน่งใดๆ
หลังจากตรวจสอบว่าไม่มีอะไรผิดพลาดแล้ว พวกเขาวางอุปกรณ์ระบุตำแหน่งของตนเองไว้ในตู้คอนเทนเนอร์ จากนั้นจึงดำเนินการเสริมกำลังอาวุธและกระสุนที่ลำเลียงมามั่นคงแข็งแรง วิธีการเสริมก็คือ ใช้เครื่องเชื่อมไฟฟ้าเชื่อมตัวยึดจำนวนมากที่อยู่ภายในให้คงที่ จากนั้นใช้สลิงหนาที่รับน้ำหนักได้หลายสิบตัน เพื่อยึดอาวุธและกระสุนภายในตู้คอนเทนเนอร์ให้แน่น
หลังจากนั้น พวกเขาก็ใช้วัสดุกันน้ำ ทำการปิดผนึกตามซอกช่องว่างของตู้คอนเทรนเนอร์ จากนั้นก็ติดตั้งอุปกรณ์ที่คล้ายกันกับถังออกซิเจนจำนวนมาก และยึดเอาไว้กับด้านล่างทั้งสี่ด้านของตู้คอนเทรนเนอร์
เมื่อเรือสินค้าอยู่ห่างจากไซปรัสไม่ถึงหนึ่งร้อยกิโลเมตร ก็เป็นช่วงเวลากลางดึกแล้ว ทันใดบนพื้นผิวทะเลก็เกิดมรสุมขึ้น คลื่นลมบนพื้นผิวทะเลก็ค่อยๆ รุนแรงขึ้นมา กระทั่งระดับทัศนวิสัยบนพื้นผิวทะเลทั้งหมดต่ำลงถึงที่สุด เกรงว่าไม่อาจมองได้ชัดในระยะหนึ่งร้อยเมตร
ในเวลาเดียวกันนี้ ว่านพั่วจวินพร้อมกับหล่างหงจวิน ได้มารออยู่ที่นี่ก่อนแล้ว
หล่างหงจวินมีความเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีการสื่อสาร ในขณะเดียวกันก็ยังขลุกอยู่กับเทคโนโลยีเรดาร์และอินฟราเรดอีกด้วย พั่วจวินสั่งให้คนจัดซื้ออุปกรณ์อินฟราเรดที่มองเห็นในตอนกลางคืน รวมทั้งอุปกรณ์ถ่ายภาพความร้อน ครั้งนี้หล่างหงจวินได้รับเชิญให้ทำงานร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธของสำนักว่านหลง เพื่อเชื่อมโยงอุปกรณ์เหล่านี้เข้ากับปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิด
ในจุดครอบคลุมทั้งสามของเหมืองแร่ทองแดง ว่านพั่วจวินได้สั่งให้คนสร้างบ้านกระจกที่ไม่ค่อยสะดุดตาขึ้นมาสามหลัง ปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิดทั้งสามที่มาใหม่ ก็วางแผนที่จะวางเอาไว้ภายในจุดครอบคลุมทั้งสามนี้
จุดครอบคลุมทั้งสามนี้เป็นพื้นที่ราบเปิดที่สามารถครอบคลุมภายในเหมืองแร่ทองแดงทั้งหมด อีกทั้งรูปแบบเครือข่ายการยิงที่ตัดสลับกัน เมื่อปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิดทั้งสามล็อกเป้าหมายยิงแล้ว พวกมันก็จะโจมตีเป้าหมายโดยการหมุนรอบจากสามทิศทาง จากในตำแหน่งเป้าหมายทั้งหมด ตลอดจนภายในโดยรอบหลายสิบเมตรด้วย โดยการสร้างวิถีกระสุนที่แตกต่างกัน และครอบคลุมขอบเขตการยิงแบบสามมิติ
ถ้าหากท่านเอิร์ลท่านไหนมาหาเรื่องถึงองค์กรพั่วชิงจริงๆ หลังจากที่ปืนต่อสู้อากาศยานระยะประชิดทั้งสามนี้ทำการทักทาย ก็เกรงว่ากระทั่งDNAก็คงยากที่จะหลงเหลือ.......

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...