ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 538
บทที่ 538
ถึงยังไง ซือเทียนฉีก็ไม่ใช่คนธรรมดา
หมอเทวดาแบบนี้ ก็มีชื่อเสียงเลื่องลือทั่วประเทศ และอีกอย่างเขาเองก็พอจะรู้จักคนใหญ่คนโตอยู่ไม่น้อย ไม่รู้ว่ามีจำนวนเท่าไหร่ที่ขอให้เขาไปรักษาให้ ดังนั้นถ้าอยากให้เขาช่วยรักษาลูกชายตัวเองละก็ ก็ต้องเคารพเขาหน่อย
แต่ว่า เขาไม่นึกว่านี่เป็นสิ่งที่อู๋ซินตั้งใจทำ เขานึกว่าอาจจะเป็นเพราะลูกชายกำเริบแบบนี้จนชินแล้ว ก็เลยไม่ได้ห้ามไว้
ดังนั้นเขาจึงพูดขึ้น ： “อู๋ซิน เรามาเพื่อให้หมอซือรักษาอาการให้น้องชายแก ห้ามเสียมารยาท！”
อู๋ซินจึงรีบพูดขึ้น： “เข้าใจแล้วครับ เมื่อกี้ผมควบคุมตัวเองไม่อยู่ ขอให้พ่อโปรดลงโทษ”
อู๋ตงไห่ส่ายมือไปมา แล้วจึงหันไปหาผู้ช่วยของจี้ซื่อถัง ： “เด็กน้อย รบกวนไปรายงานหมอซือให้หน่อย บอกว่าตระกูลอู๋ อู๋ตงไห่จากซูหาง มาขอพบ ขอเชิญให้เขาออกมาหน่อย”
แม้ว่าผู้ช่วยจะไม่พอใจคนพวกนี้เท่าไหร่ แต่ว่าถูกบอดี้การ์ดจ้องเขม่นอยู่ เขาเลยไม่กล้าพูดอะไร แล้วรีบเข้าไปรายงานซือเทียนฉีทันที
ไม่นานซือเทียนฉีก็เดินออกมาด้วยใบหน้านิ่งๆ
แล้วก็หันไปมองอู๋ตงไห่กับอู๋ซินที่อยู่หน้าประตู พลางขมวดคิ้วแล้วถามขึ้น： “ทั้งสองท่านนี้ ไม่ยอมถามความเห็นของผม แล้วก็ไล่คนป่วยไปจนหมด มันดูไม่มีเหตุผลเกินไปละมั้ง？”
อู๋ตงไห่ยิ้ม แล้วพูดขึ้น： “หมอซือ ผมคือคนตระกูลอู๋ อู๋ตงไห่ หมอน่าจะพอได้ยินอยู่บ้าง”
ซือเทียนฉีมีสีหน้าบึ้งตึงและพูดขึ้น： “ทุกคนล้วนบอกว่าตระกูลอู๋เป็นตระกูลอันดับหนึ่งในเจียงหนาน วันนี้ถึงได้รู้ว่า เป็นคนที่มีอำนาจบาตรใหญ่จริงๆ”
อย่างเดียวที่เป็นไปได้ คือให้เงินไม่มากพอ！
ดังนั้นเขาจึงพูดขึ้น ： “หมอซือ ได้ยินชื่อเสียงท่านมานานแล้ว และก็รู้ว่าท่านไม่เคยรักษาไม่หาย ดังนั้นวันนี้ผมเลยมาหาท่าน เพื่อให้ท่านช่วยตรวจดูอาการของลูกชายผมให้หน่อย”
แล้วเขาก็พูดต่อ： “เอาแบบนี้ไหม ท่านปิดร้าน แล้วผมจะให้รถมารับท่านไปที่ซูหางโดยเฉพาะ ค่ารักษานอกสถานที่ผมให้หนึ่งล้าน ถ้าหากว่ารักษาหายผมจะให้เพิ่มอีกห้าล้าน ！”
ซือเทียนฉีโบกมือ แล้วพูดเสียงเรียบ： “ขอโทษด้วยนะ ผู้แซ่ซือตอนนี้รักษาแค่ในร้านจี้ซื่อถัง นอกจากจะเป็นเพื่อนสนิทเท่านั้น ถ้าอยากให้ผมรักษา ก็ต้องมาที่นี่เท่านั้น”
พูดจบ ซือเทียนฉีก็พูดเสริมอีก： “นอกจากนี้ คนที่มารักษาที่จี้ซื่อถัง ก็ต้องเคารพกฎของที่นี่ด้วย แต่สำหรับการกระทำที่ไล่คนอื่นออกไปหมดแบบนี้ ผมรู้สึกไม่ชอบใจมาก ดังนั้น ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกคุณ！”
-------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...